Πόσα Χρωστάμε;

Κάτι πάνω από «Ενα Τρισεκατομμύριο Ευρώ» ή αν θέλετε τριακόσια πενήντα τρισεκατομμύρια δραχμές.
-Σε ποιούς χρωστάμε; Πρίν κυρίως σε ιδιώτες, αλλά ο Παπανδρέου, ‘κατάφερε’ μέσω τών διαφόρων μνημονίων, το χρέος να μετατραπεί σε σημαντικό ποσοστό σε οφειλές προς κράτη.
-Για πότε τα χρωστάμε; Κατανέμονται χρονικά. Ευτυχώς η ΝΔ κατάφερε και μετέτρεψε κατ’ ουσίαν ένα σημαντικό κομμάτι τού δανεισμού σε μακροπρόθεσμο (είκοσι και τριάντα έτη με επιβάρυνση λιγώτερη από 0,3% πάνω από όσο δανειζόταν η Γερμανία!!) παρά τα ουρλιαχτά τών βουλευτών τού ΠΑΣΟΚ που την …εγκαλούσαν (τρομάρα τους) γι’ αυτό και ζητούσαν μονοετείς και διετείς διάρκειες.
-Και πόσο, λοιπόν, αξίζει ένα πενηντάρικο ευρώ τής χώρας μας; Οσο δέκα καφέδες ή δύο ευρώ αγοραστικής δύναμης δραχμής.
-Περιλαμβάνονται τα ασφαλιστικά ταμεία σ’ αυτά; Ναι, είναι διακόσια πενήντα δις που πρέπει να καλυφθούν από τους φορολογουμένους.
-Γιατί αυτό, αφού είναι ανταποδοτικά χρήματα τών ασφαλιστικών εισφορών όλων; Διότι τα αποθεματικά τών ταμείων εξαερώθηκαν πρώτον λόγω πληθωρισμού, με την παλαιότερη υποχρεωτική άτοκη κατάθεση στην ΤτΕ και δεύτερον και κυριώτερον με την απόφαση από τους Σημίτη – Παπαντωνίου, να επιτραπεί το τζογάρισμα τών χρημάτων στο Χρηματιστήριο, με εγκάθετους διοικητές, αγοράζοντας φούσκες. Με αποτέλεσμα τα λεφτά να καταλήξουν στις τσέπες ελλήνων και ξένων κερδοσκόπων, μαζί φυσικά με τις περιουσίες ελλήνων αφελών που, χωρίς να γνωρίζουν τίποτε από χρηματιστήριο, έπαιζαν με την προτροπή τής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.
Πώς είπατε; Οχι, κανείς δεν κάθησε στο σκαμνί, ούτε για το 1999 ούτε για το 2000.
-Η κυβέρνηση θα εισπράξει όμως 50 δις από πωλήσεις τού μεσοπρόθεσμου, που θα ανακουφίσουν την οικονομία, έτσι δεν είναι; Αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός. Πρώτον γιατί ό,τι εισπραχθεί, θα σταλεί για πληρωμή ‘τόκων’. Δεύτερον όταν ξεπουλάς σε κακές εποχές, οι αγοραστές θα περιμένουν λίγο ακόμα να σε στριμώξουν περισσότερο, ώστε να τα πάρουν κοψοχρονιάς. Τώρα γιατί να ξεπουλήσεις, αφού σου λένε ότι χρεωκοπείς έτσι κι αλλοιώς και δεν σώζεσαι, και να μείνεις χωρίς περιουσία, ενώ μπορείς να σώσεις τουλάχιστον αυτά, αφού το αντίτιμο τής πώλησής τους δεν θα πάει στην ελληνική οικονομία, αυτό αφορά μάλλον ψυχαναλυτές, αφού αυτό μαζί με όλα τα μνημόνια, εκφεύγουν τών ορίων τής οικονομικής επιστήμης και πρακτικής.
-Ομως δεν μπορεί να είμαστε μπαταξήδες; Οχι βέβαια, εφ’ όσον και το χρέος είναι πραγματικό. Μην ξεχνάτε ότι σημαντικό τμήμα είναι λογιστικό και προϊόν τζογαρίσματος διεθνών τζογαδόρων και τραπεζών.
-Μπορεί να γίνει κάτι; Οχι με τις δεδομένες κυβερνητικές επιλογές, αφού είναι αδύνατη η εξυπηρέτηση τέτοιου χρέους με την εξουθένωση τής ελληνικής κοινωνίας. Ναί, εφ’ όσον δεν κάνουμε …..τίποτα. Δηλαδή δεν ξεπουλήσουμε όσο όσο, δεν ζητήσουμε νέο δανειο, αλλά απαιτήσουμε συνολική ευρωπαϊκή λύση που θα οδηγεί στην αναδημιουργία τού ευρώ, στην δημιουργία μηχανισμών διαχείρισης και ελλειμμάτων και πλεονασμάτων για όλη την ΕΕ, στην αναδιάρθρωση τού χρηματοπιστωτικού συστήματος της και στην αντίληψη τής ΕΕ ως ενιαίας έναντι όλων τών τρίτων.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα αν, ας πούμε, κάναμε μια πλήρη εκκαθάριση χρωστουμένων και ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Δημοσιεύθηκε στον Πατρινό Τύπο τής 4/7/11

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: