Οι κορώνες τών κυβερνητικών Κακοφωνίξ

Εδώ το καράβι βουλιάζει και οι κυβερνήτες με τα μπουκωμένα ΜΜΕ τους , ξαμολύθηκαν σε μια επικοινωνιακή τακτική για να πείσουν ότι ο πρωθυπουργος ως νέος πολέμαρχος όδευε στην σύνοδο κορυφής για τον νυν υπέρ πάντων αγώνα.

Ξεκίνησαν με το τρύκ συναντήσεων ‘συναίνεσης’, που τόκαψαν αυθημερόν, ξεφωνίζοντας σαν τον Βάρδο Κακοφωνίξ ότι η … προηγούμενη κυβέρνηση φταίει για το χρέος εικοσαετιών. Συνέχισαν φωνάζοντας ότι ο ‘πολέμαρχος’ δεν θα δεχτεί τίποτε λιγώτερο, από επιμήκυνση χρόνου αποπληρωμής και μειωμένο επιτόκιο, τα οποία τελικά πήρε ‘επάξια’.

Θαύμα !!!. Ομως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεν έλεγε όπου βρεθεί και σταθεί , ότι δεν μάς πίεσε κανείς για τούς όρους τού μνημονίου; Με 2-ετή περίοδο αποπληρωμής, ληστρικό επιτόκιο και, το χειρότερο όλων, γραμμένο ότι η κατάσταση μετά, θα είναι χειρότερη, με περισσότερα χρωστούμενα και ύφεση. ‘Ε, δεν χρειάζεται νάναι κανείς απόφοιτος Χάρβαρντ, για να αντιληφθεί τις τραγικά λάθος αποφάσεις, τότε. Αρκεί να έχει δουλέψει στην ζωή του, έστω και σε περίπτερο.

Αν δεν κάνουμε επίσης λάθος, η διαφορά από τού να χρωστάς πολλά, μέχρι κατά … 1% λιγώτερο πολλά από όσα χρωστάς, δεν είναι κάν ζεστό χρήμα, που θα πέσει στην αγορά, δήθεν στην Αμυνα (για λόγους όψιμης ευαισθησίας), αλλά λογιστικό μελλοντικών οφειλών.

Ομως η Οικονομία δεν ονομάσθηκε τυχαία έτσι από τούς Ελληνες. Είναι σύνθετη λέξη και αφορά την δίκαιη νομή τών τα τού Οίκου. Στα μυαλά όμως τού υπουργείου Παιδείας και τών πρωθυπουργικών συμβούλων εισαγωγής, είναι όπως η λέξη ασανσερ για μάς ή το economics για τους ξένους. Φωνητικά υπάρχουσες ή στην καλύτερη περίπτωση παράγωγοι, χωρίς περαιτέρω αναγωγές σε επικίνδυνες, για τούς κρατούντες, έννοιες, δηλαδή υποχρεώσεις και όχι κουτάλα.

Η κατανόηση αυτών δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι αν τα 2 χρόνια γίνουν 5 ή το επιτόκιο πάει στα 4%. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι σε μια Ευρώπη, που δεν είναι ενωμένη πολιτικά, η κρίση δεν είναι χρέους ή ρευστότητος μόνον, αλλά κρίση ουσιαστικής κυβέρνησης τής Ευρώπης (όχι βέβαια σε στύλ ορνιθώνος), τού ασύδοτου τραπεζικού τομέα και τών παραπροϊόντων του, καθώς και τής μείωσης επενδύσεων, τής αδυναμίας παραγωγής ερευνας & τεχνογνωσίας και τών εξ αυτής καινοτόμων προϊόντων. Αντί λοιπόν να αντιμετωπίσουν με σχέδιο ταυτόχρονα όλες τις αιτίες, ασχολούνται μόνο με τα χρέη, για να καταβυθίσουν ακόμη περισσότερο τις αμοιβές και τις κοινωνικές παροχές, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν σ’ αυτά τα σημεία να ανταγωνιστούν τα αντίστοιχα επίπεδα τής Κινας.

Αλλά και στο θέμα τών χρεών αντι να σκεφτούν πώς θα γίνει να δοθούν χρήματα, χωρίς επιβάρυνση τών λαών τών χωρών, που μπορούν να βοηθήσουν, με τα προτεινόμενα ‘συμμετοχικά’ ευρωομόλογα αναγκάζουν τούς λαούς αυτούς να δανειστούν περισσότερο για να μας δανείσουν μέσω τών μηχανισμών στήριξης. Κλασική δηλαδή συνταγή αποτυχίας και μετατροπής τής κρίσης σε ντόμινο (βλ. Γιάννη Βαρουφάκη στο http://yanisvaroufakis.eu ).

Αυτά όμως απαιτούν πρώτιστα σχεδιασμό από γνώστες τής αγοράς και όχι άκαπνους εργασιακά. Απαιτούν σοβαρή μελέτη και σοβαρές προτάσεις και όχι Κακοφωνίκειες κορώνες. Που μειώνουν τον Πρωθυπουργό, αλλά και τούς ομολόγους του στην ΕΕ.
Δημοσιεύεται στον Πατρινό Τύπο τής 14/3/11

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: