Φχαριστιέστε τα ψώνια στην Πάτρα;

Τα ψώνια , το παζάρι, η αγορά είναι κατ’ αρχήν κοινωνικότητα, εκδήλωση που κανένα internet δεν μπορεί να αποδιώξει, τουλάχιστον στους μεσογειακούς  λαούς.  Γι’ αυτό άλλωστε και τα μεγάλα ‘MALL’, τα πολυόροφα Εμπορικά Κέντρα δεν ‘έπιασαν’  στην Ελλάδα και μπαίνουν μέσα, ιδιαίτερα στις μικρές πόλεις.

Θα περίμενα ότι ειδικά στην Πάτρα που είναι επίπεδη με ενδιαφέρουσα, συλλογή και εναλλαγή εμπορικών καταστημάτων, Καφέ,  Πλατειών σε μιά ακτίνα 500 μέτρων από το κέντρο, η ευχαρίστηση από τα ψώνια,  θα ήταν διάχυτη.

Οποία απογοήτευση, όταν εγκαταστάθηκα πριν είκοσι χρόνια, από την απαράδεκτη συμπεριφορά αρκετών πωλητών και εμπόρων. Συμπεριφορά που δεν άλλαξε μέχρι τώρα, ούτε ήταν προϊόν ‘κρίσης’.

Δείτε κάποια παραδείγματα:

-Μπήκα μέσα σ’ ένα παπουτσάδικο και ζήτησα ένα μοντέλο νούμερο 45. Ο Πωλητής φέρνει ένα που μάταια προσπαθούσα να το βάλω. –Ξέρετε σας έφερα το 43 γιατί μας τέλειωσαν τα άλλα, μού είπε αιδημόνως !!!!.

-Η Σκηνή σε ένα ρουχατζίδικο: η πωλήτρια προσπαθεί να πουλήσει ένα ρουχαλάκι συλφίδος, σε μία ευτραφή κυρία, που είναι αλήθεια ότι τής το είχε ζητήσει να δοκιμάσει, με  επιφωνήματα ‘θαυμασμού’ απύθμενης υποκρισίας μπροστά σε ένα όντως γελοίο θέαμα. Η κυρία είδε μία μάσκα επιφυλακτικότητος στο πρόσωπό μου και με ερωτηματικό βλέμμα ζήτησε τη γνώμη μου. Παρακάμπτοντας την άμεση απάντηση, ξεκρέμασα ένα χρωματικά και σχεδιαστικά ταιριαστό ρούχο και την παρότρυνα να το δοκιμάσει. Τελικά με ευχαρίστησε και το αγόρασε. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι το μαγαζί δεν μου το ανταπέδωσε, χορηγώντας μου το νομιμο ποσοστό πώλησης σαν έκπτωση στις όποιες αγορές μου,  ούτε η βλακεία τής πωλήτριας. Το πρόβλημα είταν ότι οι φίλες τής κυρίας δεν βοήθησαν καθόλου την φίλενάδα τους, αλλά είχαν μείνει εκστατικές μπροστά στο επώνυμο τσίτι.

-Σκηνή Τρίτη, σε ένα ρολογάδικο: Θέλω ένα οικονομικό ρολογάκι για ένα δεκάχρονο κοριτσάκι ζητά η πελάτις, που το σπινθηροβόλο βλέμμα της δείχνει ότι ξέρει τί θέλει. –Σ’ αυτό το μαγαζί (σσ .τής σειράς ήτανε), κοπελιά, δεν έχουμε τέτοιο είδος, ήταν η απόκριση με αποδοκιμαστικό στόμφο, μπροστά στην …ιεροσυλία, τής καταστηματάρχου από το ..κάθισμά της. –Πολύ καλά χαίρετε, ανταπαντά η ‘κοπελιά’. –Περίμενε, μην φεύγεις, κάτι θα βρούμε, να ψάξω στο στόκ, κάτι θα υπάρχει, φώαξε πεταγόμενη όρθια  η πωλήτρια, . –Δεν χρειάζεται φυλάξτε για σας,  ήταν τα γράμματα τέλους τής σκηνής.

-Στιχομυθία σε Καφέ: Ο σερβιτόρος μόλις είχε φέρει ένα ελληνικό καφέ και ένα εμφιαλωμένο μπουκαλάκι νερό. –Εχει πρόβλημα το νερό τής Πάτρας; ρωτά αφελώς ο θαμών. –Τι λέτε, κύριε, είναι εξαιρετικό, ο Δήμαρχος εδώ και χρόνια εγκατέστησε νέες σωληνώσεις, ανεφώνησε ο σερβιτόρος. –Και τότε γιατί μού φέρνετε εμφιαλωμένο; ρώτησε, χωρίς απάντηση, ο πελάτης.

Απειρα τα παραδείγματα που δείχνουν δυό καίρια προβλήματα:

-πρώτον ότι κανείς δεν επικεντρώνεται στο σωστό στόχο τής δουλειάς. Ολοι νομίζουν ότι αντικείμενο τού εμπόρου, τού καλού πωλητή και τού λεγομένου μαρκετιν είναι η πώληση τών ειδών ή υπηρεσιών. Μέγα λάθος. Αντικείμενο είναι η μετατροπή τής αγοραστικής δύναμης τού καταναλωτή σε προτίμηση προϊόντων τού συγκεκριμένου μαγαζιού. Να γίνει δηλαδή ο άλλος, Πιστός Πελάτης. Ολα τ’άλλα είναι εφήμερα.

-δεύτερον, η δουλειά τού πωλητή είναι κρίσιμη και πρέπει να διακατέχεται από αρχές, σεβασμού προς τον Πελάτη, ανάλυσης τών πραγματικών αναγκών του, γνώσης τών πωλουμένων προϊόντων ή υπηρεσιών, συμβουλής και σωστής καθοδήγησης τού πελάτη, με προθυμία στην εξυπηρέτηση και ευγένεια στον χαρακτήρα.

Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία σταθερών μακροχρόνιων σχέσεων (όπως με τον κομμωτή και τον χασάπη) αμοιβαία επωφελών. Αλλοιώς καραδοκεί το … Ιντερνετ . Καλή Πρωτοχρονιά.

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: