Archive for Ιουνίου 2009

Η αποχή, τα κόμματα και η … Πόρτα

09/06/2009

Ενα από τα χαρακτηριστικά των ευρωεκλογών ήταν η σημαντική αποχή του εκλογικού σώματος. Ολοι ανεξαιρέτως οι «επώνυμοι» πολιτικοί ομίλησαν για ‘μηνυμα’ των εκλογέων προς το  πολιτικό σύστημα. Και όλοι υποσχέθηκαν ότι θα κάνουν το πάν για να προσελκύσουν ξανά αυτό το απέχον Σώμα.

Είναι όμως βέβαιο ότι αν ήταν και στις βουλευτικές εκλογές, μή υποχρεωτική η ψήφος, τότε και εκεί θα είχαμε τεράστια αποχή (τυπικά και στις ευρωεκλογές η ψήφος είναι υποχρεωτική, όμως οι καταδίκες της Ελλάδος από το Ευρωδικαστήριο θα πήγαιναν..σύννεφο, γι’ αυτό και ουδείς ανακινεί τέτοιο θέμα και μάλιστα ο ΓΓ του Υπ.Εσωτερικών σε τηλεοτπικές δηλώσεις του, προεκλογικά, είπε ότι είναι ουσιαστικά … ανενεργές οι σχετικές διατάξεις !!!)

Κάποιοι κατηγόρησαν τους απέχοντες ως ιδιώτες ή αχρείους, με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, τονίζοντας μάλιστα σε αντιδιαστολή, την ευρύτατη επιλογή, που καταδεικνύεται με την ύπαρξη τόσο των πολλών ψηφοδελτίων, όσο και του λευκού. Ομως το λευκό, πονηρά, θεωρείται άκυρο, ενώ αν συμμετείχε ισότιμα , όπως θάπρεπε, τότε αρκετές θέσεις δεν θα εκαλύπτοντο με εμφανή και άμεσα πολιτικά αποτελέσματα.

Δεν έχει επίσης θεσμοθετηθεί η σημασία του λευκού για την ακαταλληλότητα ενδεχόμενα του εκλογικού ερωτήματος, της εκλογικής διαδικασίας και ίσως και του τρόπου εκλογής. Φερ’ ειπείν γιατί ένας ψηφοφόρος ενός κόμματος να μην μπορεί να ψηφίσει το κόμμα του (δηλαδή τον μέλλοντα πρωθυπουργό) για την γενική πολιτική και ένα στέλεχος άλλου κόμματος ως απεσταλμένους του για το τοπικό ή Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. ‘Η γιατί δεν υπάρχει λίστα υποψηφίων εκλόγιμων αριστίνδην βουλευτών.

Δεν υπάρχει επίσης η επιτακτική εντολή προς τους βουλευτές (δηλαδή η δυνατότητα ανάκλησης των αντιπροσώπων) έστω και δι’ εξοστρακισμού, όταν έρχονται σε δυσαρμονία με τον εντολέα τους. Είναι πικρή η εμπειρία επ’ αυτού,  από την συμπεριφορά των περισσοτέρων ελλήνων ευρωβουλευτών, σε ζωτικής σημασίας εθνικά θέματα, ακόμα και για θέσεις που δεν ήταν και το άπαν του ενδιαφέροντος της ΕΕ.

Ειδικά στην ελληνική πολιτική ζωή ο βουλευτής (κατά το Σύνταγμα) αντιπροσωπεύει το Εθνος και έχει απεριόριστο δικαίωμα ψήφου κατά συνείδησιν. Τώρα, το πώς εννοούν ο Πρωθυπουργός και οι Πρόεδροι των κομμάτων αυτό το ‘απεριόριστο’, έχει νομίζω πάμπολλες φορές αποδειχθεί με το κουρέλιασμα του Συντάγματος, χάριν της κομματικής ‘πειθαρχίας’, ακριβώς από όλους αυτούς, που έχουν ορκισθεί να φυλάττουν το Σύνταγμα και με την διαβολή της προσωπικότητος του ‘αντάρτη’.

Οπότε τίθεται το ερώτημα: πώς μπορεί ο πολίτης να εμπιστεύεται ένα κόμμα όταν το ίδιο δεν σέβεται ούτε το Σύνταγμα, αλλά ούτε τον ίδιο τον πολίτη -μέσω του αντιπροσώπου του; Οι κομματικοί σχηματισμοί βέβαια έχουν έτοιμη την απάντηση: εμείς εφαρμόζουμε το πρόγραμμά μας….

-Αλλά, ώ αφελείς, αυτό θα ίσχυε αν είχατε όχι αντιπροσωπευτική, αλλ’ επιτακτική εντολή –την οποία βεβαίως απεχθάνεσθε, ως ο διάολος το λιβάνι, οπότε η ανάκλησή σας από την εξουσία θα ήταν βεβαία.

Αλλωστε, όπως παρατηρεί ο Γιάννης Γεράσης, οι σύγχρονοι, γιγαντιαίοι κρατικο-κομματικοί σχηματισμοί βρίσκονται στον κολοφώνα της δόξης των..Για την ακρίβεια η μόνη αλήθεια την οποίαν εκπροσωπούν , επιβάλλουν και υπηρετούν ,αυτές οι άκαμπτες και μονολιθικές δομές, είναι η «αλήθεια» της διαχείρισης της εξουσίας τους και των εξ αυτής ωφελειών τους, συνεπώς όλες οι ιστορίες περί σκανδάλων υπαρκτών και ανύπαρκτων δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διαπάλη με τα -κατ’ ακολουθίαν, αναδυόμενα εκάστοτε κέντρα διαπλοκής.

Ο πολιτικός λόγος των κομμάτων αυτών δεν είναι παρά η κορύφωση του μονοδιάστατου μονόλογου της συγκεντρωτικής εξουσιαστικής δομής, σύμφωνα με μεσαιωνικές και φεουδαλικές ‘κοινωνικές’ σχέσεις, στις οποίες είμαστε ‘χωμένοι ως τ’ αυτιά’. Αντίληψη που υπάρχει κραταιά και κρατούσα , με την ‘απεριόριστη’ δύναμη πόρων, που έθεσε –ίσως προσωρινά, η παγκοσμιοποίηση.

Και ενώ οι κομματικοί παρατρεχάμενοι εγκαλούν τους πολίτες να διαβούν την ‘πόρτα’ και να ξαναμπουν στο κομματικό ‘σπίτι’ , δεν αντιλαμβάνονται ποιά είναι η δική τους θέση ως προς το κατώφλι.

Μήπως ήρθε ο καιρός να τους δείξουμε την…πόρτα.

Τα Πανεπιστήμια των κκ. Καραμανλή , Παπανδρέου και τα Σκόπια

04/06/2009

Αγαπητοί κ.κ. Πρόεδροι,

είσθε απόφοιτοι ή έχετε σχετισθεί με εξαιρετικά Πανεπιστήμια του Εξωτερικού (Tufts, Harvard, Amherst, Stockholm κλπ ). Σ’ αυτά τα ιδρύματα προσλάβατε τόσο την δυνατότητα ανάλυσης των προβλημάτων με τα εργαλεία και την αναλυτική λογική της συγκεκριμένης επιστήμης, που θεραπεύετε, όσο και την ικανότητα έρευνας και τεκμηρίωσης σε εξειδικευμένα πλέον θέματα. Η θητεία οιουδήποτε σε ένα σχολειό, που υπηρετεί την έρευνα κατ’ αλήθεια (veritas), έχει σαν αποτέλεσμα την- λίγο πολύ αντίστοιχη κατοπινή λειτουργία του. Επί πλέον θεωρεί το Πανεπιστήμιο από το οποίο προήλθε και το προσωπικό του συλλογικά, ως ντε γιούρε αποδεκτά στις εκάστοτε επισημάνσεις των, με την επιφύλαξη των εξελίξεων της έρευνας στην γενίκευση της ισχύος των όποιων θεωριών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είμαστε κατ’ αρχήν θετικά διατεθειμένοι, στο να ακούμε προσεκτικά το Ιδρυμα από το οποίο αποφοιτούμε.

Πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα την 18 Μαϊου ε.ε., πλήθος καθηγητων κλασσικών σπουδών από Πανεπιστήμια Αμερικής, Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, απέστειλε αυστηρή επιστολή στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμπα, σχετικά με το Μακεδονικό. Συγκεκριμένα 200 ξένοι επιστήμονες, καθηγητές από τα καλυτερα Πανεπιστήμια της Γής, όπως τα  Tufts, Harvard, Princeton, Utrecht, Notre Dame, Φλωρεντίας, Cambridge, Dartmouth, Μασαχουσέτης, Οξφόρδης, Toronto, Michigan, Βερολίνου, Berkeley, Κολωνίας, Ζυρίχης και από δεκάδες άλλα, ζητούν -επί λέξει, “την παρέμβασή του για να τακτοποιηθούν συντρίμμια ιστορικής αταξίας που άφησε πίσω της στη νοτιοανατολική Ευρώπη η προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ που με την πράξη της [αναγώριση Σκοπίων ως ‘Μακεδονίας’] όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μια επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μεγάλου Αλέξανδρου”.

Αφού του παρουσιάζουν όλα τα επιστημονικά και αρχαιολογικά δεδομένα έναντι των ψευδών των Σκοπίων τονίζουν: “…ο χώρος που είναι τα Σκόπια ήταν η αρχαία Παιονία, που μπορεί να ήταν ή να μην ήταν ήταν Ελληνες, σίγουρα έγιναν Ελληνίζοντες και δεν υπήρξαν ποτέ Σλάβοι… Η αρχαία Παιονία ήταν ένα μέρος του Μακεδονικού κράτους, όπως ήταν η Ιωνία και η Συρία και η Παλαιστίνη, όμως δεν ήταν Μακεδόνες και δεν ζούσαν στη Μακεδονία. Παρομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι που κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο, μπορεί μεν να κυβερνούνταν από τους Μακεδόνες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής Κλεοπάτρας, αλλά δεν υπήρξαν ποτέ οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος δεν ονομάστηκε ποτέ Μακεδονία.. Η κλοπή του Φίλιππου και του Αλέξανδρου από μια χώρα που δεν ήταν ποτέ η Μακεδονία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί…”.

Και καταλήγουν: «..Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα».

Αντιλαμβάνεσθε αγαπητοί Πρόεδροι, ότι οι κορυφαίοι αυτοί καθηγητές κορυφαίων ιδρυμάτων, όχι μόνο παρουσιάζουν τις κατ’ αλήθειαν έρευνές τους, όχι μόνο δίδουν μαθήματα Ιστορίας στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ‘αδειάζοντας’ τις Υπηρεσίες του, αλλά υποδεικνύουν χωρίς περιστροφές στον Πρόεδρο τού τι πρέπει να πράξει στα πλαίσια των διεθνών σχέσεων, αυτός και η χώρα του για την επιβίωση ως κοινωνία.

Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι γιατί εσείς συναγωνίζεσθε μεταξύ σας για το ποιός μίλησε πρώτος ή ποιός υποχώρησε πιό γρήγορα προς την «κόκκινη γραμμή». Δεν είναι λυπηρό; Πώς άραγε θα αντικρύσετε τους συναδέλφους σας, επιστήμονες των Πανεπιστημίων σας, όταν υποχωρείτε άτακτα μπροστά στα ψεύδη των Σκοπίων; Πως αντέχετε να συμβιβάζεσθε στα ψεύδη, όντες συνάδελφοί τους; Πώς αντέχετε να βλέπετε το πτυχίο σας να έχει στα διάσημα τού Πανεπιστημίου την λέξη ‘veritas’ και να αποδέχεσθε το ψέμα.

Υπάρχει βέβαια η αντίληψη ότι άλλο η Επιστήμη και άλλο η Πολιτική. Μα αυτό ακριβώς ψελλίζουν όλοι οι ηττοπαθείς. Γιατί καμμιά Πολιτεία δεν μπορεί να σταθεί παρά μόνο εν αληθεία.  Σε όλες τις εκφάνσεις της η κοινωνία μόνο αλήθειες χρησιμοποιεί ή εφαρμόζει, διευρύνοντάς τες και επανελέγχοντάς τες συνεχώς.

Αλλά οι επιστήμονες αυτοί δεν μίλησαν μόνο ιστορικά. Ούτε νοιάζονται μόνο για την αλήθεια ή για τους Ελλαδίτες. Ενδιαφέρονται πρώτιστα για την διεθνή κοινωνία. Αντιλαμβάνονται το διεθνές ξεχαρβάλωμα που θα επακολουθήσει όταν αγνοείται ή κατασκευάζεται η Ιστορία -δηλαδή οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπινων σχηματισμών. Και επειδή βλέπουν τα φοβικά σας σύνδρομα, παρεμβαίνουν επιτακτικά για να ανασταλεί ο αναθεωρητισμός κρατών.

Δεχθήκατε Κύριοι Πρόεδροι να συμβιβασθείτε ερήμην του Λαού για θέμα που ΔΕΝ είναι της δικαιοδοσίας σας. Και φυσικά δεν μπορείτε πλέον να ζητήσετε σ’ αυτό την παρέμβαση τρίτων ή υπερεθνικών θεσμών (πχ. Ε.Ε. ΝΑΤΟ κλπ). Ομως τι θα πράξετε έναντι της Τουρκίας η οποία μεγαλοπρεπώς δηλώνει διεθνώς ότι είναι αυτοί που δημιούργησαν τον – ‘κακώς λεγόμενο ΄, Ιωνικό και Ελληνικό Πολιτισμό, διότι είναι εκεί από το …2480 π.Χ. Το διακύβευμα φυσικά όπως και με τα Σκόπια δεν είναι το όνομα , αλλά το ….οικόπεδο και το Αιγαίο. Με άλλα λόγια αυτοί είναι οι φυσικοί κληρονόμοι ή όπως λένε στο Διεθνές Δίκαιο νομιμοποιούνται ως διάδοχος κατάσταση σαν συνέχεια των προγονικών κρατικών υποστάσεων (πχ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, των Αιγαιακών Πολιτισμών συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου κλπ.) Και το κάνουν ευκολώτατα αφού εσείς θεωρείτε την ασυνέχεια της Ιστορίας, της Γλώσσας και της Παράδοσης αυτού του Τόπου. Τι θα επικαλείσθε τότε; την αλήθεια της Ιστορίας μήπως ή θα ψάχνετε στα Πανεπιστήμιά σας για την αρωγή των συνεδέλφων σας;