Archive for Ιουλίου 2013

Περιφέρεια Δυτικῆς Ἑλλάδος ἤ Ὀλυμπίας;

26/07/2013

Ἔχουμε καὶ λέμε: Τρία Ὑπουργεῖα (Παιδείας, Τουρισμοῦ, Ἀθλητισμοῦ) καὶ 6 ὑπουργοὺς καὶ ὑφυπουργοὺς νὰ προσπαθοῦν νὰ βροῦν, πρῶτα ἄκρη, ἀπὸ συγχωνεύσεις, ‘δια’χωνεύσεις, μετακινήσεις Υπουργείων, φορέων, γραμματειῶν, ἁρμοδιοτήτων καὶ δὲν συμμαζεύεται καὶ μετὰ νὰ κάνουν καμμία δουλειά, ἀπὸ ὅσες δηλαδὴ τοὺς ἐπιτρέπει τὸ παγκοσμίως πρωτότυπο ὑπουργεῖο μεταρρύθμισης (sic).

Τώρα, γιατὶ πιὸ πρώτα ἦταν χωριστά, μετά, ἐπὶ ΓΑΠ, συγχωνεύθηκαν καὶ πάλι πρόσφατα χώρισαν εἶναι ἕνα μυστήριο, ποὺ μόνο στὸ Ἑλληνικὸ κράτος μπορεῖ νά συμβῇ.

Πολλὲς ἑταιρεῖες καὶ ὀργανισμοί, πραγματικὰ ἀπέδωσαν, ὅταν ἀνασχεδιάσθηκαν οἱ τομεῖς καὶ διευθύνσεις, όταν συγχωνεύθηκαν, τροποποιήθηκαν, ἐγκαταλείφθηκαν ἤ ἐστάλησαν ἀλλοῦ Τμήματα ἤ γραμμὲς παραγωγῆς, πάντα ὅμως μέ βάση ἕνα στρατηγικὸ σχέδιο.

Ὅμως, μὲ πιό στρατηγικὸ σχέδιο διαχειρίζεσαι τὸν Πολιτισμό, τὴν Παιδεία ἤ τὸν Τουρισμὸ. Γιατὶ ἄν πολιτισμὸς εἶναι ἡ σύνολη πνευματική, ἐπιστημονική, καλλιτεχνικὴ παραγωγὴ ἑνὸς ἔθνους, διαχρονικά, ἡ Παιδεία ἀποτελεῖ ὁλκὸ ψυχῆς, ποὺ σκοπὸ ἔχει νά «…ἀποσπάσει τὸ παιδὶ ἀπὸ τὸν στενὸ οἰκογενειακὸ κύκλο, γιὰ νὰ τὸ παραδώσῃ στὴν κοινωνία, ὅπου θὰ πραγματώσῃ τὸν καλύτερό του ἑαυτό» (βλ. Σ. Ράμφου: Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Κέδρος 1985), συμβάλλοντας στὴν ἀνάπτυξη καὶ συμβίωση τοῦ ἔθνους μὲ τὲ ἄλλα. Ἡ δἐ ἐκπαίδευση ἀποτελεῖ τὸ διδασκόμενο, ἀπὸ τὰ ἐντεταλμένα ὄργανα τῆς Πολιτείας, τμῆμα τῆς σύνολης Παιδείας καὶ τῶν ἐθνικῶν καὶ εὐρύτερα ἐπιτευγμάτων Πολιτισμοῦ. Τέλος, Τουρισμὸς δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ προώθηση (καὶ ‘πώληση’ ) τῆς εἰκόνας πολιτισμοῦ καὶ τοπίων τῆς χώρας, στοὺς …. ἄλλους. Ἀπό αὐτὴν τὴν ἄποψη, Παιδεία, Ἐκπαίδευση, Πολιτισμός, Τουρισμὸς, εἶναι συνυφασμένα.

Καὶ ἐνῷ ἔχουμε τὸν πλέον ἀποδεκτὸ πολιτισμὸ, καὶ τὸ δεύτερο, μετὰ τὴν κοκακόλα, διεθνῶς ἀναγνωρίσιμο σῆμα, τοὺς Ὁλυμπιακούς ἀγῶνες (κι’ ὄχι ‘games’), ἐμεῖς ἐξακολουθοῦμε νὰ λειτουργοῦμε μὲ ὅρους ….. greek lover.

Ὁ κόσμος, ὅμως, πλέον θέλει πολλαπλασιαστικὴ ἀπόδοση τῶν χρημάτων τους στὶς διακοπὲς του. Ποὺ θὰ σμιλέψουν θύμησες καὶ θὰ μεταδοθοῦν σὲ ἄλλους. Καὶ ἐμεῖς ἔχουμε ἀσυναγώνιστα ἀνταγωνιστικὰ καὶ ἀποδοτικὰ πλεονεκτήματα: εἰρηνικὸ, φιλικὸ τοπίο καὶ πολιτισμὸ. Ποὺ ἀπαιτοῦν ἄλλη ἀντιμετώπιση ἀπό …… ἐμᾶς, πρῶτα. Φτάνει βέβαια, νὰ μὴν κατατάσσεται Πολιτισμός 4.000 καὶ πλέον, χρόνων, σὲ ἴση βαθμίδα μὲ τὸν souvlaki καὶ τὴν σκέτη παραλία, ποὺ ἀφειδῶς προτάσσουμε διαφημιστικά, στοὺς Ξένους Τουρίστες.

Εἰδικὰ ἡ Δυτικὴ Ἑλλάδα εἶναι ἡ μόνη ποὺ μπορεῖ νὰ συνδυάσῃ καὶ τὰ δύο πλεονεκτήματα ὅλο τὸν χρόνο. Καὶ νὰ δημιουργήσῃ μιὰ τουριστικὴ ἀνθρωποθάλασσα. Ἐκμεταλλευόμενη τὴν Ὀλυμπία δηλαδὴ τὸν θρησκευτικὸ λεγὸμενο τουρισμὸ (ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι πρὸς τιμὴν τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς έγίνοντο οἱ άγῶνες).

Αὐτὸ πρῶτο ἀπὸ ὅλα, ἀπαιτεῖ πολιτικὸ ἀνασχεδιασμὸ τῶν περιοχῶν. Ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν μετονομασία σὲ περιφέρεια τῆς Ὀλυμπίας. Πού μέ κέντρο αὐτὴν, θά περιλαμβάνῃ Ἀχαϊα, Ἠλεία, Μεσσηνία. Καὶ κάποια νησιά. Αὐτοὶ δέ ποὺ θὰ ἀποτελοῦν τοὺς ταγοὺς της θὰ πρέπῃ ὑποχρεωτικὰ νὰ μὴν ἔχουν σχέση μὲ τὸ ἀθηνοκεντρικὸ κατεστημένο, κυβέρνηση καὶ κόμματα. Μπὰς καὶ δεῖ ὁ τόπος τῆς- Ὀλυμπίας πλέον, λίγο φῶς. Ἐπ’ αὐτοῦ ὅμως, θὰ ἐπανέλθουμε.

‘Υἱοθεσία’ … Παπακωνσταντίνου!!

19/07/2013

Ξέρετε, ἔχω ἕνα κόλλημα μὲ τὴν ἀδικία. Δὲν πᾶ’ νὰ εἶναι ὁ ἄλλος εγκληματίας! Ἅμα ἀδικεῖται καὶ μάλιστα ἀπὸ τοὺς πρώην συντρόφους καὶ προϊσταμένους του, μοῦ τὴν βαράει. Ἔτσι ἀποφάσισα νὰ “υἱοθετήσω” τὸν φουκαρὰ τὸν κυρ-Γιῶργο Παπακωνσταντίνου. Ἄς μὲ θεωρήσει ἐπίσης, οἱονεὶ μάρτυρα ὑπεράσπισης, σὲ κάθε μελλοντικὸ του δικαστήριο. Μὲ τὴν διπλῆ ἰδιότητα: τοῦ πολίτη ποῦ ὑπέστη τοὺς ἄθλιους πειραματισμοὺς του καὶ τοῦ- ἔστω ἐλάχιστα, ἐντρυφήσαντα στὰ οἰκονομικά.

Ἐξηγοῦμαι: ποιὸς ἤταν Πρωθυπουργὸς, καὶ ἀρχηγὸς τοῦ Παπακωνσταντίνου; Μὰ ὁ GAP! Ποιοὶ ἤσαν μἐλη ὑπουργικοῦ συμβουλίου καὶ ὀργάνων τοῦ Πασοκ; Μἀ, μεταξύ ἄλλων, ὁ σημερινὸς ἀρχηγὸς Μπένυ καὶ διάδοχος μάλιστα τοῦ κυρ-Γιώργου στὸ Ὑπουργεῖο. Ποὺ δὲν ἄλλαξε οὔτε ἕνα ἱῶτα, στὴν πολιτικὴ διάλυσης τῆς χώρας. Ποιοὶ χειροκρότησαν καὶ ἀπέδωσαν τιμὲς στὸν ἀποχωροῦντα GAP, μὲ ψήφο ἐμπιστοσύνης; Μὰ οἱ σημερινοὶ βουλευτὲς- τιμητὲς, τοῦ Παπακωνσταντίνου.

Ἔ, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι κυριολεκτικὰ, γιὰ τὰ πολιτικὰ μπᾶζα. Ἄντὶ νὰ σταθοῦνε δίπλα του, σὰν ἄντρες, κρύφτηκαν στὶς δῆθεν ἐπιτροπὲς προανάκρισης.

Θὰ μοῦ πῆτε “μὰ δὲν ἔχει νά κάνῃ μὲ μνημόνια, ἀλλὰ μὲ τὴν λίστα Λαγκάρντ”! Βεβαίως, ἀλλὰ ποιὰ λίστα! Ὁ ἴδιος ὁ Μπένυ, Συνταγματολόγος, νομικὸς, ἰσχυριζόταν σὲ ὅλους τοὺς τὀνους ὅτι ἡ λίστα (στικάκι, σιντάκι) δὲν εἶναι “ἐπίσημο” στοιχεῖο καὶ δὲν μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ ἐπίσημα. Συνεπῶς οὔτε καὶ δικαστικὴ χρήση μπορεῖ νὰ γίνῃ. Τὸ τί κάνει ἀνεπίσημα τὸ ΣΔΟΕ εἶναι κάτι ποὺ δὲν τὸ βγάζεις στὰ παράθυρα.

Ὅμως ὑπάρχει καὶ ἕνας Εἰσαγγελέας, ὁ ὁποῖος εἶχε “χρεωθεῖ” τὴν τρομοκρατία καὶ εἰδικώτερα τὴν «17η Νοέμβρη». Καὶ μὲ μεθοδικότητα καὶ σοβαρότητα τὴν ξήλωσε καὶ “ἔδεσε” τὶς κατηγορίες. Ἔ, αὐτὸς ὁ Είσαγγελεὺς καὶ κάποτε χρηματίσας Ἐπικεφαλῆς τοῦ ΣΔΟΕ, ὁ κ. Γιάννης Διώτης, νωρὶς νωρὶς εἶχε ἀποφανθεῖ ὅτι «μὲ μιὰ ματιὰ καταλάβαινες ὅτι ἡ λίστα ἀποτελοῦσε προϊὸν …διακινούμενο ἀπὸ Μυστικὲς Ὑπηρεσίες …» (περιοδικὸ Crash τ.17, 10/12).

Καὶ αὐτὸ τὸ λέει ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ ξέρει νὰ “δένῃ” ὑποθέσεις, ξέρει ὰπὸ τὰ μέσα, ἀπὸ τὰ εἰσαγγελικὰ του καθήκοντα τὶς διαφορὲς μεταξὺ ἀποχρουσῶν καὶ ἐπαρκών ἠ πλεοναζουσῶν ἀποδείξεων. Καθὼς καὶ τὸ τὶ γίνεται μὲ μυστικὲς ὑπηρεσίες σὲ τοπικὸ καὶ διεθνὲς ἐπίπεδο. Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἀπὸ μαθητὴς μπῆκε στὴν βιοπάλη καὶ ποὺ δούλευε πάντα. Καὶ ξέρει τἰ σημαίνει μπέσα. Σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς πολιτικάντηδες. Καὶ γνωρίζει ἄριστα, τί σημαίνει ἀθόρυβα νὰ πετυχαίνῃς τὸ στόχο σου.

Ἔ, λοιπὸν, τὰ παιδάκια τῆς Βουλῆς, ὅλα αὐτὰ οὔτε τὰ ἔλαβαν, ὅπως φαίνεται ὑπ’ ὄψιν τους καὶ βγῆκαν νὰ διαγκωνισθοῦν ποιὸς θὰ εἶναι περισσότερη ὥρα στὰ παράθυρα, ποιὸς θὰ βρίζῃ τὸν συνάδελφὸ του ….Εἰσαγγελέα, παρακαλῶ! Γιατί, ἄς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι τὰ μέλη τῆς προανακριτικῆς ἐπιτροπῆς εἴχαν περιβληθῆ, ἀκριβῶς, τὴν ἰδιότητα τοῦ Εἰσαγγελέα.

Κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, εἶναι σκέτη ὑποκρισία νὰ παραπέμπῃ ἡ Βουλὴ τὸν κυρ-Γιῶργο, ὄχι γιὰ τὶς πραγματικὲς εὐθῦνες του, ἀλλὰ γιὰ στικὰκια. Καὶ εἶναι φυσικὰ πιθανὸν, εἴτε σὲ ἐπὶπεδο τοῦ ἐπερχόμενου δικαστικοῦ συμβουλίου εἰτε στὸ εἰδικὸ δικαστήριο νὰ ἀθωωθῇ. Αἴροντας ἔτσι τὶς βαρύτατες εὐθῦνες του γιὰ τὸ ποῦ ἔφερε τὴν Ἑλλάδα.

Ὁλοκληρωμένο …..

12/07/2013

Ἡ λεξιλαγνεία δὲν εἶναι μὀνο γνώρισμα τῆς Πασοκικῆς πλημμυρίδος, ἀλλὰ καὶ τῆς νεοδημοκρατικῆς κακέκτυπης ἐκδοχῆς της. Ὅταν δηλαδὴ, μὲ ἀποκορύφωμα τὸν ΓΑΠ καὶ τοὺς κηπουροὺς του, ἄλλαζαν ὀνόματα ὑπουργείων, σὰν πρῶτο μέλημα τῆς κυβέρνησής των, εἶναι σὰν, μὲ τὸ καράβι σὲ τυφῶνα, ὁ κυβερνήτης νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὰ ταμπελάκια στὰ ροῦχα.

Φυσικὰ, ἡ πρόθεσή τους ἦταν καθαρὰ ἀποδομητικὴ τῶν ἐννοιῶν ποὺ περιέκλειαν τα συγκεκριμένα ὀνόματα. Ἀλλὰ καὶ ἐξαιρετικὰ ἀναποτελεσματικὴ γιὰ τὴν ᾽Υγεία᾽ τοῦ κράτους.

Τὴν ἴδια λογικὴ εἶχαν (καὶ ἡ ΝΔ διατηρεῖ) ἐπιβάλλει σὲ ὅλο τὸ σῶμα τῆς Διοίκησης. Ἔτσι βλέπουμε, ἐπὶ παραδείγματι, νὰ γίνωνται διαγωνισμοὶ ‘ὁλοκληρωμένων’ συστημἀτων, ‘ὁλοκληρωμένων’ δρἀσεων, ‘ὁλοκληρωμένων’ μελετῶν, ‘ὁλοκληρωμένων’ προμηθειῶν (sic) κτλ, ποὺ ουδεμία σχέση ἔχουν, τὸσο μὲ τὴν ‘ὁλοκλήρωση’, τὴν …. πραγματοποίηση, ὅσο καὶ μὲ τὴν οὐσία.

Γιατὶ τὸ ‘ὁλοκληρωμένος’ (ἀρχ. ὅλος, ἱαπ. *solvo-s, , σανσκρ. sὰrva-h) πέρα ἀπὸ τὸ ὁλόκληρος, ἀκέραιος (λατ. solus), σημαίνει καὶ τὸν πλήρη, τὸν ἔχοντα ὅλα τὰ μέρη του, τὸν ἐντελὴ, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐν ἀσφαλείᾳ, τὸν ὑγιή. Τὸ τελευταῖο φυσικὰ δὲν ἀπεδείχθη ‘ὑγιές’ γιὰ τὸ πολύπαθο ‘ὁλοκληρωμένο πληροφοριακὸ σύστημα ὑγείας’ νοσοκομείων Δυτικῆς Ἑλλάδος, ὅπως διαβάζουμε στὶς ἐφημερίδες.

Τὴν στήλη, σήμερα, δὲν τὴν ἀφορᾶ τὸ ἐὰν παρεδόθη ἤ σέρνεται ἐδῶ καὶ χρὀνια τὸ σύστημα, οὔτε ἡ εἰσπραχθεῖσα προκαταβολὴ. Μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ λογικὴ τοῦ ‘δὲν κάνω κὰτι, μέχρι νὰ ἔλθῃ ἕνα …. ὁλοκληρωμένο σύστημα’. Ποὺ οὶ ἑκάστοτε διοικοῦντες (καὶ ὄχι οἱ ὑπάλληλοι – τὰ εὔκολα θύματα) συνεχῶς ἐπικαλοῦνται καὶ ξορκίζουν συνάμα. Λὲς καὶ ἡ σοβαρὴ διοίκηση πορεύεται ἀνάλογα μὲ τὸ ἄν ἔχουν μηχανογραφημένα στοιχεῖα μὲ τὴν τελευταία λέξη τῆς τεχνολογίας ἤ ὄχι.

Σκεφθεῖτε τὴν ὑπηρεσία Εσόδων (IRS) τῶν ΗΠΑ. Πρὶν δηλαδή, βγοῦν οἱ κομπιούτερς δὲν ἔκαναν τίποτε; Ἤ δὲν ἔβγαζαν οὶ Δῆμοι, στατιστικὰ στοιχεῖα ἀπὸ πχ. τὰ δημοτολόγια μὲ τὶς καρτέλλες τῶν δημοτῶν γιὰ νὰ προγραμματίσουν τὶς, σὲ βάθος εικοσαετίας, ἀνάγκες τὴς πόλης τους γιὰ σχολικὲς αίθουσες;

Φούμαρα, ποὺ σκορπᾶνε γιὰ νὰ δικαιολογήσουν οὶ ὑπουργάρες, ἀφ’ ἑνὸς τὴν ἀνικανότητὰ τους καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν διασπάθιση τοῦ δημοσίου χρήματος, ὑπὲρ ἐθνικῶν ἤ ἀλλων ὑπερεθνικῶν προμηθευτῶν (ἐν πολλοῖς μὲ τὸ ἀζημίωτο). Ἄ, καὶ γιὰ νὰ ρὶξουν τὶς εὐθῦνες στὸ προσωπικὸ. Ποὺ τὸ θεωροῦν ἀναλώσιμο. Ὥστε νὰ τὸ ἄντικαταστήσουν μὲ ἄλλο, ποὺ θὰ ἔχῃ γνώσεις τὼν ᾽τελευταίων ἐξελίξεων’ τῆς ἐπιστήμης καὶ καμμιᾶς ἐμπειρίας τῆς ἐφαρμογῆς της (ἤγουν τῆς τεχνολογίας), ὥστε νὰ διασφαλίζεται ἀκεραίως ἡ ἀναγκαιότητα ‘ὁλοκληρωμένων συστημάτων’ ἄρα καὶ …προμηθειῶν. Διότι ὥς γνωστὸν, ἡ τεχνολογία ἕπεται τῆς ἐπιστήμης, καμμιὰ τριανταριὰ μὲ ἑβδομῆντα, χρόνια, ἀφήνουσα μὲ τὴν μικρὰν αὐτὴν λεπτομέρειαν, πεδίον δόξης λαμπρόν, στοὺς πάσης φύσεως καραδοκοῦντες.

Ἀλλὰ, δὲν εἶναι καὶ ἐξαιρετικὰ ὑπερφίαλο, νὰ μιλᾶ κάποιος γιὰ ‘ὁλοκληρωμένη’, τελικὴ δηλαδὴ, λύση, σύστημα ἤ ὅτι ἄλλο; Ἔχει δείξει, πουθενὰ, ἡ ζωὴ, ἡ ἐπιστήμη ἤ ἡ πολιτεία ὅτι ἔφτασε στὴν ἔσχατιὰ τῶν δυνατοτήτων της; Ὅτι ἔπαψε νὰ εἶναι δυναμικὰ ἐνεργούμενη; Ἐκτὸς ἴσως ἀπὸ τὶς περιπτώσεις τῶν intimate σχἐσων ὅπου ἡ ἔκφραση ‘ολοκλήρωσες;’ ἔχει μιὰ κάποια σημασία.

Κρατούμενος 24601

05/07/2013

Εἶναι ὁ πλέον ἀναγνωρίσιμος κρατούμενος τοῦ κόσμου. Ἔκλεψε, καταδικάστηκε, φυλακίστηκε, ἀπέδρασε, συνελήφθη, ξανὰ ἀπέδρασε, μέχρι ποὺ στὰ πενῆντα του, ἀπελύθη προσωρινᾶ, ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ ἐμφανίζεται κάθε ἑβδομάδα, στὸ ‘πλησιέστερο’ ἀστυνομκὸ τμῆμα τῆς περιοχῆς του. Φυσικᾶ ἔγινε μπουχὸς, ληστεύοντας ἀκόμη κι᾽ ἕναν ἄνθρωπο τῆς ἐκκλησίας, ποὺ τὸν εἶχε βοηθήσει.

Ὅταν, κυνηγημένος, βρέθηκε φάτσα μὲ τὸν ἀστυνομικὸ διευθυντὴ, ποὺ τὸν κατεδίωκε καὶ τὸν φώναξε, γιὰ ἐπαλήθευση, μὲ τὸν ἀριθμὸ μητρὠου του, ἀκολούθησε τραγελαφικὸ ἐπεισόδιο μὲ τὸν κρατούμενο νὰ ὁρύεται ὅτι ἔχει ὄνομα συγκεκριμένο, καὶ τὸν ἀστυνομικὸ νὰ ἐπιμένῃ στὸν ἀτομικὸ ἀριθμὸ του.

Καὶ οὶ δυὀ παιδιὰ τῆς νεωτερικὸτητος, δηλαδὴ τῆς δυτικῆς ἀτομοκρατίας, καὶ τῆς πούρας ‘αξιομισθίας’. Προσέχτε, ὄχι ἀξιωσύνης, ποὺ εἶναι ποιοτικὸ κατηγόρημα, ἀλλὰ τῆς ποσοτικῆς ἀποτίμησης, δηλαδὴ τοῦ καταφερτζῆ. Αὐτουνοῦ ποὺ ἀναρριχήθηκε στὴν ἀρχή. Καὶ παραμένει ἐς ἀεί. Καὶ ἀνταμοίβεται ὑφ’ ἑαυτοῦ. Ὑπηρέτης ἀτόμων ἐξουσίας ἤ καὶ Κλειδοκράτορας τῶν νὀμων, κομμένων καὶ ῥαμμένων στὰ μέτρα τῶν ἀξιόμισθων αὐτῆς. Μὲ ἀριθμὸ μητρώου κι’ αὐτός, μὰ σὲ διαφορετικὸ φάκελλο. Ἄτομο ἀναγνωρίσιμο, ἀπὸ σειρίτια ἤ ἀπὸ χρήματα. Βλέπει τούς ἀλλους μὲ Φόβο· μὴν χάσει τὴν ἐξουσία, μὴν ξεπέσει καὶ δὲν περνᾶ καλὰ. Μὴν τυχὸν, ὅπως λέγει ὁ δικὸς μας ὁ Ἀριστοτέλης, ‘παροξύνεται ἑτέρους ὁρῶν τοὺς μὲν δικαίους τοὺς δ’ ἀδίκως πλεονεκτοῦντας τούτου’ (μτφ. μὴν ὁ διπλανὸς του ἔχει περισσότερα).

Καί, φυσικά, ὅλοι αυτοὶ οἱ τάχαμου δῆθεν, ἀποφασίζουν γιὰ τοὺς ἄλλους, τοὺς ὑποδεέστερους μόνο, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ χειριζόμαστε τὰ μυρμήγκια στὸν κῆπο. Μὲ τὰ… παποὺτσια. Ἀντὶ γιὰ αὐτὰ, φορᾶνε νόμους, διατάγματα, προτάσσουν μνημόνια και χατζάρες κοπῆς μισθῶν καὶ, κατὰ περίπτωση, κεφαλῶν. Σωρρεύουν δεινὰ καὶ θλίψεις, ποὺ δὲν γνώρισαν ποτὲ. Τὸ παράδειγμα τοῦ Μεγαλέξανδρου μὲ τὸ νερό, τὄχουν μόνο γιὰ τὰ παιδιὰ.

Θεωροῦν τοὺς ἀνθρώπους σὰν ἁπλὲς καρτέλλες, ἀτομικὲς, χάρτινες ἤ ἡλεκτρονικὲς κι’ ὄχι πρόσωπα, μοναδικὰ, ἀνεπανάληπτα, συναισθηματικὰ, μὲ ἐπίγνωση τῆς ὕπαρξης, κατὰ χάριν Θεοῦ ἐλεύθερα καὶ ἱερὰ. Τοὺς θεωροῦν ἁπλὰ στατιστικά, τὰ ὁποῖα ρυθμίζονται κατὰ βούλησην τῆς ἐξουσίας, διαθέσιμους πρὸς ἀνεργία ἤ ἀφανισμὸ, ὅπως ἀκριβῶς ἀπαιτοῦσαν οἱ Γερμανοὶ στὴν κατοχή, βγάζοντας μάλιστα καταλόγους ἀντιστοίχησης τόσων μελλοθανάτων γιὰ κάθε ἀξιωματικὸ τους καὶ τόσων γιὰ κάθε στρατιώτη τους. Ὅλους, πλήν τῶν ἑαυτῶν τους, γιὰ τὸ τάϊσμα δανειστῶν, τροϊκανῶν καὶ ἐξουσιαστῶν, βορὰ γιὰ τὰ ‘λάθη’, ποὺ οἱ ἴδιοι οἱ κυβερνῆτες, οὶ ὑπουργοὶ, οὶ βουλευτὲς καὶ οἱ ἐπικεφαλῆς θεσμικῶν ὀργάνων, διέπρατταν κατὰ συρροὴν εγκληματικᾶ καὶ ἀτιμώρητα. Μἀταια οἱ ‘κρατούμενοι’ προτάσσουν τὸ ὄνομά τους. Μάταια ζητοῦν νὰ ἀκουστοῦν ἀπὸ τοὺς δημίους. Αὐτοὶ τὸ μόνο ποὺ κάνουν εἶναι νὰ μετρᾶνε πόσα ‘ἄτομα’ θὰ φάῃ τὸ σκοτάδι αὔριο.

Τὸ χειρότερο κοιμοῦνται χωρὶς πρόβλημα συνείδησης γιατί, λέει, ἔκαναν τό ‘καθῆκον’ τους. ‘Νὰ σώσουν τὴν χώρα’. Ὅμως τὸ πορτραῖτο τοῦ Ντόριαν Γκρέϋ ἀμείλικτο ἐξακολουθεῖ νὰ ἀντικατοπτρίζει τὸ πρόσωπό τους νὰ γίνεται σιγὰ σιγὰ νεκρικὸ προσωπεῖο. Καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ καταδιώκουν γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμί, ὅπως μιὰ ζωή ἔκαναν, ἀφοῦ ἄλλη δουλειὰ δὲν γνώρισαν, τὸν κρατούμενο μὲ ἀριθμὸ 24601·τὸν Γιάννη Ἀγιάννη.