Archive for Δεκέμβριος 2013

‘Γιὰ ποιὰ Νοήματα;’

27/12/2013

Ἔχετε δεῖ πῶς παρουσιάζουν τὰ Χριστούγεννα, τὰ διάφορα σχολικά βιβλία, ἡ τηλεόραση καὶ τὰ ΜΜΕ; Κάτι σὰν φολκλὀρ! Μιὰ ρηχή ἀναπαράσταση καὶ χρήση λέξεων καὶ φράσεων, ἴδιες ἀκριβῶς μὲ αὺτὲς ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὶς ἐπισκέψεις στὰ μαιευτήρια, μαζί μὲ τυπικά ἐπιφωνήματα καὶ εὐχές. Μὲ τὴν προσθήκη γλυκανἀλατων ἐκφράσεων γιὰ βοήθεια πρὸς τοὺς ἀσθενέστερους.

Πῶς λοιπὸν νὰ δώσουμε στὰ παιδιά νὰ καταλάβουν τὴν ἔννοια τῆς ἐνανθρώπισης; Ὄχι τῆς μεταμόρφωσης, ποὺ ὑπῆρχε στὸ πολυθεϊστικὸ καὶ ἀνιμιστικὸ τυπικό, στὰ μικυμάους καὶ στὶς ταινίες φαντασίας μικρῶν καὶ μεγάλων παιδιῶν, ὡς μιὰ παραλλαγὴ ὄψεως. Καὶ φυσικά, δὲν ἀναφέρομαι στὰ μικρά παιδιά μόνον, ἀλλὰ καὶ στοὺς μαθητὲς Λυκείου καὶ στοὺς φοιτητές καὶ σὲ ὅλους ἐμᾶς.

Τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἑκατονταετίες ἀργότερα, ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα τῶν Λαῶν τῆς Θάλασσας, συζητοῦσε, στὶς ἀγορὲς καὶ στούς δρόμους, τὸ ἀπορεῖν καὶ τὰ νοήματα τῆς ἀνθρώπινης ὑπαρξης, τὸν φόβο τοῦ θανάτου, τὸ μεταφυσικό πρόβλημα καὶ ἐξ αὐτῶν προσπαθοῦσε νὰ ἐρμηνεύσῃ καὶ καθορίσῃ, τὸν ὅποιο τρόπο τοῦ βίου. Ὄχι μόνον σὲ Ἀκαδημίες καὶ Ἱερατεῖα, ἀλλὰ παντοῦ, μὲ γλωσσικὸ ὄργανο τὴν Ἑλληνικὴ καὶ τὶς παρακαταθῆκες τῶν Πατέρων ἀρχαίων καὶ ἐκκλησιαστικῶν.

Μέσα σὲ συνθῆκες δύσκολου βίου, μὲ ἀσθένειες, μὲ φυσικὲς καταστροφὲς, μὲ φοβερὴ παιδικὴ θνησιμότητα, μὲ πρόβλημα παραγωγῆς, διακίνησης, διατροφῆς καὶ χίλιους δυὸ ἀντιξόους παράγοντες, μὲ πρόβλημα ἐπιβίωσης ἐν γένει, οἰ ἄνθρωποι έπροβληματίζοντο μεταφυσικὰ, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ψηλαφήσουν τρόπο ζωῆς καὶ κοινωνίας.

Δυὀ χιλιάδες χρόνια ἀργότερα, μὲ τὸν ἄνθρωπο νικητὴ, στὰ περισσότερα προβλήματα ποὺ προαναφέραμε, ὁ τρόπος ζωῆς καὶ κοινωνίας ἀγγίζει τὰ ὄρια τοῦ παραλογισμοῦ  (ἀκόμη καὶ σὲ συνθῆκες φεουδαρχίας, τότε, ὁ δεκατισμός, ἡ ἐκχώρηση τοῦ ἐνὸς δεκάτου τῆς παραγωγῆς στὸν ἀφέντη, θεωρεῖται «εὐλογία», ἄν τὸν συγκρίνουμε μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα τῆς ἐπίσημης καὶ άρπακτικῆς κλεπτοκρατίας). Κυρίως ὅμως μὲ τὴν ἄθλια ἐπιβολὴ τοῦ Ἐγὼ ἔναντι τοῦ Ἄλλου. Σὲ ὀλα τὰ ἐπίπεδα.

Τὸ Ἀρχῆθεν τοῦ Ἡρακλείτου, τὶς Πλατωνικές «Ἰδέες». τὴν Ἀριστοτελικὴ «Σπουδαία Πάξη», οὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐμπλούτιζαν μὲ τὶς διδαχὲς τοῦ ναζωραίου καὶ ἀνασυνέθεταν σὲ νοηματικὲς ἐστίες γιὰ τὴν σήμανση τῆς ταυτότητος τοῦ Ὅντος, μέσα σὲ μιὰ ἀέναη διαδικασία καὶ πράξη ἀλληλοναγνώρισης τοῦ Ἐγὼ καὶ τοῦ Ἄλλου (προσώπων καὶ κόσμου κατὰ τὸν Ι. Γεράση).

Ἐπισημαίνει ὁ Ἅγιος Μάξιμος, κάπου, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν ἀρχικὴ ὕπαρξη γιὰ νὰ εἰσχωρήσῃ στὴν αἰώνια, πρέπει νὰ βιὠσῃ τὴν ἀγαθὴ ὕπαρξη, διαφορετικὰ ἀποσκοπεῖ στὴν κοσμικὴ ἐξουσία.

Αὐτὴ ἡ πρόσκληση, ἐλευθέρως, γιὰ τὸ άγαθόν, τὴν θέωση δηλαδή, τοῦ ἀνθρώπου, κατὰ χάριν Θεοῦ, μακρὰν τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας, εἶναι ἡ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας στὸ ἀπορεῖν τοῦ καθ’ ἑνὸς μας. Γιὰ τὴν Προσωπικὴ μας ὕπαρξη, γιὰ τὸ κορμί μας, ἔχυσε ποτάμια αἵματος ἡ Ἐκκλησία μας καὶ ὄχι γιὰ τὸ άπροσδιόριατο πνεῦμα μας καὶ τὴν σωτηρία του.

Οἱ σύγχρονες ὅμως κουβέντες μας, διατομικὲς ἤ διαδικτυακές, ἀφοροῦν, ὅπως μᾶς ἐπιτιμᾶ, τραγουδώντας, ὁ Βιολάρης, σὲ στίχους Πυθαγόρα, τό «… μα εμείς τα λησμονάμε,  κι όλη μέρα συζητάμε, πού θα βγούμε, πού θα φάμε, ποια γραβάτα θα φοράμε, ποια γυναίκα προτιμάμε, Δόξα τω Θεώ, καλά περνάμε …»

Advertisements

‘Yalanci Dolma’

20/12/2013

Ἡ πλήρης φρἀση εἶναι « Yalanci Dolma üzüm yaprağı » τὰ γνωστὰ μας …. ντολμαδἀκια γιαλαντζί μὲ κληματόφυλλα. Αὐτὰ μοῦ ἦλθαν στὀ μυαλὸ μόλις μὲ ρώτησαν, φίλοι ἀναγνῶστες γιατὶ τὰ βάζω, ὄχι μόνον μὲ τοὺς μνημονιακοὺς πολιτικοὺς, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς κατὰ δήλωσιν ‘ἀριστεροὺς’ καὶ μάλιστα τοὺς ἀποκαλῶ καὶ γιαλαντζί, παρ’ ὅτι κάποιοι τους δὲν στηρίζουν τὸ μνημόνιο.

Ἄς τὰ δοῦμε ἕνα ἕνα: γιαλαντζί ντολμαδάκια σημαίνει ψεύτικα γεμισμένα, δηλαδὴ χωρὶς κιμᾶ. Ἔτσι καὶ οὶ ἀριστεροὶ ποὺ δὲν ἔχουν μέσα τους γἐμιση ἀπὸ Πατρίδα, ἀπὸ πεποίθηση περὶ τῆς Ἀρχῆς καὶ ἀπὸ συνοχὴ Οἰκογένειας εἶναι ὄχι μόνο ψεύτικοι, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνοι. Γιατὶ εἶναι βέβαιο ὅτι εἴτε ἔχουν άπορρίψει τὴν «γέμιση» αὐτὴ εἴτε ἁπλῶς τὴν ἀγνοοῦν, δὲν ἔχουν καμμία ἀπολύτως ἰδέα γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ προβλήματος διανομῆς, ὄχι μόνο σοσιαλιστικῶς πῶς, ἀλλ’ οὔτε καὶ κατ’ Οἰκονομίαν (Διοίκησης τῆς Πόλεως). Ἀφοῦ δὲν ξέρουν τὴν … τελευταία.

Ἐξηγοῦμαι: Πατρίδα σημαίνει, πρὶν ἀπὸ κάθε ἄλλη ἑρμηνεία, ἔδαφος γεννητόρων, Πόλις, χώρα συγκεκριμένη καὶ ὄχι χῶρος.  Πατρῶα Γῆ ποὺ κατέχει ὁ Ἕλληνας Πολίτης – Ὁπλίτης, Πατρῶα Πόλις ποὺ κατέχουν οἱ Θεοὶ καὶ οἱ Ἥρωές του. Ὑπέρ αὐτῶν ἀγωνίζεται κατ’ ἐναντίων (ὁ Κατσιμῆτρος δὲν θὰ πετύχαινε τίποτε, χωρὶς φαντάρους ἀπὸ τὴν προσβαλλομένη Ἤπειρο, μαχομένους καὶ ὑπὲρ Βωμῶν καὶ Ἑστιῶν καὶ Θηκῶν Προγόνων).

Οἱ Θεοὶ εἶναι οὶ πεποιθήσεις του περὶ τῆς Ἀρχῆς δηλαδὴ ἡ Μεταφυσικὴ του θεώρηση. Ἐκ Θεῶν προέρχονται τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, ἐκ (προγόνων) Σοφῶν οὶ Νόμοι, ὄχι Θεόθεν. Τὰ πρῶτα μᾶς ὠθοῦν στὴν ὑπέρβαση τῆς βιολογικῆς ὁμοείδιας. Οὶ δεύτεροι στὴν συγκρότηση Πολιτείας κατ᾽ἔκκλησιν πάντα.   Ἐκκλησίας – Οἴκου, ἐλευθέρως, δηλαδὴ χωρὶς ἐμπράγματη ἤ ἐνοχικὴ σχέση, εἰς βάρος τοῦ προσώπου Πολίτη. Ἀλλὰ μὲ Δικαιοσύνη, ἰσονομία, ἰσηγορία.  Ἐν τέλει μὲ ἀνεξαρτησία.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ῥήση  ‘τὸ Αἰγαῖο ἀνήκει στὰ ψάρια του’ (καὶ ὅλες οὶ πολυπολιτισμικὲς ἀηδίες) δὲν εἶναι εὐφυολόγημα, ἀλλὰ βαθύτατα ἀνελεύθερη καὶ ὑποτελὴς θέση περιορισμοῦ τῆς Ἀνεξαρτησίας καὶ δημιουργίας χυλοῦ ἄμορφων, ἀνελεύθερων ἀνθρώπων. Ἐκφερόμενες μάλιστα ἀπὸ, κατὰ δήλωσιν, ‘ἀριστεροὺς’, ποὺ συχνά, δὲν ἔχουν ἰδέα γιατὶ πρᾶγμα μιλᾶνε. Ἄμορφων, δηλαδή.

Παρόμοια καὶ οὶ μνημονιακοί· καὶ δὲν ἀναφέρομαι μόνο στοὺς σοσιαλ(η)στὲς καὶ στοὺς δεξιοὺς πολιτικοὺς ἀπογόνους δοσιλόγων καὶ μαυραγοριτῶν, ἀλλὰ καὶ στοὺς δῆθεν πατριωτικοὺς κυβερνῶντες. Οἰ πρῶτοι ‘ἔμπηξαν’ μέσα, μεταπολιτευτικὰ τὴν Ἑλλάδα (δηλαδὴ ὅλους ἐμᾶς), περὶ τὰ 120 δισεκατομμύρια εὐρώ. Ναὶ, αὐτὸς εἶναι ὁ λογαριασμὸς, ποὺ μᾶς φέσωσαν.

Οὶ δεὐτεροι, οἰ ὁποῖοι θεωροῦσαν (καὶ σωστὰ) τὴν ἀνεξαρτησία, ὡς ἀποτελοῦσα προϋπόθεση ὕπαρξης ἑνὸς Λαοῦ, μὲ τὸ ποὺ ἀνέλαβαν τὴν ἐξουσία, ἔδρασαν κατὰ ἀπολύτως ὅμοιο τρόπο μὲ τοὺς προκατόχους τους. Ἀποκλείοντας ἀκόμη περισσότερο τὸν Λαὸ ἀπὸ τό δικαίωμα άποφάσεως ἀνεξαρτησίας ἤ μή.

Καὶ ἐπειδὴ γιὰ τὸν Ἕλληνα, ἡ ἀνεξαρτησία εἶναι προϋπόθεση πάσης πολιτικῆς, ἡ ἀφρόνως ἐκχωρηθεῖσα ὑπὸ τοῦ ΓΑΠ, στοὺς διεθνεῖς κλεπτοτραπεζῖτες καὶ τὰ κράτη-ἀρπακτικά, κυριαρχία, θὰ μποροῦσε νὰ άνακτηθῇ, ἀπὸ τὴν κυβέρνηση, μὲ τὴν ἀνάκληση τῶν πέντε ἐλευθεριοτήτων (ὅπως εὔστοχα ὀνομάζει ὁ Κ. Κόλμερ στὸ ‘ἅμεση Δημοκρατία’) τῆς Εύρωζώνης, ποὺ μᾶς ὁδήγησαν στὴν καταστροφή. Ξέρετε, ἐν τέλει καὶ ὁ ἑκούσιος καὶ ὁ ἀκούσιος προδότης, τό ἴδιο βλάπτουν.

‘Σύμφωνο Συμβίωσης Ὁμοφύλων ζευγῶν: Τρικυμία ἐν κρανίῳ’

13/12/2013

Κατ’ ἀρχὴν νὰ ξεκαθαρίσουμε κάτι: τὸ τὶ πιστεύει, πρεσβεύει, διακηρύσσει κάποιος εἶναι ἀπόλυτο, ἀναφαίρετο καὶ ἀπεριόριστο δικαίωμὰ του. Οὶ μόνοι ποὺ τὸ ἀντιμάχονται, εἶναι οὶ ἐπιβολεῖς τῆς ‘πολιτικῆς ὀρθότητος (τῆς πιὸ φασιστικῆς νοοτροπίας τοῦ προηγουμένου καὶ νῦν αἰῶνος)’ ποὺ κάνουν  ὅ,τι μποροῦν γιὰ νὰ τὸ καταστέλλουν. Ἄπειρα τὰ παραδείγματα ὀργουελλιανῆς καταστολῆς τῆς διαφορετικῆς σκέψης, ποὺ ἔχουν ψηφίσει, μὲ πρόσχημα πότε τὴν τρομοκρατία, πότε τὸν δῆθεν ρατσισμὸ καὶ ξενοφοβία.

Δῆθεν, γιατὶ οὶ Ἑλληνες εἴμαστε ἀκριβῶς αὐτοὶ, ποὺ ἀνακἀλυψαν τὸν Ἄλλο ὥς Πολίτη, ὡς ἱερὸ πρόσωπο. Τὴν ἀλήθεια τοῦ καθενὸς ὡς Ἰσηγορία.

Δὲν ἀρκοῦνται μόνο στὰ δῆθεν, ἀλλὰ προσπαθοῦν νὰ καταστέλλουν σκέψεις καὶ δράσεις ὑπεράσπισης Πατρίδος, ἐδάφους της, Γένους, Ἔθνους, Ἀνεξαρτησίας, Κυριαρχίας καὶ ἐν τέλει Ἐλευθερίας. Ὅλες οὶ πασοκικὲς καὶ οἱ δῆθεν Ἀριστερές (Κολωνακιώτικης, δημαρίτικης καὶ ‘ὀρθόδοξης’ κοπῆς) καὶ λοιπὲς ρεπούσιες καὶ πάντειες δυνάμεις, ἔχουν βγεῖ στὰ κανάλια ξεφωνίζοντας ἐνάντια σὲ αὐτὲς καὶ ὑπὲρ τῆς political ‘ὀρθότητος’, ταυτιζόμενες πλήρως μὲ τὴν Ἱερὰ Συμμαχία, ἡ ὁποία καὶ μόνο στὸ ἄκουσμα πατριωτικῶν σκέψεων, ἔβγαζε φλύκταινες. Τὸ ποιὰ συμφέροντα ἐξυπηρετοῦσε ἡ Ἱερὰ Συμμαχία καὶ ἐξυπηρετεῖ ἡ σύγχρονή της, παγκοσμιοποιημένη ἐκδοχὴ, εἶναι γνωστό. Ὅπως καὶ γνωστὴ εἶναι ἡ ἄθλια προτροπὴ τοῦ ἄ-μορφου ΓΑΠ, ‘we need a global [financial] government and we need it fast’.

