Archive for Απρίλιος 2012

«Η Νέα Κυβέρνηση» και ποιοί την απαρτίζουν

30/04/2012

Αν δεί κανείς, που έχει δουλέψει βεβαίως στην ζωή του, το σχήμα διακυβέρνησης τού κράτους (και τών διαφόρων οργανισμών και ΝΠΔΔ) θα φρίξει από την :

α) Διϋπουργική επικάλυψη στόχων, αρμοδιοτήτων και αντικειμένων σε τέτοια έκταση, ώστε η φράση ‘συναρμόδιοι υπουργοί ΄να είναι το ανέκδοτο τής χρονιάς.
β) μηδενική εστίαση σε στόχο ή αντικείμενο με αποτέλεσμα όλοι να ασχολούνται με όλα δηλαδή τίποτε ορθά.
γ) Κανένα επιμερισμό δικαιώματος αποφάσεων με αποτέλεσμα οι κατώτερες βαθμίδες να διαβιβάζουν απλώς τα πάντα στις ανώτερες και
δ) από τους εκατοντάδες χιλιάδες νόμους, ΠΔ, ΥΑ, εγκυκλιους, κανονισμούς κτλ, εν πολλοίς αλληλοσυγκρουόμενοι.

Ετσι τελικός αρμόδιος είναι ο …. Υπουργός ή ο Πρόεδρος τού Οργανισμού. Με αποτέλεσμα η τεχνοδομή να μην αποφασίζει αλλά στην καλύτερη περίπτωση να ..εισηγείται και ο Υπουργός ή ο Πρόεδρος και ολόκληρα Δ.Σ. αντί να επιμερίζουν τις λήψεις αποφάσεων (τα στρατηγικά τής μιας βαθμίδος τακτικά τής άλλης) και να εστιάζουν στρατηγικά, ασχολούνται με την προμήθεια ….χαρτιού υγείας και άλλες παρόμοιας υψηλής διανοητικής απαίτησης καταστάσεις. Και μετά φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι για την γραφειοκρατία. Ελεος. Απορώ πώς επιβίωσε το κράτος, άν όχι βασιζόμενο στις απεγνωσμένες και φιλότιμες προσπάθειες αφανών μικρομεσαίων υπαλλήλων.

Επόμενο βεβαίως, ότι με τις συναρμοδιότητες και την πολυνομία δεν υπάρχει περίπτωση να γίνεται εγκαίρως κάτι ή να ολοκληρώνεται τίποτε.

Με βάση τα ανωτέρω και όσα σε προηγούμενα αναφέρθηκα παρουσιάζω το σκεπτικό, το νέο κυβερνητικό σχήμα και τα μέλη τής νέας κυβέρνησης (όχι φυσικά ως …πρωθυπουργός), ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα τών εκλογών και ανεξάρτητα από τίτλους τών επιμέρους μελών:

Υπουργείο (3ον) ) – Οικονομίας & Παραγωγής: Η επιβίωση μας ως λαού και κράτους εξαρτάται από την παραγωγή μας και από τον τρόπο διανομής. Ολο το αντικείμενο παραγωγής, παραγωγών, αλλά και -σημαντικό εξ ίσου, διανομής, αποτελεί αντικείμενο τού Υπουργείου αυτού. Στο οποίο συγχωνεύονται όλες οι Υπηρεσίες που αφορούν όλο το κύκλωμα με τους 3 παραγωγικούς τομείς τής Οικονομίας καθώς και αυτούς τούτους τούς παραγωγούς και εργαζομένους. Η εργασία τών οποίων καθώς και η ασφάλιση και υγεία εντάσσονται στο Υπουργείο Οικονομίας. Που αποκτά και την ουσιαστική αρχαιοελληνική (να μην ξεχνιόμαστε) έννοια η λέξη. Το Υπουργείο συντονίζει επίσης την σύνολη παραγωγή και την προώθηση διεθνώς τών προϊόντων που φτιάχνουμε. Και σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών, θα εξυπηρετούμε Μονον αυτούς που τα αγοράζουν , δηλαδή τούς πελάτες μας, εμπορικά και, ιδιαίτερα, Πολιτικά. Τα ναρκωτικά ως ιδιαίτερο ‘παραγωγικό’ αντικείμενο, θεωρούνται οιονεί ‘κρατικό μονοπώλιο’ μηδενικής τιμής πώλησης, παρασκευάζοντια και παρέχονται δωρεάν μόνο σε καταγεγραμμένους χρήστες, από τα Νοσοκομεία και στα Νοσοκομεία, με στόχο την σταδιακή απεξάρτηση. Αίροντας το οικονομικό κέρδος και την δυσκολία εξεύρεσης και λήψης, η κατοχή και διακίνηση θεωρείται ιδιώνυμο εγκλημα στρεφόμενο κατά τής Πολιτείας.

Υπουργείο (2ον ) Εθνικής Παιδείας: Προϋπόθεση τής παραγωγής είναι οι ιδέες, οι σωστοί άνθρωποι που θα τις υπερασπισθούν, η γνώση και η συνακόλουθη τεχνολογία. Ο σύνολος δηλαδή πολιτισμός, μοναδικός και εξελισσόμενος τού Εθνους. Ετσι δημιουργείται Υπουργείο Παιδείας στο οποίο εντάσσεται η Παιδεία, η Εκπαίδευση, ο Πολιτισμός, ο Αθλητισμός (όχι οι ‘παράγκες’ που ανήκουν στο προηγούμενο Υπουργείο) και ο όλος τεταρτογενής Τομέας τής Οικονομίας (που την αφορά ως αποτέλεσμα προηγμένων διανοητικών δραστηριοτήτων ), ως ανάπτυξη και εξασφάλιση απαιτούμενης, κατάλληλου επιπέδου, διανόησης. Προτεραιότητα επαναφοράς τής παιδείας , φυσικά δίδεται κατ’ αντίστροφη σειρά τών βαθμίδων εκπαίδευσης.

Υπουργείο (1ον ) Εξωτερικών και Αμυνας: Για να υπάρξουμε όμως ως πολίτες πρέπει να είμαστε ελεύθεροι. Δηλαδή πολίτες – οπλίτες. Συνεπώς αδήριτη ανάγκη η δυνατότητα Αμυνας, δηλαδή η επίτευξη κατάλληλων για μάς εξωτερικών (διεθνών) σχέσεων, εθνικά ωφέλιμης διπλωματίας, συνθηκών φιλίας, αλλά και δυνατότητα προαμύνεσθαι και αποτροπής. Εξωτερική Πολιτική, Πολυδιάστατη, χωρίς αγκυλώσεις και πάντοτε Θουκιδίδεια. Δημιουργείται ένα Υπουργείο Εξωτερικών και Αμυνας που περιλαμβάνει και την αμυντική βιομηχανία (με την συμμετοχή εγχώριων επιστημόνων) και την προάσπιση τών αιτιών τών επικείμενων πολέμων τού 21ου αιώνα (νερού, ενέργειας και φυσικών πόρων), αλλά και εξαιρετικά σύγχρονο τομέα αντικατασκοπεύσεως. Ευνόητο ότι οποιοδήποτε ‘παιχνίδι’ με τα λεφτά τού Υπουργείου αυτού, θεωρείται έγκλημα εσχάτης προδοσίας με μοναδική ποινή τον θάνατο και δήμευση όλων τών περιουσιών τών συγγενών και εμπλεκομένων, που δεν αποδεικνύουν το πόθεν τού έσχες..

Υπουργείο (4ον ) Εσωτερικών & Δικαιοσύνης: Φυσικά οι κοινωνικές και αστικές σχέσεις, η προάσπισή τους μέσω τής Δικαιοσύνης και η εσωτερική ελευθερία απαιτούν την κατάλληλη διοικητική λειτουργία και νομοθεσία. Αυτό αποτελεί το αντικείμενο τού Υπουργείου αυτού που τροφοδοτεί τόσο την διοικητική μηχανή όσο και τα Υπουργεία με την κατάλληλη ελάχιστη νομοθεσία. Διαλύεται η πολυνομία και ανασυντάσσεται το Δίκαιο, με προϋπόθεση την κοινή και αδιαφοροποίητη ισότητα, ως «διανεμητικό και επανορθωτικό». Ωστε με την ατομική μετοχή στην κοινή συμβίωση, η Πολιτεία να λειτουργεί κατά λόγον αρμονίας και κοσμιότητος. Στις βάσεις αυτές, τίθεται η δημοκρατική ανασυγκρότηση τού Κράτους.

Με την Συγκρότηση Κυβέρνησης λαμβάνονται άμεσα, οι εξής 10 αποφάσεις, ως μοναδικό ‘πακέτο΄, για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης:

-Προκηρύσσεται Συντακτική Εθνοσυνέλευση εντός 3-ετίας ώστε να δημιουργηθεί ένα πραγματικά δημοκρατικό και αντιπροσωπευτικό πολίτευμα και όχι αυτό το βαυαρικό σχήμα τής κληρονομικής ολιγαρχίας και κοινοβουλευτικής δικατορίας τού 19ου αι. Γι αυτό και δημιουργείται ειδική σχετική μονάδα.
-Κηρύσσεται η χώρα σε κατάσταση Γενικής Επιστράτευσης για 4 έτη. Μην τρομάζετε. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που τερματίστηκε η προηγούμενη τού ’74.
-Αναστέλλεται η ισχύς κάθε Νόμου ή Συμφωνίας που εκχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα και μετατίθεται για επικύρωση ή διαπραγμάτευση ή απόρριψη από την Βουλή, που θα προκύψει από την Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ομοίως αναστέλλεται κάθε απεμπόληση κρατικού ελέγχου τών στρατηγικών τομέων Ενέργειας, Υδάτων, Επικοινωνιών, Αμυντικών Βιομηχανιών. Ο κρατικός έλεγχος δεν συνεπάγεται κρατικοποίηση αλλά κατά περίπτωση Επίτροπο Κράτους. Τοποθετείται επίτροπος σε κάθε τράπεζα συμπεριλαμβανομένης τής ΤτΕ.
-Ανακηρύσσεται η ΑΟΖ
-Ενας εκ τών υπηρεσιακών Διευθυντών τών Υπουργείων γίνεται μόνιμος Υφυπουργός και ένας γενικός Γραμματευς όπου απαιτείται, με 5-ετή θητεία και υποχρεωτική αποχώρηση με την λήξη της. Μέχρι την αλλαγή τού Συντάγματος εκτός από τους 4 Υπουργούς ορκίζονται υφυπουργοί ,αναπληρωτές υπουργοί ή πληρεξούσιοι υπουργοι κατα το ισχύον, αλλά και για λόγους συμμετοχής σε διεθνή ή ευρωπαϊκά όργανα, όσοι μετέχουν στην κυβέρνηση (αλλά και οι ‘μόνιμοι’ υφυπουργοί, γεν. γραμματείς, χωρίς πρόσθετες απολαβές).
-Καταργούνται όλοι οι Σύμβουλοι εκτός από 1 για κάθε μέλος τής κυβέρνησης και όλες οι ‘ανεξάρτητες’ αρχές, με τις αρμοδιότητες τους να υπάγονται στην Δικαστική εξουσία η οποία ανεξαρτητοποιείται από το Υπουργείο.
-Ολοι οι Ελληνες άνδρες και γυναίκες μέχρι 65 ετών θεωρούνται έφεδροι καί επιστρατεύονται, δωρεάν, ένα μηνα κάθε χρόνο κατάλληλα κατανεμημένοι σε ετησια βάση, γυμναζόμενοι και επανεκπαιδευομενοι στα όπλα, την άμυνα και την εξυπηρέτηση και υποστήριξη τών δυνάμεων τού Υπουργείου Αμυνας. Ολοι οι άνδρες συνταξιούχοι κάτω τών 65 υπηρετούν τις ανάγκες τού κράτους σε διάφορες θέσεις στην περιοχή τους, χωρίς πρόσθετη αμοιβή.
-Σε ολη τη Δημόσια Διοίκηση και τα ΝΠΔΔ συνίσταται Εκτελεστικό Διοικητικό Συμβούλιο αποτελούμενο από τους Διευθυντές (ή προϊσταμένους με τον Διευθυντή, όταν υπάρχει μια μονο διεύθυνση). Οπου προβλέπεται Διοικ. Συμβούλιο μη αποτελούμενο από υπαλλήλους τής τεχνοδομής μετατρέπεται και λειτουργεί ως Συνέλευση Στραηγικού και μόνο χαρσακτήρα.
-Δημιουργούνται 5 Μισθολογικά κλιμάκια Δημοσίου ως 1) α ευρώ ως Βασικό –Μη τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, 2) α+500€ Πτυχίου) 3) α+1000 (μεταπτυχιακού, εκπαιδευτικού ή αξιωματικών ενόπλων δυνάμεων ή δικαστών) , 4) α+1500( Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων από Συνταγματάρχη ή αντίστοιχο στον πολιτικό τομέα και πιλότων ΠΑ ή καθηγητών πρώτης βαθμίδος), 5)α+2000 Ανωτάτων οργάνων. Σε αυτά προστίθενται επιδόματα χρόνου, Οικογένειας-τέκνων, ΑΜΕΑ.
-Αναστέλλεται κάθε διάταξη που μειώνει την Ανεξαρτησία τών ΝΠΔΔ μεχρι την εντός έτους ψήφιση τών νέων καταστατικών και οργανογραμμάτων.

Ετσι η σύνθεση τής Νέας Κυβέρνησης, ο Πρωθυπουργός, οι 4 Υπουργοί και οι επικεφαλής ‘τομέων’ με ορισμό τους ως αναπληρωτών, υφυπουργών, πληρεξούσιων υπουργών, διοικητών, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία είναι:

Πρωθυπουργός: Βασίλειος Μαρκεζίνης
– Υπουργός Επικρατείας & ΜΜΕ: Λιάνα Κανέλλη

Υπουργείο Εθνικής Παιδείας: Σαράντος Καργάκος
-Τεταρτογενούς Τομέως: Σωκράτης Καπλάνης
(Συμπεριλαμβανομένης Γ’ βάθμιας Εκπαίδευσης, Ερευνας, Βιβλιοθηκών & ΤΠΕ)
– Πολιτισμού: Κώστας Ζουράρις
– Αθλητισμού: Νίκος Μπογιόπουλος

Υπουργείο Εξωτερικών & Αμυνας: Παναγιώτης Ηφαιστος
-Αμυνας Περικλής Νεάρχου (Στρατός, Πυρ/κή, Λιμενικό)
-Ενέργειας και Υδάτων: Θεόδωρος Καρυώτης
(Συμπεριλαμβανομένου τού καθορισμού θαλασσίων ζωνών)
-Αμυντικών Ερευνών, Βιομηχανιών, Τηλεπικ/ών: Γιώργος Καμπουρίδης
-Αντικατασκόπευσης: Βασίλης Κοραντής

Υπουργείο Οικονομίας & Παραγωγής: Γιάνης Βαρουφάκης,
-Διανομής, Εργασίας, Ασφάλισης: Αλέξης Μητρόπουλος
-Παραγωγής, παροχής και ανάλωσης υπηρεσιών υγείας: Λευτέρης Φωκαεύς
– Θησαυροφυλακίου: Γιώργος Καρατζαφέρης
– Πρωτογενούς Τομέως: Αλέξης Τσίπρας
-Δευτερογενούς Τομέως: Βασίλης Βιλλάρδος
-Τριτογενούς Τομέως: Νότης Μαριάς
– Ναυτιλίας: Πάνος Καμμένος
– Προώθησης Παραγωγής & Τουρισμού: Πέτρος (Peter) Οικονομίδης
-Διοικητής ΤτΕ: Δημήτρης Καζάκης

-Υπουργείο Εσωτερικών & Δικαιοσύνης: Χρύσανθος Λαζαρίδης
– Δικαιοσύνης: Φαήλος Κρανιδιώτης
-Δημοσίας Τάξεως*: Αλέκα Παπαρήγα
– Συντακτικής ΕθνοΣυνέλευσης & Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργος Κοντογιώργης
-Δεδομένων & Στατιστικής: Ανδρέας Σταλίδης
-Μεταρρύθμισης & Κατάργησης Πολυνομοθεσίας**: Γιάννης Παναγόπουλος
-Ε.Υ.Π: Κώστας Μαρκόπουλος
* Το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως μετά την Εθνοσυνέλευση θα υπάγεται στο Υπουργείο Εξωτερικών & Αμυνας.
** Το πλέον κρίσιμο τμήμα με σκοπό την κατάργηση τών εκατοντάδων χιλιάδων Νομων , ΠΔ, ΥΑ, Εσωτερικών κανονισμών και δεν συμμαζεύεται. Και την σύμπτηξή τους σε μικρό κώδικα και τα υπόλοιπα στα δικαστήρια. Με ταυτόχρονο σταμάτημα τής άκρατης ποινικοποίησης, τής επιβολής τρομοκρατίας στους Δημ. Υπαλλήλους και αυτής τής κιμαδομηχανής νομων, που έχει καταντήσει η Βουλή.

Οι υπουργοί εκτός από τον συντονισμό των υφυπουργών τους ασκούν και τα καθήκοντα που δεν εχουν δοθεί σε εκείνους. Υπάρχουν τέλος 3 Υπουργικά Συμβούλια. Το ΕνδοΥπουργειακό, το Πλήρες και τέλος το Κυβερνητικό, που αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, την υπουργό επικρατείας και τους 4 υπουργούς. Ο Συνολικός αριθμός από 50 τόσους υπουργούς τής σημερινής κυβέρνησης πέφτει σε 26 και με το νέο σύνταγμα με την εισαγωγή τού θεσμού τών μόνιμων υφυπουργών, γραμματέων και διοικητών σε συνδυασμό με την πλήρη εκχώρηση παραγωγικών & διαχειριστικών αρμοδιοτήτων στούς ΟΤΑ δεν θα ξεπερνά τούς 12.

Το συνεπτυγμένο σχήμα (ουσιαστικά σε τέσσερα τεταρτημόρια – Υπουργεία) προέκυψε με γνώμονα τήν εστίαση, την απλοποίηση, την καθετοποίηση για μοναδική ευθύνη και την παραγωγικότητα, άρα την αποτελεσματικότητα. Αντίστοιχη θα προκύψει και στα εποπτευόμενα ΝΠΔΔ και τούς ΟΤΑ.

Η επιλογή τών προσώπων έγινε με τα εξής κριτήρια:
-Να μην έχουν σκύψει το κεφάλι σε κρίσιμες αποφάσεις στον βίο τους και να μην δειλιάζουν, όταν διαφωνούν με ανώτερο.
-Να έχουν αποδεδειγμένα ‘βρέξει’ την φανέλλα στο αντικείμενό τους. Να σκέφτονται το δημόσιο συμφέρον.
-Να έχουν γράψει σχετικά και να έχουν επαληθευθεί στις προβλέψεις τους, να βλέπουν δηλαδή μακριά.
-Να συλλαμβάνουν την ουσία τών θεμάτων και να μην μένουν στον τύπο.
-Και τέλος, αλλά όχι τελευταίο να αγαπούν την Πατρίδα και την Δημοκρατία. Και την επιστροφή στην τελευταία.

Ειδικά για τούς Αρχηγέτες Υπουργούς ο συνεχής αγώνας τους για την Ελευθερία. Του Πνεύματος, δηλαδή τού Φρονήματος και συνεπώς του Σώματος. Και την αντίθεση όλων στα πάσης φύσεως σχέδια Ανάν τών μητροπολιτικών κέντρων.

Επί παραδείγματι οι Γιάνης Βαρουφάκης, Stuart Holland, Γιαννης Γεράσης και άλλοι, διείδαν εγκαίρως το πραγματικό πρόβλημα τής κρίσης και επρότειναν συγκεριμένες ευρωπαίκές δράσεις χωρίς αναθεώρηση συνθηκών οι δύο πρώτοι και σε επίπεδο ΗΠΑ ο τρίτος. Που οι ηγετισκοι τής ΕΕ ηρνούντο ακόμη και την απλή διερεύνησή τους. Και τώρα, μετά την ηλιθιότητα τής καταστροφικής εφαρμογής τών πάσης φύσεως μνημονίων στις προβληματικές χώρες, εις βάρος των εργαζομένων, αλλά και εις βάρος όλου τού οικονομικού & χρηματοπιστωτικού συστήματος τής ΕΕ, ωθούνται άκοντες να …εξετάσουν κάποια σημεία, από αυτά που επρότειναν οι δύο πρώτοι. Ομως πλέον, αποσπασματικά, πολύ λίγα και πολύ αργά.

Αλλο παράδειγμα ο Παναγιώτης Ηφαιστος, που σε όλους τούς τόνους θεωρούσε – και επαληθεύθηκε, ότι είναι αδύνατη η λειτουργία τής ΕΕ χωρίς τον εθνοκρατοκεντρικό χαρακτήρα της, χωρίς τον εξ ορισμού εντολοδόχο χαρακτήρα των υπερεθνικών θεσμών, χωρίς τον δημοκρατικό εξορθολογισμό στο επίπεδο των εθνοκρατών και την διαφύλαξη ως κόρης οφθαλμού τής κυριότερης κοσμοθεωρητικής παραδοχής της ΕΕ, δηλαδή της ισοτιμίας των μελών και τον θεμελιώδη αντί-ηγεμονικό χαρακτήρα του εγχειρήματος. (Και όχι τις κοσμοπολίτικες αρλούμπες πολιτικών τσαρλατάνων που ώθησαν στην κατάργηση τού προτιμησιακού κοινοτικού καθεστώτος για τα προϊόντα, στην λαθρομετανάστευση και επίσης στο κοινό νόμισμα, εξυπηρετώντας υπερτλαντικά συμφέροντα, σε μία μη Ενωση, χωρίς όμως τις προϋποθέσεις κοινού νομίσματος, όπως ο υποφαινόμενος παλαιόθεν υποστήριξε).

Ή ως ο Γιώργος Κοντογιώργης που, εκτός άλλων, συνεχώς θέτει θέμα επανεγκαθίδρυσης τής άμεσης δημοκρατίας, πραγματικά αντιπροσωπευτικής, η οποία, στις μέρες μας λόγω τεχνολογίας, είναι πολύ εφικτή για την ανατροπή όλης τής κομματοκρατίας και την εφαρμογή τής Δημοκρατίας στην χώρα μας.

Ή όπως άλλων, εκ τών προτεινομένων, πού αντέδρασαν άμεσα, με απερίφραστη επιστημονική τεκμηρίωση στις ιδεοληψίες ή / και μεθοδεύσεις τής τέως Υπουργού Παιδείας.

Προσπάθησα, με τα όσα εξέθεσα, να μπορούν να τεθούν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις και οι προεργασίες, βάσει τών οποίων η μεθεπόμενη Βουλή θα λειτουργήσει ουσιαστικά ως Συντακτική Εθνοσυνέλευση και όχι για απλή ψιμυθίωση δήθεν συνταγματικών αλλαγών, που δεν αλλάζουν τον πυρήνα τού τρέχοντος πολιτεύματος.

Φυσικά, είναι βέβαιο, ότι υπάρχουν πάντα καλύτεροι που μπορούν να υπουργήσουν αποτελεσματικά. Και είναι περιττό, αλλά και μη πρέπον να αναφερθώ στον Πρωθυπουργό. Αυτός ο Τόπος βγάζει συνεχώς Πολίτες – Οπλίτες στην αργόσυρτη συνέχειά του, τα τελευταία 4 χιλιάδες χρόνια. Αλλά το καλύτερο καμμιά φορά είναι εχθρός τού καλού. Εξ άλλου εμείς εφηύραμε το ιλιαδικόν Ω 529. Το αμμίξας. Mικρή σημασία θα έχουν τα πρόσωπα αν ακολουθηθεί η μέθοδος.

Θα φανεί ίσως περίεργη η αντιστοιχία συγκεκριμένων προσώπων σε Υπουργεία – Υφυπουργεία. Θεώρησα την δυνατότητα τής αποτελεσματικότητος, τής βασιμότητος τών λεγομένων κάποιου, τής αλλαγής τού χαρακτήρα τού υφυπουργείου / τομέως και τής ικανότητος διάλυσης κατεστημένων, όπως πχ. αντιλήψεων που θεωρούνται αυθαίρετα ως θέσφατα, καταστάσεων ως η διαπλοκή ή ανασταλτικών δομών. Πάντοτε με γνώμονα το συμφέρον τής Πόλης.

Κάποιους εξ αυτών, ευτύχησα να γνωρίσω προσωπικά. Τους άλλους, από όποιους αγώνες τους, δράση, βιβλία, λόγους ή την εργασία τους διάβασα. Πιστεύω όμως, πως ό,τι κι αν αναλάβουν, θα το φέρουν σε πέρας. Τους ευχαριστώ όλους, που με εμπλούτισαν με τα έργα τους. Και ας μου συγχωρήσουν οι πρώτοι, το ότι δεν τούς ερώτησα, παρακάμπτοντας την σεμνότητά τους, πριν δημοσιεύσω το παρόν. Σαν ένα μικρό φόρο τιμής. Για να μην είμαστε μισαλλόδοξοι. Χαρακτηριστικό, μεταξύ μας, τών νεοελλήνων. Που πρέπει να αποβληθεί.

Καλή δουλειά, Αδέλφια. Οπου κι αν είστε.

Δημοσιεύθηκε (σημαντικό τμήμα χωρίς κάποιες από τις διευκρινιστικές παραγράφους, λόγω χώρου) στον Πατρινό Reporter τής 30/4/2012

Advertisements

«Ανοιξε και σύ μια ‘τράπεζα’ »

23/04/2012

Μιά παράμετρος στο όλο κόλπο ‘φιλελεύθεροποίησης’ και ‘παγκοσμιοποίησης’ (sic) τής οικονομίας ήταν και το μπούκωμα και η ασυδοσία τών τραπεζών. Θα μπορούσαμε μάλιστα να παραφράσουμε ένα γνωστό σύνθημα λέγοντας ‘Φτιάξε και σύ μια τράπεζα. Μπορείς!!’.

Πράγματι, η τραπεζική επιχείρηση είναι σήμερα μια από τις μεγαλύτερες φούσκες ‘περιορισμένης ευθύνης’ που κυκλοφορούν νόμιμα!!. Και αυτό γιατί ενώ στις κανονικές επιχειρήσεις, αν κάτι πάει στραβά, οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι χάνουν ένα μέρος ή όλα τα κεφάλαιά τους και αναλόγως την περιουσία τους και καμμιά φορά την ελευθερία τους, οι μέτοχοι τών Τραπεζών δεν παθαίνουν τίποτε. Και όχι μόνον αυτό, αλλά έχουν προηγουμένως αντλήσει σημαντικά ποσά, όχι τόσα από ‘μερίσματα’, που δεν τους νοιάζουν, αλλά κυρίως από μπόνους, μισθούς και άλλες απολαβές, οι οποίες φεύγουν άμεσα και συνεχώς από τα τραπεζικά ταμεία. Ακόμα και λίγο πριν την ‘πτώχευσή’ τους.

Επί πλέον καταργήθηκε στην πράξη κάθε ρυθμιστικός νόμος που περιόριζε την αλόγιστη τραπεζική πρακτική. Απλοποιημένα μιλώντας, σε αντιστοίχιση με τις κανονικές επιχειρήσεις υπάρχει ένας λόγος διαθέσιμων κεφαλαίων (ας πούμε ‘ζεστό χρήμα’, ίδια κεφάλαια) ως προς τα δάνεια (ξένα κεφάλαια) που έχει πάρει, και που αν μικρύνει κάτω από ένα απαραίτητο όριο ο λόγος αυτός, τότε η επιχείρηση έχει στην πράξη πτωχεύσει.

Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στις τράπεζες !!!. Και αυτό για δύο λόγους: α) στον μέν αριθμητή μπορούν να προσθέσουν – περιλάβουν κατά το δοκούν ακόμη και αέρα (πχ μελλοντικά λεφτά όπως φοροαπαλλαγές !!) . Και μάλιστα με τις οδηγίες τής επιτροπής Βασιλείας ΙΙΙ ‘επιβάλλεται’ ο αριθμητής να είναι ‘καλής ποιότητος’. Το αστειο περί καλής ποιότητος το είδαμε με την Lehman Brothers , που την προτεραία τής κατάρρευσής της βαθμολογείτο από τούς ‘οικους’ τής δήθεν αξιολόγησης ως πρώτης ποιότητος. β) Από τον παρονομαστή, που αφορά λεφτά (επενδυτών) που έχουν δανείσει / επενδύσει, μπορεί να αφαιρέσουν ότι θέλουν ‘σταθμίζοντας’ δήθεν τον κίνδυνο τού πελάτη. Πχ ένα ενυπόθηκο δάνειο που πήραμε να μην συνυπολογιστεί γιατι ‘εξασφαλίζεται’ από την ..υποθήκη (το παράδειγμα από το εξαίρετο βιβλίο τού Γιάνη Βαρουφάκη «Κρίσης Λεξιλόγιον’ Εκδ. Ποταμός, 2011).

Και όχι μόνο αυτό αλλά μπορούν και να μην υπολογίζουν ομόλογα χωρών που αγόρασαν ή άλλες επενδύσεις καλής βαθμολογίας. Με αυτή την απάτη οι τράπεζες κρύβουν την πραγματικότητα που στην πράξη λέει ότι αν κρεμάσει ένα δάνειο ή μια επένδυση τής τάξης ακόμη και τού 2% τοτε πτωχεύουν.

Το αντίστροφο, απλουστευτικά, τών δεικτών αυτών που προαναφέραμε είναι η λεγόμενη μόχλευση. Που πρακτικά σημαίνει πόσες φορές παραπάνω από τα διαθέσιμά σου έχεις ως τράπεζα δανείσει, επενδύσει κτλ.

Και γιατί το έκαναν αυτό; Μα γιατί από αυτόν τον κοπανιστό αέρα αποκόμιζαν ποσοστά τρελού κέρδους, δηλαδή μερίσματα, μπονους, μεγαλομισθούς κτλ, που δεν παρέμεναν στις τράπεζες αλλά ενθυλακώνονταν αμέσως από τους ανθρώπους τους. Φαντασθείτε το φαγοπότι των ελληνικών τραπεζών με μέση μόχλευση 20:1 (Ας σημειωθεί ότι η Deutsche Bank έχει μόχλευση 50:1 !!!).

Ομως αρκούσε κανόνι τού αντίστροφου λόγου, δηλαδή τού 1:20, ήτοι 5% ,από κάποιο πελάτη, επένδυση, δάνειο κλπ για να πτωχεύσουν. Ή αρκούσε αντίστοιχο ποσοστό ύφεσης. Οπως και έγινε στην Ελλάδα. Και γι αυτό όλες επτώχευσαν.

-“Μα πτωχεύουν οι Τράπεζες;” , θα με ρωτήσετε.
-Θα έπρεπε, όπως μπορεί να συμβεί σε κάθε επιχείρηση. Αλλά όχι. Γιατί το τίμημα τής πτώχευσης το καταβάλλουν δυστυχώς οι Λαοί. Εμείς. Ως εξής:
Πρώτον η ΕΚΤ (δηλαδή τα λεφτά τών κρατών μελών, δηλαδή εμείς) δεν χορηγεί απ ευθείας στα κράτη, αλλά στις τράπεζες και μάλιστα με 1%. Οι οποίες μας δανείζουν με πανωτόκια!!. Αρα έχουν τοκογλυφικά κέρδη. Επειδή όμως είναι πτωχευμένες (ελληνικές και ευρωπαϊκές), για να μπορέσουν να δανειστούν από την ΕΚΤ, πρέπει να χρηματοδοτηθουν από τα κράτη (δηλαδή από εμάς) όχι με δάνεια αλλά με κεφάλαια (αγύριστα δηλαδή. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο υπερχρεωμένος δεν γλυτώνει με νέα δάνεια αλλά με εισροή κεφαλαίων). Που μπορεί να δοθούν μόνο έναντι μετοχών. Οπως γίνεται και στις κανονικές επιχειρήσεις.

Ελα όμως που η αγορά μετοχών σημαίνει και ιδιοκτησιακά δικαιώματα όπως είναι φυσικό και αναληψη ανάλογη τής διοίκησης από τον αγοραστή. Και που αυτό οι μεν τράπεζες το απεχθάνονται ως ο διάολος το λιβάνι, ο δε νεοφιλελεύθερος εσμός που κυβερνά ούτε που θέλει να ακούσει για ιδιοκτησία από το κράτος.

Γι αυτό και α) αλλάζουν τις …ονομασίες και ο Παπαδήμος ως πρωθυπουργός μιλάει για ανακεφαλαιοποίηση (sic) ενώ ως ιδιώτης θα μιλούσε απλούστατα για εξαγορά. Και β) προσπαθούν με νύχια και δόντια να μην περάσει ο έλεγχος στο κράτος δηλαδή στούς φορολογούμενους που βάζουν τα λεφτά. Και εδώ ακριβώς έχουν μπλέξει. Και γι αυτό καθυστερούν. Γιατί νομικά δεν μπορείς να θεωρήσεις διαφορετική την εισροή κεφαλαίων σε τράπεζα από την εισροή σε μια οποιαδήποτε επιχείρηση. ‘Η θα είναι δάνειο (που δεν είναι) ή θα είναι αγορά μετοχών (και όχι ανακεφαλαιοποίηση), μέ ό,τι αυτό συνεπάγεται. Σε ιδιοκτησία, έλεγχο και διοίκηση, δηλαδή πολιτική τραπεζική. Κι όλα όσα ακούγονται περί προνομιούχων και μη μετοχών που αποχωρώντας ξεφούρνισε ο ΓΑΠ είναι παραμύθια τής χαλιμάς.

Και γι αυτό έχουν λυσσάξει κυβερνώντες και τράπεζες και το πάνε από αναβολή σε αναβολή. Και όχι επειδή τούς πίεσε ο Τσίπρας. Θα μπορούσε φυσικά να δοθεί λύση αλλά μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μέσω ευρωπαίκών μηχανισμών όμως αυτό θα εσήμαινε πως οι Ευρωπαίοι, δηλαδή η Μέρκελ θα έπρεπε να ασχοληθούν με το πρόβλημα των ευρωπαϊκών (πτωχευμένων τραπεζών), κι όχι μόνο τής Ελλάδος. Κάτι μού λέει όμως ότι περιμένουν τα αποτελέσματα τών γαλλικών εκλογών πρώτα.

Ποιός είπε ότι δεν είναι καλή επιχείρηση η τραπεζική.
Δημοσιεύθηκε στον πατρινό Reporter τής 23/4/12

«Mind the GAP »

09/04/2012

Κι’ αυτός το βιολί του. Περί τού ΓΑΠ ο λόγος, ο οποίος αντί να κάτσει στα αυγά του, σεμνά και ταπεινά μετά τον όλεθρο που επέφερε στη χώρα, είχε το θράσος να βγεί και να κάνει απίστευτες δηλώσεις κατά την επίσκεψή του στην Huffington Post (τής 5ης Απριλίου 2012). Και αυτόν τον άνθρωπο είχαν βρεθεί 3 (ναι, τρία) εκατομμύρια Ελληνες που τον ψήφισαν!! Διαβάστε σχολιασμένες τις δηλώσεις αυτές (διορθωμένες, φυσικά,συντακτικά, ώστε να βγαίνει νόημα και σε ελεύθερη απόδοση):

-«Αυτό το ‘δόγμα’ λιτότητος [για την έξοδο από την οικονομική κρίση] που έχει η Ευρώπη οδηγεί σε φαύλο κύκλο. Η άποψη ότι αν εφαρμοσθεί τάξη στο σπίτι [στην οικονομία, με την λιτότητα] και περιορισθούν τα χρέη και ελλείμματα, οι αγορές θα είναι ευτυχισμένες είναι πολύ μηχανιστική. Γιατί η δημιουργούμενη ύφεση οδηγεί σε μείωση εσόδων, σε περαιτέρω περικοπές συνεπώς σε αργή ανάπτυξη [ΣΣ. εννοεί μείωση] άρα περαιτέρω ύφεση. Φαύλος Κύκλος….»

Τί λές, Μεγάλε! Σοβαρά; Πότε το ανακάλυψες; Χθές; Οταν, όχι εμείς που δεν έχεις ‘υποχρέωση ως εκτός’ να ακούς, αλλά οι Πολιτικοί σαν τον Σαμαρά, τον Τσίπρα, την Παπαρήγα που το φώναζαν μέσα στην Βουλή εσύ που ήσουν; Για κανώ ή ποδήλατο;

Δηλαδή τολμά και έρχεται ο Πρωθυπουργός τής χώρας που μακέλεψε μισθούς, συντάξεις, όλο το κοινωνικό κράτος, από τον κοσμάκη και μόνο, και λέει ανερυθρίαστα, αμέσως μόλις εξωπετάχθη από την πρωθυπουργία, ότι αυτά που έκανε δεν έπρεπε να γίνουν όχι μόνο εδώ, αλλά ούτε στα άλλα χειμαζόμενα ευρωπαίκά κράτη.

Σαν να μην ήταν αυτός ο Υπεύθυνος Κυβερνήτης, αλλά ένας Ανεύθυνος άρχων που απλώς προήδρευε. Και δεν ξεσηκώθηκαν να τον πάρουν με τις πέτρες, όχι ο κοσμάκης, αλλά οι δικοί του. Που τους ανέθεσε την διάλυση και το ξεπούλημα τής χώρας, για να το παίζει αυτός διεθνοσοσιαλιστής. Εκ τού ασφαλούς. Χωρίς συγγνώμην ή αποζημίωση.

-« Επίσης …ότι η ΕΕ θα έπρεπε να διαθέτει καλύτερα εργαλεία χειρισμού τής κρίσης, μέσω ειδικών ταμείων διάσωσης και έκδοσης ευρωομολόγων..»

Μήπως, λέω μήπως, κ. Παπανδρέου, για όλα αυτά, πριν ενάμισυ χρόνο δέν σε προειδοποίησε ο γνωστός σου και σημαντικός και έγκυρος (χωρίς εισαγωγικά) οικονομολόγος κ. Ι. Βαρουφάκης με την επιστολή – μνημείο, που σού απέστειλε, τότε; Με πλήρες σχέδιο δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο μάλιστα (ωστε να μην …κατηγορηθείς για φιλλεληνισμό);

Και εσύ τί έκανες μαζί με τους κηπουρούς; Βαλθήκατε να ξεχαρβαλώσετε όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Και όχι μόνο οικονομικά, αλλά με κατακόρυφη μείωση τής δημοκρατίας. Για μη εκλεγμένες διακυβερνήσεις, όπως επισημαίνει η εφημερίδα.

Φυσικά το όνειρό σας είναι η παγκόσμια διακυβέρνηση. Το διακηρύσσετε όπου βρεθείτε κι όπου σταθείτε. Αυτό είναι άλλωστε το όνειρο κάθε ανερμάτιστου πολιτικά και απαίδευτου ελληνικά. Και δείχνει πόσο επικίνδυνοι, για την χώρα τους, γίνονται όσοι δεν έχουν διαβάσει Θουκιδίδη, που σε αντίθεση με εσάς, οι πχ Αμερικανοί, Γερμανοί και λοιποί, γνωρίζουν πολύ καλά. Και σας αφήνουν να παίζετε το παιχνίδι τους, νομίζοντας ότι είστε κάτι παραπάνω από μία πολιτική μαριονέτα.

Ηδη και γι αυτό, σας έχει προειδοποιήσει, εν πολλοίς, ο καθ. Παν. Ηφαιστος, επισημαίνοντας συνεχώς ότι εν τέλει, η διασφάλιση μιας ορθολογιστικής διακρατικής δομής στην Ευρώπη προϋποθέτει:
i) τον εθνοκρατοκεντρικό χαρακτήρα της ΕΕ,
ii) τον μηδενικό χαρακτήρα της υπερεθνικής πολιτικής ανθρωπολογίας,
iii) τον εξ ορισμού εντολοδόχο χαρακτήρα των υπερεθνικών θεσμών,
iv) την ως εκ τούτου αναγκαιότητα να έχουν μηδενικές ανεξάρτητες (των κρατών) εξουσίες,
v) την ανάγκη τα κράτη-εντολείς να ενισχύσουν την δική τους διακυβερνητική δομή με ορθολογιστικά εθνοκρατοκεντρικά κριτήρια (που πρωτίστως σημαίνει κατανόηση της κοσμοθεωρητικής/ηθικής διαφοροποίησης μεταξύ των εθνοκρατών),
vi) την ανάγκη «να μην προσπαθεί η ΕΕ να τρέξει πριν μπορεί να περπατήσει» (και δεν μιλώ βέβαια για υπερεθνικότητες κτλ, αλλά για μηχανισμούς βαθύτατων διανεμητικών προεκτάσεων όπως η ΟΝΕ), την ανάγκη,
vii) δημοκρατικού εξορθολογισμού στο επίπεδο των εθνοκρατών με φορά κίνησης την άμεση δημοκρατία που στις μέρες μας λόγω τεχνολογίας είναι πολύ εφικτή και τέλός την
viii)διαφύλαξη ως κόρη οφθαλμού την κυριότερης κοσμοθεωρητικής παραδοχής της ΕΕ, δηλαδή της ισοτιμίας των μελών και τον θεμελιώδη αντί-ηγεμονικό χαρακτήρα του εγχειρήματος.

Θα μου πείς ότι αυτά είναι ψιλά γράμματα αυτά και ότι εσύ κάνεις …συστάσεις. Να τις δούμε:

-«Οι χώρες που θα μπουν στην ευρωζώνη πρέπει να είναι καλύτερα προετοιμασμένες απ’ ό,τι ήταν η Ελλάδα», δηλώνεις.

Μα αυτό δείχνει τουλάχιστον άγνοια (αν όχι ενδοτικότητα σε κελεύσματα) των πραγματικών διεθνών προβλημάτων. Δηλαδή, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία μπήκαν έτσι στα κουτουρού; Αλλά το πόσο προετοιμασμένες για την ΟΝΕ είναι οι χώρες, δεν αλλάζει το πρόβλημα που είναι η ίδια η ΟΝΕ. Και αυτό διότι:

α) η ΟΝΕ χτίσθηκε όχι για ‘βαθεμα’ τής ΕΕ, αλλά πρώτιστα για τον έλεγχο τής Γερμανίας και
β) δεν υπήρξε κανένας από τους πυλώνες ενός κοινού νομίσματος (μεταξύ αυτών η ύπαρξη μηχανισμού διαχείρισης και ανακατεύθυνσης τών πλεονασμάτων και τών ελλειμμάτων τών χωρών, Κεντρική Τράπεζα, η οποία ενδιαφέρεται όχι μόνο για την ‘σταθερότητα’ τού νομίσματος αλλά και για την ύπαρξη εργασίας (ανεργία), ρύθμιση τού Τραπεζικού συστήματος και όχι απορρύθμιση που σε συνδυασμό με την άμμετρη αποδοχή τής Παγκοσμιοποίησης, με ελεύθερη και ανεξέλεγκτη διακίνηση προϊόντων και κεφαλαίων ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην κατάρρευση τής Ευρωζώνης άν όχι και τής ΕΕ).

Η εισαγωγή τού Ευρώ, κατέληξε σε ένα μηχανισμό αποδοχής, και διατήρησης κάθε χρηματιστικής, απορρύθμισης, παραπροϊόντος και δράσης σε τοπικό, ευρωενωσιακό και διεθνές επίπεδο, που οδηγούσε νομοτελειακά όχι μόνο στην διακεκριμένη μεταφορά πλούτου απο τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες στην Γερμανία κυρίως (και σε ελάχιστες άλλες όπως πχ Ολλανδία), αλλά και στην αποδημοκρατικοποίηση τών εθνών κρατών τής Ευρωζώνης. Σε τέτοιο βαθμό που να ξορκίζεται η προσφυγή σε εκλογές ως συνώνυμο τής καταστροφής, αλλά και που αν γίνουν να έχουν προ- δεσμευθεί κυβερνητικά και αντιπολιτευτικά κόμματα ότι θα ακολουθήσουν τις ίδιες κατστροφικές επιταγές.

Ομως παρ’ ότι οτι έκανες αποδείχθηκε λάθος, ά!! όλα κι όλα . Ευρωζώνη και ξερό ψωμί:
-« Υπάρχουν πολλά φωτάκια στο σκοτάδι » , είπες.

Ναι. οπως στον επιτάφιο με τις λαμπάδες. Ε’, αν αυτό δεν είναι θράσος τότε τί είναι;

Ομως με όσα είπες, ο τίτλος τού άρθρου ερμηνεύεται ως ‘πρόσεχε το κενό’ ή μήπως ‘προφυλάξου από τον ΓΑΠ’ σε αντίστροφα greeklish;

Καλή Ανάσταση, Αδέλφια ! και μετά … ‘Σταυρώστε’ τους κατάλληλα, όλους αυτούς (προς μεγάλη ευχαρίστηση τού ΓΑΠ). Με την ψήφο σας (αυτός δεν την χρειάζεται). Ειδ’ άλλως θα γίνει βόλι στο στέρνο τών παιδιών σας.

«Βουλώστε πρώτα την …Τρύπα»

02/04/2012

Είναι εξοργιστικά τα όσα ακούμε από τον Χρυσοχοϊδη, τους Υπουργούς και τους Δημοσιογράφους στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης,τον περιφερειάρχη Αττικής και άλλους ‘άρχοντες’ σχετικά με το «λαθρο»- μεταναστευτικό. Τελευταίο πόνημά τους λίγο προτού εξωπεταχθούν (πρώτα η… ψήφος, νάμστε καλά), η πρόταση για δημιουργία στρατοπέδων περιορισμού (εύστοχα άλλη στήλη χαρακτήρισε ως ΚΕ.Π –ΚΕντρα Περιμάντρωσης) λαθρομεταναστών σ’ όλες τις περιφέρειες, ως λύση στο …πρόβλημα.

Ενα πρόβλημα που το εδημιούργησαν ο Σημίτης και οι υπουργοί του (στους οποίους περιλαμβάνονται Χρυσοχοϊδης, ΓΑΠ και όλοι που διαχρονικά κυβέρνησαν) και που επέτεινε ο ΓΑΠ, ο οποίος ενώ προεκλογικά εκραύγαζε μηδενική ανοχή στην λαθρομετανάστευση, επέλεξε ως πρώτο νομοθέτημά του την νομιμοποίηση λαθρομεταναστών.

Και μην ακούτε μπούρδες ότι όλοι είναι πρόσφυγες, διότι ο ορισμός τών προσφύγων είναι, όπως αναφέρουν οι διεθνείς συνθήκες, «όσοι έχουν δικαιολογημένο φόβο δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους και δεν μπορούν ή δεν θέλουν, λόγω του δικαιολογημένου φόβου τους, να επιστρέψουν σ’ αυτήν». Ποιός χριστιανός πιστεύει στα σοβαρά ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι πρόσφυγες και χρήζουν πολιτικού ασύλου;

Προσέφερε όμως και ένα καλό ο Χρυσοχοϊδης: ανέφερε ότι οι λαθρομετανάστες είναι περίπου ένα εκατομμύριο, ενώ δυό χρόνια πρίν αρνούνταν κατηγορηματικά να αναφερθούν σε νούμερα και απλώς έδιναν ως εκτίμηση ένα νούμερο γύρω στις 300 χιλιάδες. Μίλησε επίσης για ένα ρυθμο 130 χιλιάδων που περνάνε (sic) τα σύνορα το χρόνο.

Για να δούμε τί λέει πρακτικά η πρόταση αυτή τών ΚΕ.Π. και γιατί οι άνθρωποι ή δεν σκαμπάζουν από … αριθμητική, άρα είναι λειτουργικά αγράμματοι ή είναι εκτελεστικά ενεργούμενα άλλης χώρας, δηλαδή απλά προδότες:

-από 1 εκατομμύριο λάθρους θα περιορίσουν σε 30 κέντρα το πολύ 60 χιλιάδες αν και εφ’ όσον μπορούν αυτά να αντέξουν 2000 άτομα το καθένα. Και για πόσο καιρό; μέχρι να απελαθούν; μέχρι να έλθουν τα χαρτιά από την πρεσβεία τής χώρας που υποτίθεται ότι είναι πολίτες της; μέχρι να κριθεί αν έχουν άσυλο;

Ολα αυτά είναι τρίχες. Είναι σαν να τρυπάει ο κεντρικός σωλήνας νερού μέσα στο σπίτι και εμείς να προσπαθούμε να μαζέψουμε τα νερά από το χώλ, χρησιμοποιώντας χαρτοπετσέτες, αφήνοντας ανεπισκεύαστη την τρύπα!!! Γίνεται; Οχι.

Θα μού πείτε τί κάνουμε; Προτείνω να εφαρμόσουμε μια ….. ‘απλή τετράγωνη λογική’, που μπορεί να φαίνεται ‘τολμηρή’ και να απαιτεί θάρρος, αλλά χρειάζεται ως αντίδραση. Ειδάλλως να είμαστε προετοισμένοι για να δούμε τις μάνες μας τις γυναίκες μας και τις κόρες μας να χαρακτηρίζονται πουτάνες επειδή φορούν παντελόνια και όχι μαντίλα:

Πρίν από όλα ξεκινάμε να βουλώσουμε την … τρύπα. Με βάση την … υδροδυναμική. Και τρύπα είναι τα ανατολικά μας σύνορα. Ιδιαίτερα η Θράκη, αλλά και τα ανατολικά νησιά μας, όπου σε ορισμένα, άφρονες τοπικοί άρχοντες ζητάνε την κατάργηση τής βίζας με την Τουρκία!!!

Οι γείτονες χρησιμοποιούν τη λαθρομετανάστευση για τα γεωστρατηγικά τους σχέδια, τόσο έναντι τής Ελλάδος (ως αλλοίωση τής εθνικότητος και ως Πέμπτη φάλαγγα), όσο και έναντι τής Ευρώπης προς την οποίαν λένε ‘αν θέλετε ηρεμία, βρείτε τα μαζί μας, όχι με την Ελλάδα ή την Βουλγαρία, γιατί εμείς κρατάμε τις στρόφιγγες’.

Ετσι ο ……… ‘μόνος’ τρόπος αντίδρασης είναι:
-η καταγγελία τής συμφωνίας με την Τουρκία για επανεισδοχή ….2000 λάθρων τον χρόνο. Μας στέλνουν 130 χιλιάδες και παίρνουν 2 πίσω. Θα μού πείτε ποιός ανόητος υπέγραψε τέτοια συμφωνία και θάχετε δίκαιο.
– η μονομερής αναστολή τής Συνθήκης Σέγκεν βάσει τών προβλεπομένων σε αυτήν για θέματα εθνικής ασφάλειας, και η καταγγελία τού Δουβλίνου ΙΙ.
-η αναστολή τών ευρωπαίκών οδηγιών 108/03 και 109/03 και τού αντίστοιχου δικού μας νόμου λαθρονομιμοποίησης, που τραβά σαν μαγνήτης κάθε δουλέμπορα και φυσικά κάθε λάθρο.
-η αναστολή τής οδηγίας για πολιτικό άσυλο. Κανονικώτατα, με το Νόμο και πάντα για λόγους ασφαλείας. ‘Προσωρινά’ φυσικά. Είναι μια κοροϊδία και μισή το άσυλο, από την οποία επωφελούνται δουλέμποροι και λάθροι για να παραμένουν στο διηνεκές στην χώρα μας, ώστε να συμπληρώσουν ένα απαιτούμενο διάστημα και με πλαστά χαρτιά να νομιμοποιηθούν ως πολίτες τής Ευρώπης.

-Το ‘τελικό χτύπημα’ μπορεί να δοθεί μέσω τής …… αναγγελίας για το μονομερές κλείσιμο τών συνόρων με την Τουρκία σε δέκα μήνες. Τελείως. Ούτε αυτοκίνητα, ούτε φορτηγά, ούτε καράβια, ούτε άνθρωποι. Μόνο αεροπλάνα και εφ όσον υπάρχει καί δικός μας σεκιουριτάς στα αεροδρόμια τής Τουρκίας. Οποιος θέλει να μπεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση από Τουρκία δεν θα μπορεί μέσω Ελλάδος. Ας πάει μέσω …. άλλων χωρών. Αν είναι χωνί η Τουρκία (γιατί κάπως μπαίνουν εκατομμύρια λάθροι σε αυτήν) αντι να μας τούς στέλνει πεσκέσι, αφού με το αζημιωτο βέβαια, γδάρουν οικονομικά τους δυστυχισμένους, ας τους κρατήσουν. Και όχι να στήνονται χωριά σωματεμπόρων στα ανατολικά τού Εβρου, που ξεδιάντροπα δηλώνουν και προβάλουν την δουλειά τους ακόμη και στα ελληνικά ΜΜΕ.

Αυτό το διάστημα τών δέκα μηνών ο Στρατός δημιουργεί ειδικά σώματα φύλαξης συνόρων, ώστε από την αναγγελία κλεισίματος να μπορεί να διασφαλίσει την απώθηση οιουδήποτε τολμήσει να περάσει τα σύνορα. Το ναυτικό δεσμεύει -όπως κάνει η Τουρκία να μην το αγνοούμε, αμέσως ενα κάρο περιοχές στα διεθνή ύδατα και χαράσσει σχέδιο επιτήρησης τής διέλευσης, όπου όποιος παρεκκλίνει υφίσταται συνέπειες. Ειδικά εκεί που δεν υπάρχουν διεθνή ύδατα, εγκαθιστά περιπολίες από εξαιρετικά εξοπλισμένες μονάδες. Σε κάθε περίπτωση θα εφαρμόζονται και οι οδηγίες και εξουσιοδοτήσεις, που δίνουν οι …. σύγχρονες παγκοσμιοποιητικές ΗΠΑ, στην Ακτοφυλακή και στους Συνοριοφύλακες τους. Απαρεγκλίτως.

-Με ενημέρωση όλων τών πρεσβειών και τών χωρών από όπου έρχονται μετανάστες και μέσω όλου του διαδικτύου, ότι τα σύνορα φυλάσσονται και όποιος τολμήσει να περάσει χωρίς άδεια, στην ‘καλύτερη’ περίπτωση συλλαμβάνεται. . . .
-Αν κάποιοι τα περάσουν τότε αποστέλλονται ‘πεσκέσι’ μέσα στις πρεσβείες στην Ελλάδα , τών χωρών (ή τών εκπροσώπων τους) τών οποίων την υπηκοότητα επικαλούνται.
-Εσωτερικά παύει η χρηματοδότηση τών κρατικοδίαιτων δήθεν ΜΚΟ, για μειονότητες (τα πρόσωπα τα οποία τις στελεχώνουν είναι αυτά τα οποία πρωτοστατούν από τον εθνομηδενισμό μέχρι το σχέδιο Ανάν).
Επί πλέον, λέμε στους Εταίρους μας ότι ‘ή τσοντάρετε με χρημα και μεταφορικά μέσα για να στείλουμε το ένα εκατομμύριο που μαζεύτηκε εδώ (αφού ξεσκαρτάρουμε τους πραγματικούς πρόσφυγες), στις χώρες τους ή επειδή εσείς τις εκμεταλλευτήκατε αυτές τις χώρες με τα αποικιοκρατικά καθεστώτα, τούς χορηγούμε ταξιδιωτικά έγγραφα και εισιτήριο άνευ επιστροφής για όποια ευρωπαϊκή χώρα θέλουν’.

Και δεν έχει σημασία τόση αν τελικά κλείσουν τα σύνορα, αλλά το μήνυμα θα έχει εμπράκτως αποσταλεί. Τόσο η Τουρκία όσο και οι εταίροι θα καταλαβουν ότι η Ελλάδα δεν αστειεύεται. Ακριβώς όπως δεν αστειεύθηκε ο Μπερλουσκόνι ή όπως παλιώτερα το Ιταλικό Ναυτικό στην ομαδική έξοδο τών Αλβανών.

Και θα αναγκαστούν όλοι οι εταίροι να αντιμετωπίσουν το βασικό πρόβλημα που είναι το άρθρο 110 τής Συνθήκης της Ρώμης της 25ης Μαρτίου 1957. Όλη η εξέλιξη που διαπιστώνουμε από το 1974 είναι αποτέλεσμα της άκριτης και τυφλής εφαρμογής του άρθρου αυτού το οποίο επανελήφθη και περιελήφθη σταθερά σ’ όλες τις επόμενες συνθήκες : Άρθρο 110: «Τα κράτη-μέλη, συνιστώντα μεταξύ τους μια τελωνειακή ένωση, έχουν ως στόχο να συμβάλουν, σύμφωνα με το γενικό συμφέρον, στην αρμονική ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου, στην προοδευτική κατάργηση των περιορισμών στις διεθνείς ανταλλαγές και στη μείωση των δασμολογικών φραγμών».

Οπως λέγει ο Ο Maurice Allais ένας από τους μεγαλύτερους γάλλους οικονομολόγους που το 1988 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας, το άρθρο 110 της Συνθήκης της Ρώμης, θα έπρεπε να αντικατασταθεί από το εξής άρθρο: «Για τη διατήρηση της αρμονικής αναπτύξεως του διεθνούς εμπορίου πρέπει να διασφαλίζεται μια λογική κοινοτική προστασία κατά των εισαγωγών από τρίτες χώρες, των οποίων τα επίπεδα των μισθών, όπως διαμορφώνονται από τις νομισματικές ανταλλαγές, είναι ασυμβίβαστα με την κατάργηση κάθε τελωνειακής προστασίας».

Οι διαστρεβλώσεις του ‘υπαρκτού’ σοσιαλισμού επέφεραν την κατάρρευση των κοινωνιών της Ανατολικής Ευρώπης. Οι διαστρεβλώσεις αυτού που προβάλλεται ως δήθεν φιλελευθερισμός κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουν φέρει την Ευρώπη στο χείλος της καταρρεύσεως. Όλοι -δηλαδή τα κράτη της ΕΕ (πλήν Βρεττανίας), είμαστε θύματα της παγκοσμιοποίησης. Με την προτροπή ΗΠΑ και Βρεττανίας που θεωρούν την ΕΕ και όλο τον κόσμο, τίποτε άλλο από μιά ελεύθερη (για τα προϊόντα τους) ζώνης εμπορίου.

Στο όνομα ενός ψευδοφιλελευθερισμού εγκαθιδρύθηκε ένα είδος παγκοσμιοποιημένου «μπάτε σκύλοι αλέστε». Με την αγαστή συνεργασία τών δικών μας σπιθαμιαίων πολιτικών και τών μέσων μαζικής εξαπάτησης. Με η χωρίς μπούργκα. Νισάφι πιά.