Archive for Οκτώβριος 2012

‘Η Μάχη στο Καλπάκι’

26/10/2012

Ολοι λίγο πολύ ξέρουν την εποποιία τής Πίνδου. Ελάχιστοι όμως ξέρουν ότι ο πόλεμος το 1940, κερδήθηκε στο Καλπάκι. Κι αυτό επετεύχθη, επειδή ο Μέραρχος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος παράκουσε διαταγές τού Στρατηγείου και αποφάσισε να κρατήσει το Καλπάκι. Εκεί, μόνος του.

Το ελληνικό σχέδιο άμυνας από το Στρατηγείο ήταν το εξής: με την επίθεση τών Ιταλών, τα ισχνά ελληνικά τμήματα προκαλύψεως που είχαν παραταχτεί αραιωμένα φυσικά στα αλβανικά σύνορα από την Θεσπρωτία μέχρι Κακαβιά, θα άρχιζαν επιβραδυντικό αγώνα υποχωρώντας μέχρι τον Καλαμά και το Καλπάκι. Εκεί θα ενώνονταν με τις δυνάμεις τής VIIIης Μεραρχίας που διοικούσε ο Κατσιμήτρος. Κύρια αποστολή τους ήταν αφ’ ενός η απόφραξη τών οδεύσεων προς την Αι¬τωλοακαρνανία, μέχρις ότου συμπληρωθεί η γενική επιστράτευση και αφ’ ετέρου η απόφραξη του δρόμου Ιωαννίνων – Μετσόβου – Θεσσαλίας, ώστε μαζί με τον Δαβάκη που διοικούσε το απόσπασμα Πίνδου και κάλυπτε από εκεί την Αμυνα, να ανασχέσουν την προέλαση τών Ιταλών προς Θεσσαλία και να μην κοπεί η Ελλάδα στην μέση.

Πράγματι τα τμήματα προκαλύψεως από την Κακαβιά επιβράδυναν τους Ιταλούς πέραν τού αναμενομένου τίς 3 πρώτες ημέρες. Ομως η Πίνδος είχε παρουσιάσει επικίνδυνο ρήγμα. Προβλήματα αντιμετώπιζε και η Θεσπρωτία. Το Στρατηγείο εξέδωσε διαταγές , στον Κατσιμήτρο, να συμπτυχθεί ανατολικά τών Ιωαννίνων στον ποταμό Αραχθο μπροστά από το Μέτσοβο κρατώντας τούς Ιταλούς εκεί για να μην ξεχυθούν στην Θεσσαλία. Και να υπερασπισθεί από το αριστερό του Τμήμα τις διόδους προς Αιτωλοακαρνανία.

Ο Κατσιμήτρος πήρε τις διαταγές. Είδε την Μεραρχία του, την μόνη επιστρατευμένη, να αποτελείται κυρίως από Ηπειρώτες. Αν τους έλεγε να υποχωρήσουν από το Καλπάκι, να παρατήσουν τα χώματα, τα σπίτια και τις οικογένειές τους, το ηθικό τους μπορεί να κατέρρεε. Και αποφάσισε να παραμείνει και να δώσει την μάχη εκεί.

Συγκάλεσε τούς επιτελείς τους, χωρίς να μιλήσει πέρασε από τον καθένα τις διαταγές που είχε λάβει, τις έβαλε στην τσέπη του, τους έδειξε με το δάχτυλο το Καλπάκι στον χάρτη και τούς κοίταξε σιωπηλός στα μάτια. Οι επιτελείς, ψημένοι άντρες στον πόλεμο, βουβά, για να μην ειπωθεί τίποτε, συγκατάνευσαν. Ο Κατσιμήτρος πέταξε στην σόμπα τις διαταγές τού Στρατηγείου (αργότερα ειπώθηκε πώς δεν τις είχαν ‘εγκαίρως’ λάβει) και στην συνέχεια εξέδωσε τις δικές του προς τα τμήματα, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη. Την ευθύνη τού Πολέμαρχου απέναντι στην Ιστορία και την Πατρίδα.

Εκεί, τις πρώτες πέντε μέρες τού Νοέμβρη, η 8η Μεραρχία κράτησε όλο τον όγκο τών Ιταλικών δυνάμεων. Εκεί πρωτακούστηκε η ιαχή ‘Αέρα’ και έδωσε χρόνο στον Δαβάκη στην Πίνδο να κλείσει το ρήγμα και στον Τσακαλώτο στην Θεσπρωτία να ανασυνταχθεί. Στις 7 τού Νοέμβρη ο αμυντικός αγώνας τών Ελλήνων στην Ηπειρο τελειώνει. Και ο Κατσιμήτρος στρέφει τις δυνάμεις του επιθετικά, για να απελευθερώσουν τα άγια χώματα, που τόλμησαν να πατήσουν οι εχθροί.

Με τις νικηφόρες μάχες τού Καλαμά, τού Καλπακιού και τής Πίνδου, ο Ελληνας φαντάρος 14 ημέρες μετά την εισβολή αρχίζει το εξωπέταγμα τών Ιταλών πέρα από τα σύνορα. Τιμωρώντας για άλλη μια φορά, την ύβρη τών εισβολέων, όπως και τον καιρό τών Περσών, υπερασπιζόμενος τούς Θεούς και τούς Ηρωές του, που κατέχουν μόνιμα αυτή την χώρα.

Advertisements

‘Η Ρεπούση κι η ΔΗΜΑΡ ξαναχτυπούν’

19/10/2012

Αφού λοιπόν η ΔΗΜΑΡ προσχώρησε στην συγκυβέρνηση ώστε να προσμετρηθούν τα ‘κουκιά’ – βουλευτές της, στην καταγραφη ψήφου εμπιστοσύνης, προχωρά ακάθεκτη στον αφελληνισμό Ελλήνων.

-Πρόσφατο δείγμα η βουλευτίς Ρεπούση, η οποία κατέθεσε την με αρ.πρ. 2592/5-10-12 ακόλουθη ερώτηση προς τον Υπουργό Παιδείας: «Με στόχο την ευκολότερη ένταξη και προσαρμογή των παιδιών της μειονότητας στο Δημοτικό Σχολείο, εξετάζεται η προοπτική στελέχωσης των υφιστάμενων δημόσιων νηπιαγωγείων με εκπαιδευτικούς που να κατέχουν τη μητρική γλώσσα των παιδιών της μειονότητας ή και της ίδρυσης μειονοτικών νηπιαγωγείων με δίγλωσσο εκπαιδευτικό πρόγραμμα;».

Με μια πρώτη ματιά φαίνεται ότι ενδιαφέρεται η εν λόγω Κυρία τής ΔΗΜΑΡ, για τα παιδάκια τής μειονότητος. Ομως, κατ’ ουσίαν, ζητά από την Πολιτεία να υποκύψει στην πίεση τού τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και τών διαφόρων ‘τουρκικών’ ενώσεων στη Θράκη, που ζητούν δίγλωσσα μειονοτικά νηπιαγωγεία.

Διότι όταν λένε δίγλωσσα εννοούν φυσικά την τουρκική. Τώρα το ότι υπάρχουν παιδάκια Πομάκων και άλλων μουσουλμάνων που ως πλειοψηφία δεν έχουν τα τούρκικα ως μητρική, είναι κάτι που δεν φαίνεται να απασχολεί την κα Ρεπούση. Η οποία μάλιστα επικαλείται την Συνθήκη τής …Λωζάννης, που οι ίδιοι οι Τούρκοι έχουν κάνει κουρελόχαρτο.

Ας σημειωθεί ότι, οι Έλληνες Μουσουλμάνοι (περί τούς 100000) ανήκουν σε τρεις βασικές κατηγορίες : α) Πομάκους, οι οποίοι είναι γηγενείς Έλληνες Θρακιώτες της Ροδόπης, και υπάρχουν ισχυροί λόγοι να θεωρούνται περισσότερο ως απόγονοι Μακεδόνων (που εξισλαμίστηκαν με βίαιο τρόπο πριν από περίπου 3 αιώνες) παρά «τουρκογενείς» ή οτιδήποτε άλλο, β) Αθίγγανους (Ρομά), γ) Τουρκογενείς Μουσουλμάνους, οι πλείστοι των οποίων είναι και αυτοί απόγονοι εξισλαμισμένων Ελλήνων και άλλων υποτελών της Οθωμανικής τυραννίας.

Η ολη ιστορία ξεκίνησε με την υποχρεωτική φοίτηση στο Νηπιαγωγείο, χωρίς την οποίαν δεν εγγράφονται τα παιδιά σε Δημοτικό. Αμέσως έπεσε γραμμή από τους τουρκικούς κύκλους να μην στείλουν τα παιδιά στα Νηπιαγωγεία, όπου διδάσκονται τα Ελληνικά και να θέσουν εκβιαστικά στο Υπουργείο δηλαδή την Ελληνική Εννομη Τάξη είτε να μην εγγράψει τα παιδάκια στα δημοτικά είτε να υποχωρήσει για ανθρωπιστικούς δήθεν λόγους ακυρώνοντας στην πράξη τούς νόμους της και να δημιουργήσει όπως ζητά η Ρεπούση (τού συνωστισμού τής Σμύρνης αν θυμάστε) δίγλωσσα (τουρκικά) νηπιαγωγεία (οπως έγινε και με την δευτεροβάθμια). Για τα οποία η έρμη Συνθήκη τής Λωζάννης δεν προβλέπει τίποτε.

Το Υπουργείο Παιδείας, όπως διαρρέεται, με παλαιότερες εγκυκλίους του είχε εισάγει τις λέξεις Τουρκική στις αναφορές του σε μειονότητες ζητώντας μάλιστα και διακριτική μεταχείριση αυτών!!!. Και φυσικά το Υπουργείο Εσωτερικών αφήνει ασύδοτους διάφορους συναδέλφους της, να ‘υλοποιούν’ ανεξέλγκτα ως προς τις επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική τού κράτους , αλλά και στην εσωτερική κυριαρχία του, ευρωπαϊκά προγράμματα που έχουν σαν αποτέλεσμα να στέλνουν στην αγκαλιά τής Αγκυρας …Ελληνες.

Κάποιος ας τους μαζέψει.

‘Ισλάμ και Σύστημα’

12/10/2012

Αυτό που προκαλεί έκπληξη για την α-νοησία τών δυτικών μητροπολιτικών κέντρων είναι η διαχείριση τού Ισλάμ και τού αντικειμενικά ενυπάρχοντος φονταμενταλιστικού πυρήνα του.

Στα τέλη τού 20ου αιώνα, οι νεοφιλελεύθεροι (το χρηματοπιστωτικό σύστημα) επέβαλαν την εφαρμογή σε παγκόσμιο επίπεδο τού νεολογισμού τής ‘πολυπολιτισμικότητος’ στα υπάρχοντα κράτη. Στην Δύση, ασμένως νεοαριστεροί και μη -τυπικά χριστιανοί καθολικοί, προτεστάντες και λοιποί, το αποδέχθησαν, μερικοί με το αζημίωτο βεβαίως, μέσω τών δεκάδων μπουκωμένων ΜΚΟ από εξωθεσμικώς κυρίως δρώντες. Στον μουσουλμανικό όμως κόσμο, οι ισλαμιστές Ανατολής και Δύσης απλά μετρούσαν τα οφέλη τής μονομερούς εκχώρησης ‘δικαιωμάτων’.

Το σύστημα ακολουθώντας, όπως το Ισλάμ, παράλληλλους δρόμους πολιτκής κοσμικής πρακτικής, στην ουσία ώθησε τα δυτικά κράτη να εγκαταλείψουν ακόμη και τα κακοσυνδυασμένα νάματα διαφωτισμού & δυτικού χριστιανισμού, χωρίς να δυσκολεύονται να εξαλείψουν ακόμη και από προσώπου γής, τον άλλον (πρόσωπα, κράτη, δομές) που στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά τους, κηρύσσοντας θρησκευτικού τύπου πολεμική, κατ’ αυτού, που πολιτικά θεωρούν επικίνδυνο.

Ενόμισε επίσης ότι μπορεί να κυριαρχήσει μέσω τών δυτικών προτύπων, τών αφθόνων εκ τού μηδενός παραγομένων χρημάτων και με πωλήσεις οπλισμού και επιρροής στα μουσουλμανικά κράτη και να τα μετατρέψει σε… πολυπολιτισμικά, κάτι εξ ορισμού αδύνατον για το μονοπολιτισμικό Ισλάμ. Και έπεσε στο λάκκο που το ίδιο έσκαψε.

Αποδυνάμωσε τις δυτικές χώρες μέσω τής ‘πολιτικής ορθότητος’, η οποία οδήγησε αμέσως στην έμπρακτη αναγνώριση ως Αλλου, δηλαδή ουσιαστικά ως μειονοτήτων, τών μουσουλμάνων κατοίκων. Οπότε ως αντιθετικά Αλλοι, υπακούουν με αυστηρότητα και ζήλο, κατ’ αρχήν στα κελεύσματα τού Ιερού Κορανίου, όπως εκφράζονται μέσω τών πολιτικών ‘ερμηνευτών’ του και κατά δεύτερον μόνον, στούς ‘απίστους’ κυβερνήτες τού δυτικού τύπου κράτους.

Το περίεργο είναι ότι οι νεοαριστεροί, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, που έχουν κάνει σημαία τους την πολιτική ορθότητα και το ‘δικαίωμα’ τού Αλλου, χωρίς να καταλαβαίνουν ούτε το ένα ούτε το άλλο, λόγω τής μη εντρύφησής τους στην Ελληνική Φιλοσοφία και Ορθόδοξη Οντολογία, δεν βγάζουν κίχ για το γεγονός ότι στις Ισλαμικές χώρες καμμία ομάδα, εκτός Ισλαμικού τρόπου, όχι απλώς δεν έχει ‘δικαιώματα’, αλλά και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη η αποκάλυψη τής ιδιαιτερότητός τους, λόγω τής δαμόκλειας σπάθης αφ’ ενός τής σαρίας και αφ’ ετέρου τής ισλαμικής κρατικής αρχής, η οποία δεν δυσκολεύεται να προσαρμόζει κατά το δοκούν τα ατομικά δικαιώματα.

Το γεγονός ότι είναι άλλο πράγμα το πολυεθνικό κράτος με συγκεκριμένο ένα πολιτισμό και άλλο πράγμα το φληνάφημα τής πολυπολιτισμικότητος, δεν ανέκοψε τούς μητροπολιτικούς πολιτικούς ραφτάδες από τις στραβοβελονιές τους. Και επαναλαμβάνουν τα ίδια σφάλματα με την Συρία και το Ιράν. Εκτός αν ο φόνος τού Αμερικανού Πρέσβυ στην Λιβύη τούς συνετίσει.

‘Ισλάμ’

05/10/2012

Εδώ υπάρχει πρόβλημα. Οσο κι αν θέλουν να το καλύπτουν, χώνοντας το κεφάλι στην άμμο, όλοι αυτοί οι Δυτικοί πού μας ζάλιζαν με τις ‘πολυπολιτισμικές’ παρλαπίπες τους.

Ενθαρρύνοντας ουσιαστικά, την μή ενσωμάτωση και αποδοχή από τούς μετανάστες (νόμιμους και μή), τον πολιτισμό (δηλαδή την μεταφυσική) τού κράτους υποδοχής, δημιούργησαν αποσταθεροποιητικούς πυρήνες στο εσωτερικό κυριαρχικό πεδίο με ανυπολόγιστες- πλήν προβλέψιμες, συνέπειες.

Η αναμενόμενη εκδήλωση ειδεχθών γεγονότων, όπως η δολοφονία τού Αμερικανού Πρέσβεως στην Αίγυπτο, προσετέθη απλώς, σε μία σειρά αδιανόητων για την σύγχρονη δύση, βιαιοτήτων για λόγους και θρησκευτικής προσβολής.

Το Ισλάμ, πρεσβεύει στα ιερά Βιβλία του κάποιες βασικές θέσεις, που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα την ορθοδοξία:
-την ύπαρξη και επιβολή τού συγκεκριμένου Θεού ως μοναδικού, απορριπτοντας κάθε άλλον
-τον διαχωρισμό σε πιστούς και απίστους
-το Τζιχάντ ή ιερό πόλεμο
-την μειονεκτική θέση τής γυναίκας κλπ

Οποιαδήποτε απεικόνιση έμμεση ή άμεση, γραπτή ή άλλη μπορεί να οδηγεί σε έκδοση θανατικής φατούας. Που είναι γνωστό καιρό τώρα. Και όχι κάτι καινούργιο ή ξαφνικό (σε αντίθεση με την Χριστιανική Ορθοδοξία , που στο λειτουργικό της μέρος και στην πιο βλάσφημη ή κοροϊδευτική συμπεριφορά κάποιου μέλους της έναντι τών θείων το πολύ πολύ να τον αποβάλει από το εκκλησιαστικό Σώμα της και για τα μη μέλη καμμία τιμωρία).

Για μάς είναι ακατανόητη τέτοια συμπεριφορά και μόνο θλιβεροί τύποι, όπως ο Καστανίδης, προσπάθησαν να ποινικοποιήσουν περαιτέρω την ‘αναφορά’ σε θρησκευτικά σύμβολα μέσω τού άθλιου νομοσχεδίου του, που προσπάθησε ανεπιτυχώς να περάσει, πέρα από την υπάρχουσα νομοθεσία και συνταγματική προστασία τών γνωστών θρησκειών. Και βρίσκονται μάλιστα βουλευτές όπως η Ρεπούση που έχουν πάρει εργολαβικά το θέμα τών μουσουλμανικών μειονοτήτων (και όχι μόνο), που εγκαλούν τον Ρουπακιώτη (νυν Υπ. Δικαιοσύνης) διότι δεν το ….. ξαναφέρνει. Μένοντας βεβαίως μουγκοί για τα πολύ χειρότερα τού Κόρπους Κρίστι.

Αθλιου νομοσχεδίου για την ελληνική βεβαίως χριστιανική ορθόδοξη νοοτροπία, που αφήνει πλήρη και απεριόριστη ελευθερία στον άνθρωπο. Ακόμη και να εναντιώνεται στο ….Θεό του. Αυτό τούτο το Σύμβολο τής Πίστεως, ως επιτομή τού Ευαγγελίου, δεν επιβάλλει κανένα Θεό σε κανένα, αλλά απλά ο εκφέρων τούτο μετέχει στην Εκκλησιαστική Σύναξη, δηλώνοντας την πίστη- εμπιστοσύνη του στον συγκεκριμένο Θεό με τα όσα υπέρ όλων τών ανθρώπων, παρατίθενται εκεί. Ουδεμία αναφορά σε πιστούς ή ‘απίστους’, σε προσηλυτισμό λεκτικό ή δια τού πολέμου ή σε απόρριψη άλλων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά άπαντες, ανεξάρτητα από πίστη, καταγωγή, θέση καλούνται να συντρώγουν και συνεορτάζουν στο διαρκές τραπέζι του πασχαλινού αγγέλματος.

Φυσικά η Ευρωπαϊκή Ενωση (οι Γερμανοί και Γάλλοι ηγέτες ιδίως) απεμπόλησαν ηθελημένα, με την διαγραφή από το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, κάθε αναφοράς στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως εκφράσθηκε από την Ελλάδα, την Ρώμη, την Νέα Ρώμη και τον Χριστιανισμό.

Και συντάχθηκαν με τις ΗΠΑ τόσο στην διάλυση χριστιανικών κρατών, όπως η Γιουγκοσλαβία, αλλά και στην άφρονα στρατηγική περικύκλωσης τού (Σιιτικού) Ιράν από αφειδώς υποβοηθούμενους Σουνίτες Μουσουλμάνους με εξαγωγή εξεγέρσεων τών ‘αδελφοτήτων’, γευόμενοι με την σειρά τους παράπλευρες απώλειες. Και έρχονται κι άλλα δεινά στην περιοχή.