Θα αποτολμήσει το ΟΧΙ η Ελλάδα;

Δείξαμε στα προηγούμενα, ότι η Ευρωζώνη κατέρρευσε όχι μόνο γιατί βασίστηκε πάνω σε ένα νόμισμα, που δεν κάλυπτε καμμία από τις προϋποθέσεις (πολιτικές κατ’ αρχήν και οικονομικές) ενός κοινού νομίσματος, αλλά και διότι το ίδιο το νόμισμα ήταν οθνείο, δηλαδή αλλοεθνές, ξένο, ως προς τούς θεμελιώδεις άξονες συστάσεως τής ΕΕ. Καταλήγαμε ότι εάν η Ευρωζώνη δεν αποφασίσει τήν, κοινή συναινέσει, αυτοδιάλυσή της, τότε κινδυνεύει άμεσα η ίδια η ΕΕ.

Η Γερμανία το απέδειξε προχθές, έχοντας, πάντοτε, σαν μοναδικό γνώμονα –και ορθά, αποκλειστικά το δικό της συμφέρον (άσχετα αν το ντύνει με ευρωπαϊζουσα παραφιλολογία), με το να θέλει να επιβάλη στανικά στις χώρες, όχι μόνο τής Ευρωζώνης, αλλά σε όλη την ΕΕ, ένα οικονομικό μοντέλο (σταθερό ευρώ, όχι συν-ρύθμιση τής εργασίας, όχι αρμοδιότητες στην ΕΚΤ κλπ) που έχει ήδη αποτύχει (όπως αναγνωρίζουν πλέον όλοι οι οικονομολόγοι) και μια οικονομική διακυβέρνηση, που είναι καταδικασμένη σε αποτυχία μεν, εκτός άν διαλύσει την ΕΕ και μετατρέψει τις υπόλοιπες χώρες σε μισοεπαρχίες κινεζικού τύπου, οπότε μιλάμε για οιονεί προτεκτοράτα της, χωρίς όμως υποχρέωσή της για ‘προστασία’.

Η πρόταση τής Γερμανίας είναι εξαιρετικά απλή: «δεχθείτε να σας κυβερνήσω οικονομικά, να εγκρίνω τα έξοδα και έσοδά σας (δηλαδή να σας κυβερνώ πολιτικά, αφού ο Προϋπολογισμός αποτυπώνει τις ανάγκες τού κράτους και τις κοινωνικές παροχές σε Παιδεία, Περίθαλψη, Εργασία, δηλαδή ανάπτυξη), εσείς θα σφιγγετε το ζωνάρι σας μέχρι να πεθάνετε, θα αγοράζετε τα προϊόντα μου, χωρίς εγώ να αγοράζω τα δικά σας ή να μεταφέρω πλεονάσματα σε σάς, θα πάρω την περιουσία σας κοψοχρονιά, τα κοινοτικά έργα θα τα αναθέσετε σε Γερμανικές (άντε και κάποιες γαλλικές) εταιρείες, ό,τι δανεικά -με εγγυήσεις τρίτων όχι δικές μου, παίρνετε, θα πηγαίνουν στους δανειστές και σε μένα και αν χρειαστεί κάποια χρηματοδότηση για την στήριξη τού ευρώ/μάρκου, πάλι από εσάς θα πάρω, ώστε να μην…… χρεωκοπήσετε» (αυτά άλλωστε αποδεικνύει και το επίσημα ανακοινωθέν γεγονός ότι η Γερμανία ξεπέρασε, το ενδεκάμηνο εφέτος, σε εξαγωγές το 1 τρις ευρώ και με εμπορικό πλεόνασμα γύρω στα 200 δις !!!).

Αυτά φυσικά η Γερμανία τα απευθύνει στα κράτη τής ευρωζώνης, σε μια στιγμή, που κάποια είναι εξαιρετικά αδύναμα οικονομικά, σε άλλα ο χρηματοπιστωτικός και ο τραπεζικός τομέας τους μπάζουν από παντού, σε άλλα οι κυβερνήσεις τους και οι κρατικές δομές τους μόλις μετασχηματίζονται από ‘φεουδαρχικού’ τύπου μορφώματα. Τα απευθύνει επίσης και στα υπόλοιπα 10 μέλη τής ΕΕ λέγοντας απερίφραστα ότι οι συνθήκες πρέπει να αλλάξουν για όλους.

Η Γερμανία γνωρίζοντας την πλεονασματική και πλεονεκτική της θέση, καθώς και την δυνατότητά της να αποχωρήσει από το ευρώ, χωρίς κανένα πρόβλημα (αν επιλέξει η ίδια, στο άμεσο μέλλον, την στιγμή), μια δυνατότητα που το ‘παράθυρό’ της, όμως, κλείνει σιγά σιγά, εκβιάζει τους ευρωζωνικούς εταίρους της με το δίλημμα ‘ή χρεωκοπείτε ή υποτάσσεσθε’, παρ’ ότι υπάρχουν άλλες τεκμηριωμένες εναλλακτικές, που έχουν επανειλημμένα προταθεί (βλ. πχ την πρόταση Varoufakis-Holland, κ.α.), που δεν χρειάζονται αλλαγή συνθηκών, δεν απαιτούν χρήματα από τις πλεονασματικές χώρες, ούτε επιπλέον μέτρα λιτότητος από τις αδύναμες χώρες και το κυριώτερο επανεκκινούν τις οικονομίες, προωθώντας συγκεκριμένες και μετρήσιμες αναπτυξιακές δράσεις.

Φυσικά μόλις οι άφρονες κυβερνήσεις υπογράψουν, η Γερμανία δεν θα διστάσει να τυπώσει ευωομόλογα, εγγυημένα βέβαια (μόνο τμηματικά), από όλους, δηλαδή εξαιρετικά τοξικά για όλους. Από ειρωνία τής τύχης, πάλι (72 χρόνια μετά) μόνος δυνητικός αντίπαλος τής Γερμανίας είναι η Αγγλία, η οποία δεν είναι καν στην Ευρωζώνη και η οποία δεν θα συμφωνήσει, εκτός αν βεβαιωθεί ότι οι 17 χώρες τού ευρώ δεν θα λειτουργούν μονομπλόκ, δεν θα εφαρμόζονται οικονομικές πολιτικές, όπως φόρος σε κάθε χρηματιστηριακή εντολή, δεν θα παραβιάζονται τα εθνικά συμφέροντά της και θα έχει δικαίωμα βέτο στην …ευρωζώνη.

Το πρόβλημα τής Ελλάδος διαφέρει από τις άλλες ευρωζωνικές χώρες, λόγω τής γεωστρατηγικής θέσεώς της και τής διαρκούς απειλής από την Τουρκία. Είναι τουλάχιστον οξύμωρο να συζητάμε ως χώρα, για πολιτική επικυριαρχία τής ΕΕ δηλ. τής Γερμανίας (αυτά τα περί μόνο οικονομικής διακυβέρνησης, όπως προαναφέραμε, είναι βλακεία πρώτου μεγέθους, που αφορά χαχόλους κι όχι σκεπτώμενους πολίτες) και έλεγχο του προϋπολογισμού, δηλαδή τής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και άμυνας τού κράτους, χωρίς να υπάρχει πολιτική ενοποίηση, η οποία μόνο σε κοινή άμυνα μπορεί να βασισθεί.

Αν θέλουν αλλαγές τών Συνθηκών, τότε πρέπει πρώτα η ΕΕ να αναγγείλει την άμεση ενοποίηση τών ενόπλων δυνάμεων τών χωρών μελών καί, δεύτερον, να διακηρύξει πλήρως, χωρίς αστερίσκους και παλινωδίες ότι τα εξωτερικά (προς τις τρίτες χώρες) σύνορα όλων τών χωρών μελών είναι και εξωτερικά σύνορα τής ΕΕ, είναι απαραβίαστα τόσο αυτά, όσο και τα δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο (ΑΟΖ κλπ) και οποιαδήποτε παραβίαση (έστω και απλή υπέρπτηση) θα έχει σαν αποτέλεσμα την άμεση κινητοποίηση τού Κοινού Ευρωπαϊκού Στρατού και κατάρριψη τού εισβολέα. Ακόμη περισσσότερο ισχύει και για την λαθρομετανάστευση, όπου θα προειδοποιηθούν οι Τρίτες χώρες ότι ο Κοινός Στρατός θα εισβάλει άμεσα, για την δημιουργία ελεγχόμενης ζώνης ικανού πλάτους, σε κάθε χώρα, η οποία αφήνει να περνούν από το έδαφός της λαθρομετανάστες (ακριβώς όπως δημιουργεί η Τουρκία στα νοτιοανατολικά σύνορά της, αλλά και κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτό της). Και μετά ευχαρίστως συζητάμε για ενιαίο προϋπολογισμό, κατάργηση αμυντικών δαπανών πέραν τής πληθυσμιακής αναλογίας , πρακτικά μηδέν δαπάνες για μάς και ό,τι άλλο θέλουν.

Χωρίς αυτά, κάθε συζήτηση, που γίνεται από την Ελληνική Κυβέρνηση, είναι και παραπειστική και ανέντιμη για τού Ελληνες, Φυσικά δεν αναμένουμε από τον κ. Παπαδήμο, να ‘χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι’ ή να συζητήσει οτιδήποτε άλλο, εκτός περί ‘όνου σκιάς’ βαφτισμένης ως …οικονομικοτεχνικό θέμα. Το απέδειξε άλλωστε με τις απαντήσεις του προς την κα Παπαρήγα και τον κ. Τσίπρα, στην Βουλή, κατά την συζήτηση τών ερωτήσεων τους προς τον Πρωθυπουργό, όπου η τηλεόραση έδειξε έναν αξιολύπητο Πρωθυπουργό να επαναλαμβάνει μονότονα και το χειρότερο, ανήμπορα, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να βοηθήσει τους πτωχούς πλέον πολίτες, διότι …προέχουν τα χρήματα τών τοκογλύφων. Βρήκε όμως αμέσως μετά, ως δια μαγείας, την απαιτούμενη δύναμη, για να υποστηρίξει πλήρως τον εκτροχιασμένο υβριστή τών Ελλήνων και υπουργό του κ. Πάγκαλο.

Οπότε πάλι από ειρωνία τής τύχης, ο μοναδικός, από το καταρρέον κομματικό σύστημα τής Ελλάδος, που μπορεί να επηρρεάσει τα πράγματα και να πεί ξανά ΟΧΙ στη φασιστοειδή πρόταση και στην ηγεμονική παράκρουση τής κας Μέρκελ, χρησιμοποιώντας ως τελευταίο όπλο τήν άμεση διάλυση τής Ευρωζώνης ή την πολιτική και στρατιωτική ενοποίηση τής ΕΕ, είναι ο εκπρόσωπος τής Δεξιάς κ. Σαμαράς. Μόνον αυτού ή άμεση αποχώρηση από την Κυβέρνηση για διεξαγωγή εντός 20 ημερών, εκλογών, με το αίτιολογικό ότι το πράγματι σπουδαίο θέμα αναδιαπραγμάτευσης τών συνθηκών, δεν μπορεί να γίνει από μιά κυβέρνηση Μνημονίου, ενδεχόμενα να φέρει κάποια λύση. Χωρίς να είναι σίγουρο βεβαίως ότι θα παραιτηθεί η κυβέρνηση, οπότε θα διαπιστώσει τι σημαίνει συνεχές ρίξιμο.

Η πολιτική του με την απαίτηση να έχει τα Υπουργεία Αμυνας και Εξωτερικών, μπορεί να απέτρεψε την επιδείνωση κάποιων προβλημάτων και σχέσεων τής χώρας, δεν αρκεί όμως για τις αλλαγές στις συνθήκες, οι οποίες συμφωνουνται σε επίπεδο Πρωθυπουργών. Γιατί εκεί ούτε που θα τον ερωτήσουν. Γι αυτό άλλωστε και όλοι, όπως είχαμε προ καιρού προβλέψει, τραινάρουν τον χρόνο. Για τις συνθήκες και το οριστικό ξεπούλημα είναι το γερμανικό παιχνίδι και όχι βέβαια για τα …. κουρέματα. Θα λειτουργήσει ως Ελληνας ή όχι;
Δημοσιεύεται στον Πατρινό ‘REPORTER’ τής 5/12/11

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: