25η Μαρτίου Κάποιου Έτους

Φίλοι,
κάντε κλίκ εδω http://www.youtube.com/watch?v=ihgoxPjZOCU και αφήστε τις θύμησες της ιστορικότητος ενός έθνους, που ξεκίνησε το πανηγύρι του με τους Μυκηναίους και τους Μινωϊτες, εθρήνησε με τον Ομηρο την λήξη των αιματοσυγγενικών κοινωνιών, εθεμελίωσε την μη φυλετική εποχή και την φιλοσοφία, εδώρισε το ταυτόσημο Ελληνισμού – Ελευθερίας – Δημοκρατίας, εκζήτησε την κοινωνία προσώπων και την ετερότητα, αφήστε τες να αναβλύσουν από τις ξεχασμένες μνήμες μέχρι τα χείλη σας και να δονήσουν τις χορδές σας, τραγουδώντας μαζί τους, τους στίχους:

Στα κακοτράχαλα τα βουνά,
με το σουραύλι και το ζουρνά,
πάνω στην πέτρα την αγιασμένη,
χορεύουν τώρα τρεις ανδρειωμένοι:
Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.

Δική τους είναι μια φλούδα γης,
μα συ Χριστέ μου τους ευλογείς,
για να γλιτώσουν αυτή τη φλούδα
απ’ το τσακάλι και την αρκούδα.
Δες πώς χορεύει ο Νικηταράς
κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς.

Από την Ήπειρο στον Μοριά
κι απ’ το σκοτάδι στη λευτεριά,
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του Χάρου αλώνια.
Κριτής κι αφέντης είν’ ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός.

{Ο Τσάμικος}
Στίχοι: Νίκου Γκάτσου
Μουσική: Μάνου Χατζιδάκι
Τραγούδι: Μανώλης Μητσιάς

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: