Archive for Οκτώβριος 2013

Δημοκρατία σὲ ‘κόμμα’

25/10/2013

Μὴν σᾶς μπερδέψει ὁ τίτλος. Δὲν ἐννοῶ κῶμα, παρ’ ὅτι εἶναι σὲ κῶμα. Ἐδῶ καὶ δεκαετίες.
Ἀλλὰ κόμμα. Ὁπότε τὸ έρώτημα εἶναι: γιατὶ οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἀνακἀλυψαν τὶς ἀπαρχὲς τοὐλάχιστον, κάθε τὶ τοῦ ἐπιστητοῦ, δὲν εἶχαν ἀνακαλύψει τὸ ‘κόμμα’ καὶ τὶς λεγόμενες ἰδεολογίες του;

Πραγματικὰ, ἱστορικὰ, μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν φατρίες, Βένετοι, ὁμάδες ἰσχύος, φανερὲς ἡ μυστικὲς, ἀλλὰ κόμματα ὡς θεσμός πολύ ἀργὰ ἀπαντῶνται στὴν Ἑλλάδα καὶ μόνο κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς νεωτερικότητος. Κατὰ τὴν Ἐθνικὴ παλιγγενεσία ἀναπτύσσονται πτέρυγες σὐμφωνα μὲ τὰ ‘φιλελεύθερα’ ρεύματα καὶ ἰδεολογίες, ποὺ κυριαρχοῦν στὴν Εὐρώπη. Καὶ σχεδὸν μετὰ τοὺς ἐμφυλίους, περὶ τὸ 1825, δημιουργοῦνται τὸ Ἀγγλικὸ, Γαλλικό, Ρωσσικό ‘κόμμα’. Τὸ Ἑλληνικό, ὡς φαίνεται δὲν ἔχει ἀκόμη ἀνακαλυφθεῖ.

Τὰ κόμματα μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, νομοθετοῦν τὴν, ὅλο καὶ περισσότερο, ἐπέκταση τοῦ δικοῦ τους ρόλου, θεσμικὰ πλέον, στὶς πολιτειακὲς καὶ κρατικὲς δομὲς καὶ, ἐν τέλει, στὴν ἐξ ἐφόδου κατάληψη τοῦ κρατικοῦ κορβανᾶ, δηλαδὴ στὴν … κουτάλα.

Ἰαχὲς ὅπως: ‘νόμος εἶναι τὸ δίκιο τοῦ έργὰτη’, ποῦ ἐκτοξεύει ἡ συμπαθὴς κα Παπαρῆγα , ἀντὶ τῆς ἱερότητος τῶν νόμων δηλαδὴ τῆς Δικαιοσύνης· ἤ τὸ ἀλήστου μνήμης ‘ ἰδού, ἔκανα συμβόλαιο μὲ τὸν λαὸ’ τοῦ Ἀντρέα. Καὶ κανεὶς, ἀπὸ τόσους συνταγματολόγους ποὺ ἔχει ἡ χώρα, δὲν βγῆκε νὰ τοῦ πῇ, ὀρθὰ – κοφτά, ὅτι τὸ μοναδικὸ συμβόλαιο ποὺ ἀπαιτεῖται, εἶναι μόνον τὸ Σύνταγμα. Τὸ ὁποῖο, ἅπαντες οἱ κυβερνῶντες παραβιάζουν. Τὴν κατάληξη τὴν εἴδαμε: καταλήστευση ὅλου τοῦ πλούτου τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ τῶν πολιτῶν της.

Οὶ Ἕλληνες πρόγονοὶ μας, ἀπέρριπταν τὰ κόμματα ὄχι γιατὶ ἦταν λιγώτερο ‘δημοκρᾶτες’, ἀλλὰ γιατὶ δὲν ἐδέχοντο τὴν ‘ἀντιπροσώπευση’ ἑνὸς πολίτη. Ἡ δημοκρατία λειτουργοῦσε μὲ τὴν «ἐννόμως βουλευομένη Ἐκκλησία τοῦ Δήμου..» (Βλ. Θ.Ζίακα:‘Πατριδεγωφάγος, Ἁρμὸς, 2012) καὶ ὄχι μὲσῳ χορήγησης ἀντιπροσωπευτικότητος, ἀπὸ τὸν –καταστᾶντα ἰδιώτη, πολίτη. Τὸ σημερινὸ εἶδος ἀντιστοιχεῖ στὴν ἀρχαία ‘αἰσυμνητεία’, μιὰ ἐξουσιοδότηση ἐκτάκτου ἀνἀγκης γιὰ μικρὸ διάστημα, ποὺ, ἀκόμη καὶ αὐτὴν, ὁ Ἀριστοτέλης ὠνόμαζε «αἱρετὴ τυρρανίδα».

Αὐτὸ ποὺ προεῖδε ὁ Σταγειρήτης, τὴν ἄμεση διολὶσθηση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος σὲ συστημικὴ κομματικότητα, οἱ δικοὶ μας πολιτικοὶ καμώνονται πῶς δὲν βλέπουν. Μάλιστα προβάλλουν τὸ θέμα τῶν ἰδεολογικῶν διαφορῶν. Καὶ στὸ σημεῖο αὺτὸ ἀκριβῶς, ἐγκατέλειψαν τὴν «συζήτηση» καὶ ‘ἔφυγαν’, ὅλοι οἱ πρόγονοι φιλόσοφοὶ μας.

Γιατὶ ἡ ‘ἰδεολογία’ τῶν κομμάτων δὲν εἶναι παρὰ ἡ ὑπὸ τῆς κομματικῆς τεχνοδομῆς, συγκάλυψη, ἀπὸ τὴν ἐκλογικὴ ἀγέλη, τῆς προσπάθειας ἐξυπηρέτησης τοῦ ‘μερικοῦ’ (ἐξ ἀντικειμένου) συμφέροντος, μὲ ἤ μὴ κατάληψη τῆς ἐξουσίας. Τὸ μερικὸ συμφέρον ὁρίζεται, φυσικά, μόνον ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸ καὶ ὁτι περισσέψει ὁρίζεται ἀπὸ τὴν κομματικὴ διανόηση, εὶς βάρος τῶν μελῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ αὐτῶν εὶς βὰρος τῶν πολιτῶν κ.ο.κ.

Αὐτὰ τὰ συμφέροντα, ἐπειδὴ σπανίως ταυτίζονται μὲ τὸ γενικὸ συμφέρον, ἀπαιτοῦν μὲ τὴν σειρὰ τους, τὴν ὑπαρξη κρατικῆς μηχανῆς, ὄχι μόνο πυραμιδοειδῶς ὀργανωμένης, ἀλλὰ κυρίως, ἄνευ δικαιὠματος ἀποφάσεων, παρὰ μόνο ‘εἰσηγήσεων’.

Δεδομένου ὅτι ἡ ἑκάστοτε κορυφὴ τῆς ἱεραρχίας θέτει ἑαυτὴν στὸ ἀπυρόβλητο, οὶ δὲ σκοπιμότητες θάβονται μέσα στοὺς σκοτεινοὺς κομματικοὺς δαιδάλους, οἱ λεονταρισμοὶ τῶν κομματικῶν συστημικῶν πολιτικῶν, περὶ ὑπεράσπισης τοῦ γενικοῦ συμφέροντος, μόνο θυμηδία προκαλοῦν.

Δημοκρατία alla ΝΔ

18/10/2013

Βασικὸ συστατικὸ εὐνομούμενου καί- πολύ περισσότερο, δημοκρατικοῦ, κράτους εἶναι τὸ δικαίωμα κάθε πολίτη νὰ ἀναφέρεται στὴν οἱαδήποτε κρατικὴ ὑπηρεσία, δημιουργοῦντος αὐτόματα ὑποχρέωση σὲ αὐτἠν νὰ ἀπαντήσῃ, ἄμεσα, σαφῶς καὶ πλήρως. Χωρὶς φιοριτοῦρες καὶ δικολαβισμοὺς.

Αὐτὸ τὸ δικαίωμα δὲν περιορίζεται, ἐφ’ ὅσον ὁ πολίτης διατηρεῖ τὴν ἰδιότητα τοῦ πολίτη. Ὁ καθείς μπορεῖ νὰ ζητᾶ, ἐρωτᾷ καὶ νὰ ἐλέγχῃ σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους. Οἱ ἐλάχιστες περιπτώσεις ἄρνησης παροχῆς στοιχείων, ῥητὰ ἀναφέρονται καὶ ἀφοροῦν θέματα ἐνόπλων δυνάμεων. Ἀκόμα καὶ στὸ μόρφωμα τῆς Ἑλλάδος θεωρητικῶς αὐτὰ ἰσχύουν. Μάλιστα ἔχουν προβλεφθεῖ (ἄρθρο 124 τοῦ ΚτΒ) καὶ σχετικὰ ἐργαλεῖα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ὰπὀ τοὺς βουλευτὲς: α) oι αναφoρές β) oι ερωτήσεις γ) oι επίκαιρες ερωτήσεις δ) oι αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων ε) oι επερωτήσεις, στ) oι επίκαιρες επερωτήσεις και ζ) η σύσταση εξεταστικών επιτροπών. Ἀδιακρίτως χωρὶς περιορισμοὺς δικαιώματος.

Φαὶνεται ὅμως ὁτι ἡ ΝΔ ἔχει ἀλλη γνώμη γιὰ τὴν Δημοκρατία καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἀναφέρεσθαι. Διὰ τοὺ ὑπουργοῦ Δένδια ἀποφάσισε ὅτι ἔχει ἀπὸλυτο καὶ ἀποκλειστικὸ δικαίωμα ἐπιλεξιμότητος τῶν πολιτῶν (καὶ τῶν βουλευτῶν κατὰ τὰ ἀνωτὲρω) στοὺς ὁποίους ἀπαντᾶ.

Μὲ ἐπιστολὴ του (αρ.πρωτ. 7017/4/16908/ 5῏στὴν Βουλὴ ὁ κ. Δένδιας δηλώνει ὀρθὰ – κοφτὰ ὁτι δὲν ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις Βουλευτῶν τῆς ΧΑ εἴτε διωκομένων ποινικὰ εἲτε μὴ (ἀκόμη καὶ σὲ προγενέστερες τῆς δίωξης), ὄσο ἐκκρεμεῖ ἡ ποινικὴ δίωξη καὶ ὅσο οἱ μὴ διωκόμενοι παραμένουν σὲ αὐτὸ (!!!), διότι αὺτὸ – λέει, «..θὰ ἐρχόταν σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ συνταγματικὰ καὶ κοινοβουλευτικὰ θέσμια» (sic).

Ὅμως οὶ ἀπαντήσεις, ἀκόμη καὶ οἱ ἀρνητικὲς, τῆς Διοίκησης ὀφείλουν νὰ ἀναγράφουν ρητῶς τὶς διατάξεις ποὺ ἐπικαλοῦνται καθὼς καὶ τὶς δυνατὀτητες προσφυγῆς στὴν περίπτωση ἄρνησης. Καὶ ἐπειδὴ, ὡς φαίνεται, ὁ ὑπουργὸς δὲν ἤταν δὲ θέση νὰ παρατάξει τὶς (ἀνύπαρκτες) διατάξεις, νόμισε ὅτι ‘καθάρισε’ μιλῶντας ἀορίστως γιὰ συνταγματικὰ καὶ κοινοβουλευτικὰ ….θέσμια. Ὑπονοῶντας γενικὰ, παραδόσεις, πρότυπα κτλ. Ἀλλὰ, ὅπως εἶναι γνωστὸ, «ἡ ἐσχάτη πλάνη εἶναι χείρων τῆς πρώτης».

Γιατὶ ἄν ἄνοιγε, ὁ συμπαθὴς κ. Ὑπουργὸς, ἔνα λεξικὸ θὰ διάβαζε ὅτι τὸ λῆμμα ‘θέσμιος’ (τέθμιος) δηλώνει τὸν σύμφωνο μὲ τοὺς νόμους, προέρχεται δὲ ἀπὸ τὸ ούσιαστικὸ ‘θεσμός’ (τεθμός) ποὺ σημαίνει ‘νὀμος, κανὼν, διάταξις’. Οὶ δὲ θεσμοθέται ἦσαν οἱ δικαστὲς.

Μἀλιστα Θεσμοὶ ἐκαλοῦντο στὴν Ἀρχαία Ἀθήνα οἱ νόμοι τῶν ἀρχόντων, διότι κάθε διάταξή τους ἄρχιζε μὲ αὐτὴν τὴν λέξη. Πλὴν τῶν τοῦ Σόλωνος τοῦ ὁποίου ἄρχιζαν μὲ τὴν  λέξη‘νόμος’. Καὶ δὲν ἄφηναν ‘παράθυρα’ ἀνοιχτὰ γιὰ, κατὰ τὶς ἀπόψεις τοῦ καθένα, χειρισμούς.

Ἀλλὰ οἱ συνέπειες τῆς ὑπουργικῆς ‘λογικὴς’ εἶναι ἀκόμη χειρότερες. Λχ ἔχουν δικαίωμα ἀναφορᾶς οἱ ποινικὰ διωκόμενοι ἤ–πολύ περισσότερο, οὶ καταδικασθέντες πολῖτες; Δὲν μᾶς διαφωτίζει ἐπ’ αὐτοῦ. ῎Η πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ λειτουργία ὀργανισμῶν, Ὑπηρεσιῶν καὶ ἑταιρειῶν τῶν ὁποίων μέλη διώκονται;

Τὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀπεδέχθη αὐτὴν τὴν λογικὴ. Ποὺ ἄν αὺτὴ δὲν ἀγγίζει τὰ ὅρια τῆς ὁλοκληρωτικῆς αὐθαιρεσίας, τὸτε οὶ λέξεις ἔχουν χάσει τὸ νόημὰ τους.

Μπράβο, Πρωθυπουργὲ Ερντογκάν, εἰλικρινά!!

11/10/2013

Θυμᾶστε τὸ Κυπριακό;  Ἔ, λοιπὸν ὁ (Ἀνανικὸς, γιὰ νὰ μὴν ξεχνιόμαστε) πρωθυπουργὸς τῆς Κύπρου, ἀπεφάσισε ὅτι μετὰ τὸ οἰκονομικὸ, εἶναι καιρὸς νὰ λύσῃ καὶ τὸ κυπριακὸ πρόβλημα. Ἔτσι, ἐν ὄψει καὶ τῶν συνάξεων στὸν ΟΗΕ, ἔφτιαξε πρὶν λίγο καιρὸ μιὰ πρόταση, ἡ ὁποία περιληπτικὰ, ἔδινε πράσινο φῶς γιὰ νὰ ἀνοίξουν τὰ παγωμένα κεφάλαια τῆς ἔνταξης στὴν ΕΕ τῆς Τουρκίας. Μὲ ἀντάλλαγμα τὴν ἐπιστροφὴ τῆς Ἀμμοχώστου,  ὑπό εὐρωπαϊκή ἐποπτεία.

Φυσικά, ἡ Τουρκία θὰ ἔπαιρνε ὡς ἐπιπρόσθετα (!!!) ἀνταλλἀγματα, καὶ τὸ ἀπευθείας ἐμπόριο τῶν Τουρκοκυπρίων ἀπὸ τὸ λιμάνι τῆς κατεχόμενης πόλης καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ παράνομου άεροδρομίου Τύμπου γιὰ διενέργεια, ἐπισήμως, διεθνῶν πτήσεων.

Διαβᾶστε τὶ τοῦ ἀπήντησε ὁ Ἐρντογκὰν διὰ τοῦ Μπαγκίς, ἀρμόδιου γιὰ θέματα ἐνταξιακῆς πορείας τῆς Τουρκίας στὴν ΕΕ: «Ποιὰ χώρα σὲ μιὰ διαδικασία διαπραγμάτευσης γιὰ το ἄνοιγμα κεφαλαίου παραχωρεῖ ἔδαφος;». Ὅμως δὲν σταμάτησε ἐδῶ, ἀλλὰ συνέχισε: «Συγκέντρωσε  [Ἀναστασιἀδη] τὸ μυαλὸ σου στὸ κεφάλι σου. Ἡ Τουρκία, ὄχι γιὰ τὸ ἄνοιγμα κεφαλαίου, [ἀλλὰ οὔτε] γιὰ τὴν ὑποψηφιότητα ἀκόμη, δὲν παραχωρεῖ ἔδαφος»

Μἀλιστα ἔκανε καὶ χιοῦμορ (ποὺ ἀποκαλύπτει μαῦρες ἀλήθειες) λέγοντας ὅτι ὁ Νίκος Ἀναστασιάδης ἀκολουθεῖ τὶς ἴδιες τακτικὲς μὲ αὐτὲς τῶν προκατόχων του, ὑποστηρίζοντας ὅτι «σίγουρα ἐκείνη ἡ καρέκλα [προεδρία τῆς Κύπρου] ἔχει κάποιον ἱό καὶ ὅποιος κάθεται κολλᾶ».

Προσέξτε, τὰ εἷπε αὐτὰ ἀναφερόμενος σὲ ξἐνα, κυπριακὰ, ἐδάφη ποὺ παρανόμως κατέχει. Φαντασθεῖτε τὶ θὰ γινόταν ἄν ὁ Ἀνα(ν)στασιάδης ἀναφερόταν σὲ Ἴμβρο, Οἰκήματα καὶ ἐδάφη τοῦ Πατριαρχείου. Θὰ εἶχε μπουκάρει νὰ φάῃ ὅλη τὴν Κύπρο ἔτσι γιὰ νὰ μάθουμε ὅτι ἐδάφη δὲν εἶναι διαπραγματεύσιμα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τους, ἀλλὰ μόνο ἀπὸ τὴν  …. πλευρὰ μας.

Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφταναν αὐτὰ, ὁ Ἐρντογκὰν μίλησε γιὰ Ὀθωμανικὰ ἐδάφη, κληρονομιὲς στὴν Ἀθήνα μέσα. Λὲς καὶ ὅλα τὰ ἐδάφη, ποὺ κατέχει ὴ Τουρκία στὴν Ἀνατολικὴ Θράκη καὶ Μικρὰ Ἀσία, δὲν εἶναι ἁρπαγμένα ἑλληνικὰ.

Φυσικὰ, ὁ Ἐρντογκὰν (καὶ μπράβο του !!) δὲν κάνει τίποτε περισσότερο καὶ τίποτε λιγώτερο, ἀπὸ τὸ νὰ ἐπαναλαμβάνει τὸν Θουκιδίδη. Αὐτόν, τὸν ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν γνωρίζουν οὶ τετρομαγμένοι ὑπουργίσκοι ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὰ ἀπαγορεύουν κάθε δημόσια συζήτηση ἐπὶ τῶν  ἀνωτέρω. Ναί! Ὁ Βενιζέλος μετὰ τὰ κατορθώματὰ του ἐπὶ τῆς οἰκονομίας, ἐπιθυμεῖ νὰ κάνῃ τὰ …ἴδια καὶ στὰ θὲματα Τουρκίας. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ πῇ χωρὶς περιστροφὲς, ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ στὸ ἐξῆς τὸ ᾽Υπουργεῖο του θὰ ἔχῃ ὥς προμετωπίδα (ὥς ὄφειλε) τὸ « Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ[ες], ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρώων ἔδη, θήκας τε προγόνων, νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών» ἐπέλεξε νὰ ψελλίσῃ αἰδημόνως ὅτι « Είναι αντιπαραγωγική κάθε περαιτέρω δημόσια συζήτηση επί του θέματος …».

Καὶ νὰ σκεφθῆτε ὅτι ὁ Αἰσχύλος, ποὺ ἀνέφερε τὸν περήφανο αὐτὸ παιᾶνα, κατὰ τὴν Ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνος, ὅταν πέθαινε, ζήτησε καὶ ἔγραψαν στὸν τὰφο του « ..ἀλκὴν δ’ εὐδόκιμον Mαραθώνιον ἄλσος ἄν εἴποι καὶ βαθυχαιτήεις Μῆδος ἐπιστάμενο ».  Ναὶ, αὐτὸς, ὁ διασημώτερος τραγικὸς, δὲν ζήτησε νὰ γραφῇ ὅτι ὑπῆρξε κορυφαῖος ποιητὴς, ἁλλὰ ἁπλὸς Μαραθωνομᾶχος, ἁπλὸς ὑπερασπιστὴς τῆς Πατρίδος, θεωρῶντας αὐτὸ σὰν μεγαλύτερο κατόρθωμά του.  Καὶ ἐμεῖς, ποῦ καταντήσαμε …..;