Οι πολιτικάντηδές μας και ο ΟΣΕ

Λοιπόν είναι απίθανες οι κοτσάνες που πετούν κατάφατσα μας, οι πολιτικοί, προσπαθώντας να πείσουν για την ορθότητα κάποιων τερατωδών αποφάσεών τους. Τις προάλλες λόγου χάριν, βγήκε ο Υπουργός Μεταφορών και είπε ότι αφού έχει έλλειμμα ο ΟΣΕ, θα πουληθούν κομμάτια του και θα ανατεθεί το μάνατζμεντ σε ιδιώτη (επενδυτή το λέμε τώρα) με συρρίκνωση δρομολογίων, προσωπικού και ανατίμηση εισιτηρίου.

Σύμφωνα με την ‘λογική’ του αυτή, το ίδο πρέπει να γίνει στα Νοσοκομεία, και -γιατί όχι, στην Παιδεία, που είναι και η ελλειματικώτερη όλων (τώρα στο ερώτημα γιατί πουλάνε και τις κερδοφόρες, σού απαντάνε δήθεν αφοπλιστικά ότι το απαιτεί η ΕΕ). Φυσικά αποκρύπτουν ότι όπου έγινε ιδιωτικοποίηση τα πράγματα έγιναν χειρότερα για το κοινωνικό σύνολο αλλά και για την πωληθείσα επιχείρηση.

Το αίτιο δεν είναι οτι οι ιδιώτες επιχειρηματίες είναι εξ ορισμού ανάλγητοι ή κακοί ενώ το κράτος σωστό. Κάθε άλλο. Το πρόβλημα είναι ότι ο επιχειρηματίας οφείλει να στοχεύει στο κέρδος τής επιχείρησης (για να αποκτά χρήματα το κράτος) ενώ το κράτος οφείλει να στοχεύει στην εξυπηρέτηση τού κοινωνικού συνόλου.

Αν μια δραστηριότητα εμπίπτει στην δεύτερη κατηγορία ή θεωρείται στρατηγικής σημασίας τότε δεν ιδιωτικοποιείται. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι η λειτουργία της δεν θα γίνεται σύμφωνα με τις επιταγές των επιστημών διοίκησης, οικονομίας και εκείνης τού φυσικού αντικειμένου τής δραστηριότητος (οι όποιες αποτυχίες ελληνικών δημόσιων επιχειρήσεων οφείλονται αποκλειστικά στις στρεβλώσεις από τις πολιτικές παρεμβάσεις επί τής διοίκησης, η οποία έπαιζε μόνο ρόλο μαριονέτας).

Πάρτε για παράδειγμα τον ΟΣΕ. Η καλύτερη ενεργειακά μετακίνηση μεγάλων φορτίων γίνεται μέσω θαλάσσης (φορτηγά εμπορικά πλοία), με δεύτερη αποτελεσματικώτερη την διακινηση στην ξηρά (όχι μόνο εμπορευμάτων, αλλά και ανθρώπων) μέσω τραίνου. Ο σιδηρόδρομος υπερέχει τών άλλων μέσων όχι μόνο για τούς γνωστούς λόγους Φυσικής και μόλυνσης περιβαλλοντος, αλλά και για την προσαρμοστικότητά του (προσθήκη βαγονιών, στάσεις, ταχύτητα, προσπέλαση, διέλευση από το κέντρο πόλεων, από βιομηχανίες, εξυπηρέτηση μεγάλου αριθμού επιβατών κλπ).

Αυτό που έβλεπε ο Τρικούπης (!!) όταν έφτιαξε τον Σιδηρόδρομο, έπαψαν να το ‘βλέπουν’ για ψηφοθηρικούς βέβαια λόγους, ο Καραμανλής (θείος) και όλοι οι μετέπειτα πολιτικοί, που προώθησαν το αυτοκίνητο ΙΧ, φορτηγό και λεωφορείο, με όλη την απαιτούμενη υποδομή, εις βάρος του ΟΣΕ τον οποίον φόρτωναν συνεχώς με βάρη άψυχα και έμψυχα.

Αλλά ακόμη και η επιβαλλόμενη αναμόρφωση του δικτύου πήγε στράφι μια και απεκόπη (πάλι με ανόητα επιχειρήματα) η …μισή Ελλάδα. Ολόκληρη η Πελοπόννησος διατήρησε την μετρική γραμμή, με αποτέλεσμα να χρειάζεται μεταφόρτωση στην Αθήνα η όποια αποστολή εμπορευμάτων (άρα πάλι επί πλέον προσωπικό και μάλιστα νυκτερινό) και να μην είναι συμβατές μηχανές, βαγόνια, service κλπ, δηλαδή αυξανόμενος χρόνος και κόστος. Το τελικό χτύπημα δόθηκε κάνοντας στραβά μάτια στην αυθαίρετη ανέγερση σπιτιών δίπλα στην υπάρχουσα μονή γραμμή, πράγμα που αντί να οδηγήσει στο γκρέμισμά τους, οδήγησε πρόσφατα τούς ….σταθμούς των τραίνων εκτός κέντρου (!!!!) και πόλεων γενικώτερα με αποτέλεσμα άδειους σταθμούς κατά μήκος τής …εθνικής.

Ολη η πολιτική τών μεταπολεμικών κυβερνήσεων οδήγησε στην αναίρεση κάθε ενός πλεονεκτήματος τού τραίνου, για το οποίο δεν θα είχε κανείς αντίρρηση να επωφελείται, έστω και με αυξημένο εισιτήριο.

Το μόνο που έκαναν οι κυβερνήσεις ήταν να παίρνουν τα λεφτά στα πλαίσα τής αναβάθμισης και αναζωογόνισης τού Τραίνου , που αποφάσισε το 1991 η ΕΕ και χρηματοδότησε με τα πακέττα τών περίφημων “τριών βημάτων” ‘εως και εφέτος.

Και ενώ οι άλλες χώρες ξαναέφτιαχναν τις υποδομές τους , εκσυγχρόνιζαν τα τραίνα τους, ενοποιούσαν τίς εταιρικές δομές, εναρμόνιζαν υλικό και υπηρεσίες και προσέθεταν εκατοντάδες χιλιόμετρα και σταθμούς στα δίκτυά τους, οι ‘μακάριοι’ εκσυγχρονιστές πολιτικοί μας και οι μεταγενέστεροι ‘αναμορφωτές’ τού δημοσίου μας, έκαναν χρηματοδοτούμενοι τα εντελώς αντίθετα (όσο για την Αχαϊα οι διάφοροι ταγοί το μόνο που έκαναν ήταν να ξορκίζουν να μην περάσει το νέο.’θεριό τραίνο’ για ……‘οικοδομικούς’ λόγους).

Δημοσιεύθηκε στον Πατρινό Τύπο τής 13 – 9 – 2010

Advertisements

Ετικέτες:


Αρέσει σε %d bloggers: