Μερικές απλές απαντήσεις για την οικονομία και το ‘μνημόνιό’ μας

Ερ. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προσφύγει σε δανεισμό αφού παρέλαβε εξαιρετικά διογκωμένο χρέος από τον Καραμνλή;

-Οχι. βέβαια. Το 97% του χρέους αφορούσε πληρωμές παλιών χρεών, τα οποία δημιουργήθηκαν από την άφρονα, δήθεν «κοινωνική», πολιτκή τής δεκαετίας τού 80,  χωρίς να εδράζεται σε παραγωγική βάση, από την ψηφοθηρική γιγάντωση του Δημόσιου Τομέα με τον αλήστου μνήμης Οργανισμό (δήθεν) ανασυγκρότησης επιχειρήσεων, με τις υπέρμετρες ΔΕΚΟ και επιχειρήσεις ΟΤΑ, από τον τριπλασιασμό τής υπαλληλίας με την παράλληλη κατάρρευση κάθε έννοιας ιεραρχίας και από την μετατροπή τών ανερχόμενων επιχειρήσεων σε κρατικοδίαιτες με πολλαπλασιασμό τού κόστους προμηθειών. Η κλοπή τρισεκατομμυρίων στο χρηματιστήριο, αφαίρεσε δυνατότητα αποταμίευσης και επενδύσεων.  Τέλος ο συνδυασμός μιάς εντελώς ανέτοιμης Ελλάδα για την Ευρωζώνη με την τεχνητά υπερτιμημένη υιοθέτηση τού Ευρώ έδωσε την χαριστική βολή στην παραγωγή και τις εξαγωγές μας..

Ερ. Το ΔΝΤ δεν είναι παρά μια Τράπεζα με μετόχους πολλές χώρες. Γιατί αντιδράτε;

– Δεν είναι έτσι. Το ΔΝΤ αν και σχεδιάσθηκε μέν το 1944, σαν ένα είδος Ταμείου Συνοχής για τις σε κρίση χώρες, εξελίχθηκε σε Ταμείο Εξάρτησης, με επιβολή δεσμεύσεων για την εφαρμογή πολιτκών που ουσιαστικά παρέδιδαν υγιείς δημόσιες επιχειρήσεις τής χώρας ή και μη υγιείς αλλά κρίσιμες, σε εταιρείες ΗΠΑ και άλλων δυνατών οικονομικά χωρών. Γι’ αυτό χρηματοδότηση σταμάτησε να δίδεται εφ’ άπαξ και γίνεται πλέον με δόσεις με το ΔΝΤ να καθίσταται, όπως εύστοχα διαπιστώνει ο Β. Βιλιάρδος, σε σύνδικο πτώχευσης. Στην ουσία η έγκριση για δάνειο δίδεται απο τίς ΗΠΑ πάντοτε έναντι ανταλλαγμάτων συναλλαγματικών, εμπορικών ή γεωστρατηγικών. Σε κάθε περίπτωση επιβάλλονται υψηλοί φόροι, λεηλατείται ο παραγωγικός πλούτος, διαλύεται το όποιο κοινωνικό κράτος και μειώνεται κάθε επένδυση στην Παιδεία που μετατρέπεται σε απλή κατάρτιση, δηλαδή σε αδυναμία έρευνας, καινοτομίας και κατά συνέπεια ανταγωνιστικότητος.

Ερ. Εστω, αλλά έτσι κι αλλοιώς μας χρηματοδότησε.

-Οχι βέβαια , αυτό που έκανε  ήταν να βοηθήσει τούς πιστωτές αφού η Ελλάδα με το δάνειο, μετατρέπει τό χρέος της από απλά χαρτιά (ομόλογα) που κατείχαν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (τράπεζες, επενδυτικά σχήματα, ή και διάφοροι δρώντες τύπου Σόρος) σε διακρατικές συμφωνίες Ελλάδος – χωρών μελών ΕΕ. Η κατοχή από τις ευρωπαϊκές τράπεζες του 75% τών ελληνικών ομολόγων εξηγεί γιατί το δάνειο κατανέμεται σε 80 δις από τίς χώρες ΕΕ και 30 δις από το ΔΝΤ.

Ερ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν λειτουργεί οποιαδήποτε αναδιάρθωση , κούρεμα ή όπως αλλοιώς λέγεται, ακόμη και αν αλλάξει η κυβέρνηση;

-Σωστά. Γι’ αυτό άλλωστε ο Σαμαράς έχει δίκαιο όταν λέγει ότι θα τιμήσει την υπογραφή Παπανδρέου. Γιατί είναι πλέον διακρατικό το θέμα. Κάτι που ‘απέκρυψε’ όταν προσέφευγε στην ‘τρόϊκα’ ο Παπανδρέου. Το σχέδιο τών αγορών και της Ε.Ε. όπως διατυπώνει ο Δ. Καζάκης, ήταν να μην επιτρέψουν στο ελληνικό κράτος με κανέναν τρόπο να κηρύξει μονομερώς πτώχευση. Οι ιδιώτες δανειστές κρατών, σ’ ολόκληρη την ιστορία ζουν με έναν βασικό εφιάλτη: την ασυλία που διαθέτει ένα κράτος λόγω της εθνικής του κυριαρχίας. Ακόμη και στην ΕΕ τής συνθήκης τής Λισσαβώνας. Την οποία απεμπολήσαμε.

Ερ. Τότε τι μπορεί να γίνει;

-Είναι εξαιρετική συγκυρία τό γεγονός ότι και άλλες χώρες όπως πρόσφατα η Ιρλανδία έχουν πρόβλημα, που οφέιλεται αφ’ ενός στην τραπεζίκή ασυδοσία, την πολιτική βλακεία μιας παράδοσης πρακτικά τού εκδοτικού προνομίου στις ιδιωτικές τράπεζες, στην δημιουργία ευρωζώνης, χωρίς πολιτική ένωση και τέλος στην Γερμανική καταστροφική οικονομική πολιτική, που είχε σαν συνέπεια τον εκτοπισμό τών Ελληνικών, ισπανικών, Ιταλικών κλπ προϊόντων από την αγορά. Μόνο η σεισάχθεια σε συνδυασμό με αναπτυξιακό προσανατολισμό μπορεί να λύσει το πρόβλημα.

Δημοσιεύθηκε στον Πατρινό Τύπο τής 29-11-2010

Advertisements

Ετικέτες: ,


Αρέσει σε %d bloggers: