Archive for Μαΐου 2009

‘Πολυπολιτισμικότητα’, Πολιτεία και Θρησκεία

03/05/2009

Αυτές τις ημέρες είναι αναμενόμενο το φαινόμενο πληθωριστικής αρθρογραφίας,  στατιστικής έρευνας και πολιτικών ‘παραθύρων’  γύρω από την Θρησκεία, την Πολιτεία, την “πολυπολιτισμικότητα”, τα ‘δικαιώματα’ ομάδων κλπ.. Αν παρατηρήσετε προσεκτικά τα σχόλια, ουσιαστικά αφορούν μεταφυσική. Του καθενός εξ ημών- αν θέλετε, και αυτό είναι λογικό. Γιατί  μεταφυσική είναι αυτή καθ ‘ εαυτή η εκζήτηση της Αρχής, δηλαδή η θεμελίωση της φιλοσοφίας, που άρχισε το πρώτον στην Ελλάδα 25 αιώνες πριν, τερματίζοντας την εποχή του μύθου.

Δημιουργώντας φιλοσοφία, χαράζουμε στάση ζωής δηλαδή θεολογίας, έκφραση της οποίας είναι η θρησκεία, που προσπαθεί να απαντήσει στο απορείν του όντος. Ταυτόχρονα με όργανο τον Λόγο χαράζουμε το επιστημονικό μας κοσμοείδωλο την εμπειρική μας γνώση, που μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας οδηγεί στην δημιουργία  κοινωνίας με συγκεκριμένο σύστημα αξιών. Η κοινωνία αυτή πλέον αυτοοργανούται και διοικείται με συγκεκριμένο κοινωνικό και πολιτικό σύστημα. Παραλάσσοντας την μεταφυσική δηλαδή την φιλοσοφία, παραλάσσνται πολλαπλασιαστικά το κοσμοείδωλο και η κοινωνική φιλοσοφία , οπότε πρακτικά έχουμε πληθώρα πολιτισμικών αποτελεσμάτων και φυσικά των εξ’ αυτών απορρεόντων πολιτικών συστημάτων με τις όποιες γενικές ετικέτες πχ καπιταλισμος, δημοκρατία κλπ.

Αμεσο λογικό αποτέλεσμα είναι βεβαίως και το μάταιο των εγχειρημάτων εγκαθλιδρυσης πολυπολιτισμικών (εξαιρετικά αδόκιμος όρος, θάλεγαν οι φιλόλογοι) κοινωνιών, που άμοιροι της φιλοσοφίας- δηλαδή του ορθού λόγου, πολιτικοί και μή,  κραδαίνουν ως πεμπτουσία του διεθνισμού, της ειρήνης, της αγάπης κλπ..

Η συγκροτημένη λοιπόν κοινωνία και η εκάστοτε κοσμική εξουσία που την διοικεί μεταφέρει και συντηρεί μέσω της Παιδείας την Αρχή και Μετά της Φύσης στα μέλη της και δημιουργεί συνεχώς τον δικό της πολιτισμό. (Στην Ελληνική Φιλοσοφία και μεταφυσική είναι άλογα και συνεπώς ακατονόητα, τα εγκλήματα serial killers της Δύσης επί παραδείγματι, όπως είναι ακατανόητοι και οι βρυκόλακες των ταινιών της).

Είναι επίσης λογική υποχρέωση των επιθυμούντων να μετάσχουν στην όποια κοινωνία  ως μέλη της, να μάθουν και αποδεχθούν τις βασικές αρχές της, έστω και αν ο λατρευτικός τύπος της όποιας θρησκείας τους, είναι διάφορος. (Αυτό λέγεται ενσωμάτωση των «μεταναστών» στην χώρα υποδοχής και όχι η απλή έκδοση δελτίου ταυτότητος δηλαδή νομικής ισότητας,  όπως διάφοροι στα Παιδεάις & Εσωτερικών πρεσβεύουν). Είναι φανερό ότι ήθη και έθιμά τους,  που αποτελούν μέρος άλλης θρησκείας ή κοσμοειδώλου, αλλά συγκρούονται με θεμελιώδεις αρχές της εσωτερικής φιλοσοφίας της κοινωνίας υποδοχής δεν μπορούν να εκτελούνται ή αν εκτελούνται μόνο υπο συνθήκας και εφ όσον δεν συγκρούονται με το κοινωνικό σύστημα διοίκησης και μόνον αυστηρά στους ομόθρησκους και πάντως όχι στα παιδιά τους, που λαμβάνουν την Παιδεία του κράτους υποδοχής.

Με αυτόν τον τρόπο αίρεται κάθε αντιμαχία μεταξύ γηγενών και μεταναστών μεταξύ θρησκευτικώς διάφορων και επιβεβαιούται η συντήρηση της συγκεκριμένης κοινωνίας και πολιτισμού.

Αυτό που είπε ο Γιανναράς ότι δηλαδή κάποιος πρέπει να Μαθαίνει (με το Μ κεφαλαίο και όχι δίκην τουριστικού οδηγού) τον πολιτισμό, δηλαδή την φιλοσοφία, ήγουν την μεταφυσική που δημιούργησε τον Παρθενώνα ή την Αγια Σοφιά, υπηρετείται λογικά από τα προεκτεθέντα και αφορά όλα τα μέλη της κοινωνίας.

Ειδικά στην Ελλάδα, η κατάργηση της γειτονιάς, με την εγκληματική καθιέρωση της αντιπαροχής & πολυκατοικίας, οδήγησε στην κατάργηση της γνωριμίας και κοινωνικής σύμμιξης των γειτόνων (δηλαδή της ενορίας) και κατά συνέπεια στην ακύρωση της πραγματικής συμμετοχής στην κοινότητα αρα και στην κυριακάτικη ευχαριστία της Εκκλησίας. Ως εκ τούτου μοναδικός τρόπος να γνωρίσουν τα παιδιά όχι πλέον την θρησκεία τους, αλλά την φιλοσοφική και μεταφυσική βάση της κοινωνίας τους, απέμειναν τα Θρησκευτικά (αυτά ακριβώς που κάποιοι ανοητεύοντες θέλουν να καταργήσουν !!). Γιατί μόνο εκεί πλέον μπορούν να μάθουν  ποιά η διαφορά του Τρόπου των Ελλήνων από την Δύση· για την αντίθεση δηλαδή μεταξύ του ιουδαϊκού και αριστοτελικού υλισμού με τον ιδεαλιστικό και πλατωνικό χαρακτήρα της Ανατολικής ορθοδόξου εκκλησίας, σε σχέση πάντα με τον Χριστιανισμό της  Δύσης γνωστότερο ως καθολικισμο, προτεσταντισμό. Που αφορούν τελικά σε τι κοινωνικό σύστημα θέλουμε να ζούμε.

Είναι επίσης μοναδική ευκαιρία να συναντήσουν τα πατερικά κείμενα (τεχνηέντως εξοβελισθέντα) που δεν αφορούν βέβαια μόνο απαντήσεις σε βασικά θεολογιοκά θέματα , αλλά σε βασικές έννοιες της Φυσικής και -κάτι που αποκρύπτεται επιμελώς , σε θεμελιώδη θέματα πολιτικής οικονομίας. Που όμως κάνουν …τζίζ για τα πρότυπα και τους φιλοκερδείς υπηρέτες της μεγαλειώδους απάτης της παγκοαμιοποίησης.

ΥΓ Για να μην είναι μακροσκελές το  σχόλιο, δεν παρέθεσα σχετική βιβλιογραφία. Οποιος ενδιαφέρεται ευχαρίστως να αποστείλω σχετικό mail αν και οποιαδήποτε μηχανή εύρεσης κατεβάζει σωρεία..

Δημοσιεύθηκε στην Σημερινή Πατρών την 17-4-09

Advertisements