Γιατί εκμαυλίζετε τα παιδιά σας;

Νάταν μόνο τα χριστουγιεννιάτικα δώρα, που αφειδώς προσφέρετε στα τέκνα, θάλεγα πάει στην ευχή. Αντε και τού Πάσχα. Αυτά είναι τα πιό αθώα, αν και εν πολλοίς, φυκώδη δώρα, σε αξία μεταξιού. Το πρόβλημα είναι με τα καθημερινά και επετειακά δώρα.

Οπου ικανοποιούνται άλλογες επιθυμίες βουλημικού τύπου κατανάλωσης, χωρίς καμμία λογική. Εξηγούμαι:Η έννοια τού δώρου προς παιδιά (μικρά και μεγάλα) σημαίνει ότι ο γονιός (αλλά και θειός, παππούς, γονιός φίλου) σκέπτεται πρίν αγοράσει. Σκέπτεται γιατί κάνει το δώρο, τι επίπτωση θάχει στο παιδί,  λειτουργώντας το, αν είναι ηλικιακά ή παιδαγωγικά αρμόζον και αν οικονομικά είναι κατάλληλο για παιδί.

Αντί μιάς τέτοιας πρακτικής, αγοράζετε δώρα, κατά συνθήκην, εντελώς αταίριαστα και εκμαυλιστικά, καταστρέφοντας το παιδί διά παντός με τίς καλύτερες τών προθέσεων, Καλύτερες; Οχι βέβαια, απλά συγκαλύπτετε την μη εξεύρεση χρόνου και ενδιαφέροντος, οσοδήποτε μικρών, αφιερωμένων όμως στο παιδί σας.

Ενα παράδειγμα το κινητό τηλέφωνο. Πέρασε απ’το μυαλό κανενός σας, ότι τα παιδιά ΔΕΝ χρειάζονται τηλέφωνα; Από το πρωϊ μέχρι το μεσημέρι είναι όλοι οι συμμαθητές μαζί. Από το απόγευμα μέχρι το βράδυ είτε διαβάζουν είτε είναι μαζί σε φροντιστήρια και εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως αθλητικές, μουσικές, χορευτικές κτλ. Αναγκαιότητα επικοινωνίας ουσιαστικά δεν υπάρχει, αλλά και αν υπήρχε τα σταθερά είναι παντού και φθηνώτερα. Ομως εσείς εκεί, τους παίρνετε κινητά. Δίνετε μια περιουσία για το τελειότερο μοντέλο για το ‘παιδί’, χωρίς να σκεφτείτε ότι κάθε άλλο παρά για άμεσότητα επικοινωνίας, όπως είναι ο ‘σκοπός’, θα το χρησιμοποιήσουν.

Το συνηθέστερο είναι να στέλνουν μηνύματα, καταστρέφοντας την επικοινωνία διά ζώσης , την αμεσότητα τής σχέσης και την πηγαιότητα τής απόκρισης,που χαρακτηρίζει τα παιδιά. Μεταπίπτοντας στην κατηγορία τών μεγάλων, ώς μικρομέγαλα, όπου προηγούνται οι κατά συνθήκην δυστυχώς σχέσεις.

Αλλο παράδειγμα το facebook. Ξέρω τι σκέφτεστε, ‘μα αυτό δεν κοστίζει’. Και εδώ κάνετε τραγικό λάθος. Είναι τα παιδιά αυτδύναμοι πολίτες; Οχι βέβαια. Εχουν διεύθυνση, τηλέφωνο, φορολογική- δηλαδή οικονομική πολιτική οντότητα αυτόνομη; και πάλι όχι. Θα επιτρέπατε να μπάζουν όποιον θέλουν στο σπίτι σας, χωρίς την προηγούμενη άδεια και έλεγχο εκ μέρους σας; Ούτε να το σκέφτεσε. Και όμως τούς δίνετε ατομική ηλεκτρονική διεύθυνση, οντότητα και ‘σπίτι’, να δέχονται –προτού σιγά σιγά συγκροτηθούν ως πλήρη άτομα, όποιονδήποτε άγνωστο, αγνώστων σκέψεων και διαθέσεων. Και να ξοδεύουν ώρες ανταλάσσοντας (δηλαδή εισπράττοντας) ανεξέλεγκτα, όχι μόνο κείμενα και προτάσεις τρομακτικής επιρροής, αλλά και φωτογραφίες που το ρετουσάρισμά τους επαφίεται στον ‘επισκέπτη’ και συνομιλητή τους. Με ότι αυτό συνεπάγεται.

Θα δίνατε ποτέ ένα οπλοπολυβόλο στο παιδί σας προτού μάθει σκοποβολή με πιστόλι; ‘Η μια πόρσε προτού μάθει σε ένα ντεσεβώ; Θα εμπιστευόσασταν το αεροπορικό ταξείδι (και τη ζωή) σας με ένα Αιρμπάς, στα χέρια ενός πιλότου αερολέσχης; Αλλά να ήταν μόνο θέμα ποιοτικό, πάει στην ευχή. Ομως τι είναι πιό ελκυστικό και ενδιαφέρον, το facebook, το κουβεντολόϊ και τα sms ή το θεώρημα τού Θαλή και η δύναμη τού αντιστρόφου τού τετραγώνου; ‘Η τού τί σημαίνει πτώση στην γραμματική τών λέξεων ή ο Επιτάφιος (τού Περικλέους);

Ολα αυτά θα έπρεπε να περνούν αυτόματα από το μυαλό σας κατά την επιλογή, όπως αυτόματα περνούν όταν παίρνουμε δώρο για τήν αγαπημένη (με εξαίρεση το οικονομικό, όπου υπερβάλλουμε, αλλά χαλάλι). Ομως δεν το κάνετε. Αποτέλεσμα πλήρης εκμαυλισμός συνειδήσεων, που σημαίνει ότι μεγαλώνοντας δεν θα έχουν τούς κατάλληλους παιδικούς, δηλαδή ηθικούς, αυτοματισμούς για τα πάσης φύσεως ‘δώρα’. ‘Η όπως έλεγε κι’ ο μακαρίτης Αντρέας ‘έ όχι και 500 εκατομμύρια μίζα’. Οριοθέτησε την οροφή. Και ιδού πού καταλήξαμε. Καλά Χριστούγεννα.

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: