Archive for Μαΐου 2012

Το Ευρώ απέθανε; Ζήτω το ….

28/05/2012

Γεγονός: Το ευρώ σχεδιάσθηκε από Γάλλους και Γερμανούς με την ανομολόγητη ελπίδα να ελέγχουν ο ένας τον άλλον (δίνοντας διαφορετική ερμηνεία, ο καθείς προς όφελός του

, στην έννοια ελέγχου). Δεν είχε κανένα από τα δομικά χαρακτηριστικά ενός νομίσματος. Πολύ δε λιγώτερο τα ενός κοινού νομίσματος (αυτά τα έχουμε εκτενώς επισημάνει σε προηγούμενη αρθρογραφία μας). Ακόμη χειρότερα, η Ευρω

παϊκή Κεντρική Τράπεζα ασκούσε νομισματική πολιτική και κάθε κράτος την δική του δημοσιονομική πολιτική (!!!). Δηλαδή αλαλούμ. Φυσικά πέρα από την σταθερότητα τού ευρώ, πουθενα δεν προεβλέπετο ο έλεγχος τής ύφεσης δηλαδή τής ανεργίας. Σαν μάλιστα δώρο στην τραπεζοκρατία και σ’ όλο το χρηματοπιστωτικό αρπακτικό συνάφι, επετράπη κάθε είδους απορρύθμιση των κανόνων.

Σχόλιο: Φυσικά οι μεν Ελβετοί αγνόησαν το ευρώ, οι δε

Αγγλοι πανηγυρικά αντιτάχθηκαν. Και οι δύο αυτοί είναι χρόνια στο κουρμπέτι και ξέρουν τι σημαίνει νόμισμα. Και ωφελήθηκαν. Το γεγονός για τον δικό μας τον οικονομικό ‘ογκόλιθο’ Σημίτη δεν είχε καμμία σημασία. Η ‘στιβαρά και εύρωστη’ οικονομικά Ελλάδα θα κατετρόπωνε οιαδήποτε αντίθετη φωνή. Με την αγαστή -πλήν άκριτη, συνεργασία της τότε αντιπολίτευσης ΝΔ.

Αποτέλεσμα: πλήρης διάλυση όλων τών τομέων τής παραγωγής μας και εκτόξευση τού εμπορικού ελλείμματος σε δυσθεώρητα ύψη. Φυσικά είχαμε και εκτόξευση ελλειμμάτων, χρέους, επιτοκίων δανεισμού, ανεργίας και παραοικονομίας τόσο σε εμάς όσο και σ’ όλη την ευρωζώνη. Καμμιά χώρα δεν πληροί τα κριτήρια Μάαστριχτ. Μόνο οι εξαγωγές αυξήθηκαν σε Γερμανία και Γαλλία, σαν ‘ανταμοιβή’ τους για το ‘κοινό’ νόμισμα, με αντιστροφή όμως τής τάσεως πλέον. Λόγω της κρίσης που δεν αφορά συγκεκριμένη χώρα αλλά όλη την ευρωζώνη. Και, ναί, η Γερμανία, η Γαλλία έχουν και αυτές σημαντική παραοικονομία, σύμφωνα με τα στατιστικά.

Η ύφεση που ενέσκηψε, επέφερε εκατομμύρια ευρωπαίους άνεργοι, εκατομμύρια έχασαν εκτός από τις δουλειές και τα σπίτια τους. Εκατομμύρια ζούν πλέον κάτω και από το πιό χαμηλό όριο φτώχειας.

Η απορρύθμιση που προαναφέραμε, βασίστηκε στην ιδέα ότι το κράτος είναι ‘κακός’ επιχειρηματίας. Αυτή η ιδέα διακινήθηκε έντεχνα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης που έπ

αιρναν συνεχώς εύκολα δάνεια από τις τράπεζες, και προωθούσαν τούς κατ’ ευφημισμόν βολικούς βουλευτές και αναλυτές έτσι ώστε ο κόσμος να αποδεχθεί την διάλυση κάθε κεντρικού σχεδιασμού και ελέγχου σε κάθε έκφανση τής κοινωνικής και οικονομικής λειτουργίας τού κράτους. Λές και η οικονομία αφορά άλλους. Υγεία, Ασφάλεια, Παιδεία , Αμυνα, Ενέργεια, Τηλεπικοινωνίες, Νόμισμα, Οικονομία αφαιρούνται από το κράτος με την εισαγωγή τού βλακώδους όρου ‘απελευθέρωση’. Συγχέο

ντας επίτηδες τον έλεγχο και σχεδιασμό με την διαχείριση.

Ολη αυτή η απεμπόληση, οδήγησε στα τοξικά παράγωγα, στο χρήμα φούσκα και σε τράπεζες – ζόμπι. Και φυσικά οι Τράπεζες εστράφησαν για βοήθεια στο ….’κακό’ κράτος και έκτοτε διατηρούνται τεχνητά στη ζωή με δανεικά και αγύριστα δάνεια από τα …. ελλειμματικά και χρεωκοπημένα στην πράξη κράτη, δηλαδή σε νέα επιβάρυνση τών πολιτών τους.

Βαφτίζουν μάλιστα αυτά τα λεφτά με το νεολογισμό ‘ανακεφαλαιοποίηση’ χωρίς όμως να εκχωρούν μετοχές ή έλεγχο ή διαχείριση σ’ αυτόν που βάζει τα λεφτά. Δηλαδή το κράτος ή

γουν στους πολίτες.

Σε συνδυασμό με την ανυπαρξία τών βασικών πυλώνων ενός κοινού νομίσματος, την μη ανακύκλωση πλεονασμάτων στην ευρωζώνη, και την ανυπαρξία μηχανισμών διαχείρισης ελλειμμάτων και επενδύσεων οδηγούμαστε σ’ αυτό που για πρώτη φορά στην Ιστορία, τόσοι οικονομολόγοι προέβλεψαν με ακρίβεια. Την διάλυση τής ευρωζώνης. Και την ανάκτηση και πάλιν τής έκδοσης νομίσματος από το κάθε κράτος. Οπως η Αγγ

λία και η Ελβετία. Πριν χαθούν στον καιάδα τής συντήρησης τών χρεοκοπιών και τα εναπομείναντα χρήματα. Το πότε θα το αποφασίσει η Γερμανία είναι στην πραγματικότητα το ερώτημα. Εκτός αν συνέλθουν και προχωρήσουν στην μοναδική λύση που θα αντιμετωπίζει όλους τούς παράγοντες τής κρίσης ταυτόχρονα.

Οπως μόλις προχθές απεκαλύφθη, οι Μιτεράν και Κόλ είχαν προειδοποιηθεί εκτενώς δια τού Ντελόρ (για την ακρίβεια από τον σύμβουλό του Stuart Holland) για τις πολιτικές που έπρεπε να συνοδεύουν το κοινό νόμισμα. Οπως δε ομολόγησαν, δεν διέθεταν την απαιτούμενη ‘πολιτική’ ισχύ για να περάσουν τις απαιτούμενες δράσεις και –όπως εδήλωσαν, μετέθεσαν το πρόβλημα στο δίλημμα που θα αντιμετώπιζαν, καμμιά δεκαπενταριά χρόνια αργότερα, οι επίγονοί τους. Οπότε ας αποφάσιζαν οι επίγονοι αν θα διαλύσουν το νόμισμα ή όχι, αν θα πάρουν τις σωστές αποφάσεις.

Σχόλιο: Προφανώς και διέθεταν εξαιρετικά μεγάλη πολιτική ισχύ. Αυτό που ΔΕΝ διέθεταν για το προφανές τού κ. Stuart Holland και τής μετέπειτα εκδοχής ως ‘Προταση εκδ. 3’ τών κκ. Βαρουφάκη – Holland, είναι η υποστήριξη τής πρότασης από την ασύδοτη ‘πτωχοτραπεζοκρατία’ (που καταργείται στην πράξη με την πρόταση), τούς πάσης φύσεως ‘… white elephants’ και τέλος τού ‘Ιερατείου’ τών Βρυξελλών.

Ακριβώς όπως αντίστοιχα, σήμερα. Γι’ αυτό και περάσaμε από την φάση τού Yellow Alert για το ευρώ σε φάση πλέον, Red Alert. Εκμετρώντας το ζήν τής Ευρωζώνης και όχι μόνο. Με επικείμενη απασφάλιση τής κοινωνικής εκρηκτικής νάρκης και δή διευρωπαϊκά.

Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά το πολιτικό σύστημα τών πάσης φύσεως μνημονιακών εδώ (και στην ευρωζώνη), γι αυτό και έχουν αποδυθεί σε ένα κοινό τιτάνιο ‘αγώνα’ τρομοκρατίας τού λαού με πάσης φύσεως διλήμματα όπως ‘ευρώ ή δραχμή’, ‘μνημόνιο και ΕΕ ή όχι και εκτός’ σε βαθμό τέτοιας γελοιοποίησης που είναι αδύνατον να φαντασθεί κανείς ότι υπάρχει λογικός άνθρωπος που να πιστεύει αυτές τις αρλούμπες.
  Δημοσιεύθηκε στον Reporter Πατρών τής 28/5/2012

Η μή Τσίπα τών Μνημονιακών

21/05/2012

-Βαρειά κουβέντα, θα μού πείτε! Ομως, γιά, μιά στιγμή, γιά να δώ αν κατάλαβα καλά! Τί μάς λένε, αμέσως μετά τα εκλογικά αποτελέσματα, τα μεγάλα (τρόπος τού λέγειν) μνημονιακά μπλόκ;

Δηλαδή η ΝΔ και το Πασόκ, μόλις ο λαός καταψήφισε το μνημόνιο, έρχονται, δήθεν αθώα τού αίματος και μάς λένε ότι ‘εντάξει, πήραμε το μήνυμα, αλλάζουμε τις θέσεις μας, δώστε μας την εξουσία να διαπραγματευτούμε’;

Αν αυτό δεν είναι το άκρον άωτον τού παλαιοκομματισμού, τής πνευματικής σαπίλας, τών ανερμάτιστων πολιτικάντιδων και τού οπουρτιουνισμού (που λέει και η συντρόφισα Αλέκα) τότε προφανώς οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.

Διότι, κύριοι (με μικρό το κάππα, Κύριε Διορθωτά), εάν εσείς και τα επιτελεία σας είχατε επεξεργασθεί, όπως μας λέγατε πρό τών εκλογών, εμπεριστατωμένα και λεπτομερέστατα τις θέσεις και τα προγράμματά σας, σύμφωνα με τις πραγματικές διαστάσεις τών προβλημάτων, σύμφωνα με τις δέουσες επιστημονικά προτάσεις και λύσεις τών εξειδικευμένων επιστημόνων σας, σύμφωνα με τις υπογραφάρες σας σε πάσης φύσεως μνημόνια Ι, ΙΙ. ΙΙΙ και σε πλήθος εφαρμοστικών νόμων, διεθνών Συμβάσεων και άλλων κειμένων ών ούκ έστιν αριθμός, τότε πώς μέσα σε μιά νύκτα, τα πετάτε όλα αυτά από το παράθυρο και έρχεστε σαν παρθένες είτε στις προεδρικές συναντήσεις είτε εν όψει τών νέων εκλογών, και ζητάτε από τον λαό τήν συναίνεσι ή ψήφο του, για να εφαρμώσετε αυτά που …..θέλει ο λαός και για τα οποία ΔΕΝ σας εψήφισε;

Τί δείχνει η τεράστια αυτή αμετροέπειά σας, αν όχι βαθειά προβληματικά στελέχη, που έχουν ένα μόνο αγχος και μάλιστα σε βαθμό μανίας, την αρχομανία;

Αν υποτεθεί ότι είχατε δίκαιο και τα μνημόνια είναι μονόδρομος, έξω από τον οποίον υπάρχει έρεβος και καταστροφή, τότε προφανώς ο λαός εψήφισε αυτοκτονικά. Και εσείς οι αρχιερείς τής μοναδικής αληθείας, αντί να το επισημάνετε, να τού υποδείξετε το σωστό και να τον αποτρέψετε από την αυτοκτονία, εσείς ασμένως συντάσσεσθε και λέτε ‘ντάξει κάνε ό,τι θές, θα σε βοηθήσω να αυτοκτονίσεις, αλλά ….μέσα στο ευρώ’.

Αν πάλι είχατε άδικο, αφού αλλάζετε στάσι μετά το αποτέλεσμα, αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζετε τα λάθη σας, τών οποίων λαθών σας τις επιπτώσεις καλείτε να πληρώσει ο λαός, οπότε η θέση σας είναι στην ρεζέρβα, εκτός εξουσίας δηλαδή, ώστε αφού περάσετε, μέσα σε κάποιο διάστημα αντιπολίτευσης και επεξεργασμένα τις όποιες φυσιολογικές αλλαγές ηγεσίας, στελεχών, γραμμών, προτάσεων κλπ, να εμφανισθείτε και πάλιν, αναβαπτισμένοι, ενώπιον τού λαού ώστε να ζητήσετε την ψήφο του.

Αυτό επιτάσσει η πολιτική ορθότητα τής νεωτερικότητος για την οποίαν κόπτεσθε. Ομως οποία συνέπεια πολιτικών ανδρών και κομμάτων σας, που από την επομένη τών εκλογών, με μία ακόμη κυβίστησι, επιδοθήκατε σε άγρα και ένταξη ακραιφνών μνημονιακών, που εστόλιζαν εσάς και εσείς αλλήλους με πάσης φύσεως ‘πολιτικές’ ύβρεις, για να πυκνώσουν τις τάξεις τών κομμάτων τών μνημονίων σας και να υφαρπάσετε την ψήφο τού λαού, την οποίαν κατά τα άλλα προσκυνάτε. Ο πολιτiκός μαυρογιαλουρισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Και ακόμη χειρότερα, θα επιβραβεύσετε αυτούς ανταποδίδοντάς την βοήθειά τους με …εκλόγιμες θέσεις στην λίστα. Εξωπετώντας ‘δημοκρατικώτατα’ αυτούς που προτίμησε ο λαός. Καλώς ή κακώς. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι αν μπορούσατε θα είχατε ‘αλλάξει’ τον λαό.

Οσο για την άμμετρη κινδυνολογία σας, τι να πεί κανείς! Αν υπήρχε κάποιος εισαγγελεύς, θα είχε φορτώσει εσάς και κάποια μέσα μαζικής εξαπάτησης, που κατ’ ευφημισμόν λέγονται ‘ενημέρωσης’, με ένα μάτσο κατηγορίες, από τις οποίες θα κάνατε χρόνια να συνέλθετε.

Γιατί είναι ένα πράγμα να θεωρείτε τα πάσης φύσεως ευρώ, μνημόνια, συμβάσεις, τραπεζικά προϊόντα, φιλελευθερισμοί κλπ ως εργαλεία ή πρακτικές και άλλο να αναφέρεσθε σε αυτά ως θέσφατα κομματικής, οικονομικής ή παγκοσμιοποιητικής ιδεολογίας .

Διότι εν τέλει, τι θα πεί κόμμα και ιδεολογία σε επίπεδο πρακτικής εφαρμογής, που είναι η πολιτική. Ο μοναδικός σκοπός τής πολιτικής είναι η ‘εφαρμογή τών νόμων τής φυσικής αρμονίας και κοσμιότητος με στόχο να αναπαραχθεί δυναμικά η κοσμική τάξη και το κάλλος στο γεγονός τής κοινής ανθρώπινης συμβίωσης, στην Πόλιν’.

Μήπως τα λέω εγώ αυτά ως ονειροπαρμένος προσκοπικός ιδεολόγος; Mήπως είναι βουδιστικές, ησυχαστικές ή άλλες θεωρίες; Οχι φυσικά. Αυτά τα εκδέχονται ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, όπως μας τα μεταφέρει στην «Απανθρωπία τού δικαιώματος» ο Χρήστος Γιανναράς.

Γιατί δεν φαντάζομαι να νομίζετε ότι οι Ελληνες Σοφοί δεν μπορούσαν να εφεύρουν τα κόμματα. Απλά ήταν εκτός λογικής τους. Οπως και εκτός Λογικής τους είναι όλη αυτή η κινδυνολογία σας για μέσα ή έξω από το ευρώ, επειδή δεν μας αρέσει μια άθλια συνθήκη. Αφού δείχνει την βαθειά περιφρόνησή σας στο βασικό πρόβλημα τής Οικονομίας, που είναι όχι μόνο η παραγωγή, αλλά ιδιαίτατα και η διανομή. Ακριβώς την αδυναμία σας να απαντήσετε στο πρόβλημα αυτό, την μετατρέπετε –σαν μικρά παιδιά, σε φωνές και κατηγόριες, λές και το ύψος τής φωνής θα καθορίσει το δίκιο σας. Ψελλίζοντας άτακτα φληναφήματα περί διεθνών υποχρεώσεων, δεσμεύσεων , διεθνών συνθηκών, ως αλλοτινή ιερά συμμαχία.

Ξεχνάτε, βολικώτατα για εσάς, ότι για την Ελληνική Πολιτεία, νόμος, σύμβαση, δέσμευση κλπ, σημαίνει νομή – διανομή – κάρπωση – μέθεξη τών αγαθών τής ζωής μέσα στην κοινωνία και πολιτεία. Οπότε εάν εσείς με τις υπογραφές σας και τις δεσμεύσεις σας, σε μνημόνια και συμφωνίες, αποφασίσατε, χωρίς να πάρετε τουλάχιστον την συναίνεση τού λαού, για το είδος τής διανομής και κάρπωσης τών αγαθών, που σκέφτεσθε, για αυτά που παράγει ο ίδιος και έχει η Ελλάδα, αποκλειστικά προς όφελος ενός εσμού πτωχευμένης τραπεζοκρατίας και αρπακτικών χωρών τους, τότε δεν έχετε παρά –κατά το κοινώς λεγόμενο, να ξηλωθείτε και να τα πληρώσετε εσείς, ειδάλλως να μας αδειάσετε την γωνιά.

Αυτή άλλωστε είναι μια πρακτική που η Δυτική οικονομία αντιλαμβάνεται πάρα πολύ καλά. Και επειδή δεν έχετε καμμία διάθεση να αντιπαλέψετε ώς Ελληνες την λογική τής ‘γαστέρας’, που έχει καθιερώσει αυτή η δυτική αντίληψη, τουναντίον μάλιστα όπως έχετε αποδείξει με τα χρέη που τα δύο κόμματα εδημιουργήσατε από την μεταπολίτευση και εντεύθεν, την επεκτείνατε και συνδυάσατε ‘επιτυχημένα’ με την λογική τής εφόρμησης δια τής ‘κουτάλας’ στον δημόσιο κορβανά, είναι αδύνατον να σας εμπιστευθεί ξανά ο Ελληνας Πολίτης.

Καιρός λοιπόν να τού δίνετε. Ησυχα, διατηρώντας τουλάχιστον την ανθρώπινη αξιοπρέπειά σας. Και μην ξεχνάτε ότι μια φορά βαπτίζεται κάποιος.

Δημοσιεύθηκε στον Reporter Πατρών τής 21/5/12

Τα ‘προβλήματα’ τών … εκλογών

14/05/2012

Εξαιρετικά σοφή η κατανομή τής προτίμησης τού Λαού δια τών εκλογών. Ελυσε το πρόβλημα τών αντιφατικών ισχυρισμών τών κομμάτων είτε αυτών που απάρτιζαν την κυβέρνηση είτε τής αντιπολίτευσης, απάντησε στο θέμα τής εκ τών υστέρων νομιμοποίησης τού μνημονίου και δημιούργησε οξύτατα προβλήματα όχι μόνο στον δικομματισμό, αλλά -ακριβέστερα, στην κομματοκρατία. Ειδικώτερα:

-Με συντριπτική πλεοψηφία ακύρωσε κάθε προσπάθεια νομιμοποίησης τού πρώτου μνημονίου, παρά το γεγονός ότι το η αντισυνταγματική κυβέρνηση Πασοκ – ΝΔ – Λάος, μέσω τού δεύτερου μνημονίου επεχείρησε ακριβώς αυτό.

-Εδωσε ανέκκλητη εντολή στην όποια κυβέρνηση σχηματισθεί, να απεμπλέξει την χώρα από το μνημόνιο και να άρει κάθε νομοθέτημα που διαλύει το κοινωνικό πρόσωπο τών εργασιακών σχέσεων.

Υπό την έννοια αυτή ο κ. Τσίπρας, ορθά έπραξε ζητώντας από Πασοκ και ΝΔ να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους, δεσμευόμενοι πραγματικά έναντι τών πολιτών και όχι μέσω τών θλιβερών φληναφημάτων που τηλεοπτικά εκστόμιζαν στελέχη τους, ρίχνοντας μάλιστα, το ‘ανάθεμα’ στον Τσίπρα ότι πώς τολμά να ζητάει –αυτός ως αριστερό κόμμα, …. δηλώσεις.

Ο Λαός επίσης διόρθωσε πολλά πράγματα, δίνοντας μια κανονικότητα στην κατανομή ψήφων. Εξαιρετική μάλιστα:

-Διόρθωσε φερ’ ειπείν το Πασοκικό μερίδιο, στέλνοντάς το στα 1974 , αναγνωρίζοντας ότι το όλο εγχείρημα πασοκ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα ατομικό ανδρεϊκό απόκομμα προσωπικών ωφελειών (συμπεριλαμβανομένης και τής ‘διανομής’ χρήματος και τού ….’σεξ΄). Στών οποίων την σειρηνική παγίδα ο λαός έπεσε δυστυχώς. Αλλά το κατάλαβε και ίσως στο επόμενο να το κατεβάσει με την αμετροέπεια που διακρίνει τους εναπομείναντες πασόκους, σε επίπεδο ντόρας. Φυσικά το κόμμα τής κας Κατσέλη και τού κ.Καστανίδη- προβεβλημένων μνημονιακών υπουργών, τών οποίων οι υπογραφές φιγουράρουν φαρδειά πλατιά στο μνημόνιο, δεν μπορούσε, -αναλογικά με το μητρικό, παρά να εξαφανιστεί.

-Κατήργησε τον σφετερισμό τής ‘κοινωνικής δημοκρατίας’ από το Πασοκ και ως τέτοια καθόρισε, προσωρινά, την πολιτική Συριζα. Επιφυλασσόμενος φυσικά για τις αντιεθνικές, ‘παγκοσμιοποιητικές’ (sic) και ‘πολυπολιτισμικές’ (sic) στάσεις κάποιων ‘συνιστωσών’.

-Την λεγομένη κεντροδεξιά δεν την κατεδίκασε, όπως το Πασοκ. Αλλωστε με ένα άθροισμα τών μεριδίων ΝΔ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων, φαίνεται ότι δεν έχει αποδυναμωθεί. Αλλο άν δεν είναι ενωμένη. Κάτι όχι κατ’ ανάγκην κακό. Αναγνωρίζει, ενδεχόμενα για λίγο ακόμη, τήν ειλικρίνεια τής ρητορικής Σαμαρά, ζητεί όμως, μέσω τού κ. Καμμένου, επανατοποθέτηση τής ΝΔ ως προασπιστή τών συμφερόντων τής Ελλάδος και μόνο. Χωρίς αμφιλεγόμενες συγκυβερνήσεις.

-Αντίθετα, τα κατά κόρον προβεβλημένα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης (ΜΜΕ), κόμματα τού κ. Καταζταφέρη, τού κ. Μάνου και τής κ. Μπακογιάννη ετέθησαν στο περιθώριο διότι ταυτίσθηκαν με την μνημονιακή πολιτική (χωρίς αποχρώντα λόγο τού πρώτου). Ειδικά η κα Μπακογιάννη ετέθη στο περιθώριο και για τα πεπραγμένα της ως ΥΠΕΞ. Ο κ. Μάνος απέτυχε ακριβώς για την ‘τετράγωνη’ οικονομική λογική του. Που μπορεί να ‘βγαίνει’ με αριθμητική δημοτικού, δεν έχει όμως καμμία σχέση με την οικονομία, δηλαδή το πρόβλημα διανομής και χρηματοδότησης.

-Οι οικολόγοι, προβληθέντες κατά κόρον κατά τις ευρωεκλογές από τα ΜΜΕ, χάριν τών οποίων εξέλεξαν ευρωβουλευτή, δεν έτυχαν τής ίδιας ‘μεταχείρισης’ και στις εθνικές, οπότε δεν ήταν δυνατόν να καρποφορήσουν ο άοκνες προσπάθειες τής συμπαθούς κας Κοντούλη.

Αν νικητής τών εκλογών ανεδείχθη ο ΣΥΡΙΖΑ, μεγάλος ηττημένος στον χώρο τής αριστεράς ήταν το ΚΚΕ. Με αποτέλεσμα το ατόπημα τής κας Παπαρήγα να καλέσει τον λαό να …διορθώσει την ψήφο του (και γιατί να μην αλλάξει απλά τον …λαό, αφού δεν την διευκολύνουν οι αποφάσεις του;). Μάλλον δύσκολη η ανατροπή τής πορείας αν δεν άλλάξουν δραστικά τα πράγματα στον Περισσό και δεν ξεφύγουν από ‘ίερατικές’ λογικές.

Το φαινόμενο ‘Χρυσή Αυγή’ είναι αποτέλεσμα τής μυωπικής και καταστροφικής πολιτικής τών
Παυλόπουλου – Παπουτσή. Δηλαδή τού ίδια σκεπτόμενου (ή μάλλον μή σκεπτόμενου) τμήματος ΝΔ – Πασοκ. Που ξεκίνησε από τις (αυθαίρετες ή έξωθεν υποβληθείσες;) αθλιότητες Σημίτη περί πολυπολιτισμικού (sic) κράτους, τών αλόγιστων υπογραφών τών συνθηκών Δουβλίνου και τής συνέχισης τής ίδιας άφρονος πολιτικής από Καραμανλή και ΓΑΠ. Και φυσικά μεθοδεύσεις πολιτειακών οργάνων να μην αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο την Χ.Α. και τούς νόμιμα εκλεγμένους εκπροσώπους της, αφ’ ενός δείχνει το έλλειμμα ‘δημοκρατικότητός’ τους, αφ’ ετέρου είναι συνταγή αύξησης τών ποσοστών της.

Αυτοί όμως, που ένοιωσαν να ‘τραβιέται το χαλί’ κάτω από τα πόδια τους ήταν τα μέσα εξαπάτησης. Το ύφος ορισμένων παρουσιαστών κατά την μακριά νύχτα τών αποτελεσμάτων ήταν καθαρά αντιπροσωπευτικό, όχι μόνο τής απογοήτευσης, αλλά και της απελπισίας τους. Η οποία σε συνδυασμό με την κάθετη πτώση τών διαφημιστικών τζίρων προιωνίζεται δεινά για την επιβίωση τών επιχειρήσεών τους, που βασίσθηκαν ορισμένες κυρίως στην διαπλοκή για να έχουν απρόσκοπτη ροή εσόδων. Σε αγαστή φυσικά συνεργασία με τις κυβερνήσεις, οι οποίες για τον λόγο αυτό δεν προχωρούσαν επί χρόνια, στην κατανομή συχνοτήτων ώστε να λειτουργούν νόμιμα οι επιχειρήσεις αυτές.

Ο Λαός με την κατανομή τών ψήφων του, διέσπασε σε μικρά κομμάτια το κομματοκρατικό σύστημα απομύζησης τού κράτους. Προϊόν νεωτερικής λογικής με την μετεπαναστατική Ελλάδα να είναι απλά ένα κακέκτυπο τού μοντέλλου αυτής τής νεωτερικότητος, που κυριαρχεί λίγώτερο ή περισσότερο στην Δυτ. Ευρώπη και στην Αμερική.

Αυτά σύν την παγκοσμιοποίηση (sic), πολυπολιτισμικότητα (sic) και πτωχοτραπεζοκρατία (κατά Βαρουφάκη) είναι όπως εύστοχα έχουν αναλύσει στα βιβλία τους Γεράσης, Ζιάκας, Γιανναράς, Ηφαιστος, Κοντογιώργης, Βαρουφάκης κ.α. το λάθος μοντέλο που δεν έχει καμμία σχέση με τον Ελληνικό Πολιτισμό, την Οικονομία και την Δημοκρατία, αλλά ούτε και με την Ευρώπη τών εθνών κρατών.

Απλά στην Ελλάδα είχαμε και άκρατη κομματοκρατία που με την σειρά της ήταν ενός ανδρός αρχή και ετρέφετο από την δημόσιο κορβανά, η οποία επετάχυνε την κατάρρευση με διαφορά μικράς φάσεως από την επικείμενη ουσιαστική (η τυπική μπορεί να καθυστερήσει λίγο) κατάρρευση τής Ευρώπης. Τής οποίας Ευρώπης η μοίρα είχε προδιαγραφεί ή , αν θέλετε,’ προγραφεί’. Από την στιγμή που αναίρεσε τόσο την βάση τής πολιτικής ισοτιμίας τών ανεξάρτητων εθνών – κρατών, μελών της, όσο και το προτιμησιακό καθεστώς για τα προϊόντα της.

Οι εκλογείς μετέστρεψαν – ευφυέστατα ή κατ’ ανάγκην, σε δίλημμα αντιμνημονιακοί – μνημονιακοί, εκείνα που έθεταν ομού(!!) Πασοκ και ΝΔ (ευρώπη & ευρώ ή εξω από όλα) που ήσαν όχι μόνο αναληθή ως συνδυασμός, αλλά και συνέδεαν ετερόκλιτα πράγματα όπως ευρώπη και ευρώ. Αφού αρκετές χώρες τής ΕΕ δεν είναι στο ευρώ. Και που σοβαρές χώρες τού ευρώ έχουν και τα ‘άλλα’ ‘Β’ πλάνα τους. Χωρίς όμως πρόταγμα ‘οράματος’ από τον ηγέτη δεν προσελκύονται ψηφοφόροι με διλήμματα. Τα οποία μάλιστα εντείνουν καθημερινά οι ντόπιοι και ξένοι δείχνοντας ‘πόρτα’ στην Ελλάδα. Κάτι που ο Ελληνας το αντιλαμβάνεται ως χυδαίο εκβιασμό. Που αν μάλιστα πάμε σε εκλογές οι πρώτοι που θα κληθούν να την πληρώσουν είναι ΝΔ, Πασοκ.

Δημοσιεύθηκε στον Reporter Πατρών τής 14/5/12