Καὶ ἐπειδὴ πάντα ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος ὁ Ἕλληνας νὰ ἀντιδράσῃ ἀπρόβλεπτα, ὥρμησαν ἐνάντια στὴν Παιδεία. Τὴν ὁποία, ὀπισθοβατοῦντες, ἀποστείρωσαν μὲ τὴν συγκατάθεση, ἄν ὄχι συνέργεια, τοῦ τότε Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, ἀπὸ κάθε ‘ἐπικίνδυνη’ περικοπὴ, ἰδέα, ἱστορία, γλῶσσα (διέλυσαν φυσικὰ καὶ τὰ Φυσικὰ καὶ τὰ Μαθηματικὰ, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἄλλη Ἱστορία).

Ὁπότε τὰ ἑπόμενα ποὺ ἀπέμειναν εἶναι Πίστις καὶ Οἰκογένεια. Εἰδικὰ γιὰ τὴν τελευταία, οὶ κυβερνητικοὶ φωστῆρες (μπένυ), σὲ ἁγαστὴ συνεργασία μὲ γιαλαντζί άριστεράντζες ἀνακάλυψαν τὴν παράκαμψὴ της μέσῳ συμφώνων ‘διαβίωσης’, συγκατοίκησης δηλαδή καὶ ὁμοφύλων ζευγῶν. Ἀποτέλεσμα ὁ Στουρνάρας νὰ φορολογῇ, ἐλεύθερα, περισσότερο τοὺς ἔχοντες οἰκογένεια (!!!).

Ὅμως ἡ οἰκογένεια (δηλαδὴ τεκνοποιία), διὰ τῆς ρύθμισης δικαίου (καὶ ὄχι δικαιώματος ποὺ δὲν εἶναι) ποὺ εἶναι ὁ γάμος, θεωρητικὰ καὶ ούσιαστικά ἐξασφάλιζε, μέχρι πρότινος, κάποια στοιχειώδη κίνητρα ἀπὸ τὴν πολιτεία, ἔναντι τῆς διὰ παντὸς παραίτησης τοῦ ζεύγους ἀπὸ τὴν ἀμεριμνησία καὶ ἑκούσια ὑπαγωγὴ του σὲ θυσίες οἰκονομικὲς καὶ συναισθηματικὲς ὑπὲρ τῶν παιδιῶν. Δηλαδὴ ὑπὲρ τῆς Πολιτείας, ποὺ ἀναπαρήγαγε ἑαυτὴν μὲ τὰ παιδιὰ να μεγαλώνουν κατὰ φύσιν γεννητόρων.

Τώρα, οὶ ὁμοφυλόφιλοι (οὐδεὶς ψόγος γιὰ τὴν κρεβατοκάμαρα κανενὸς) δὲν ἀρκοῦνται στὶς χίλιες δυὀ συμβάσεις συγκατοικούντων, διαθετῶν, ἀποκατάστασης καὶ κληρονομίας, ποὺ καὶ ὁ τελευταῖος δικηγόρος ἔχει πρόχειρες, ἀλλὰ  θἐλουν ‘δικαίωμα’ γάμου/ συμβίωσης’, κινήτρων καὶ ‘ἴσης’  ἀντιμετώπισης στὴν υἱοθεσία,  ποὺ δὲν μποροῦν μὲ δικὴ τους ἤ ὄχι ἐπιλογὴ, νὰ προσφέρουν. Καὶ αὐτὸ τὸ ὑποστηρίζει ὁ καὶ νομικὸς Μπένυ, πιθανὰ προσβλέποντας κατὰ τό «μάζευε κι’ ἄς εἶν’ καὶ ρῶγες» σὲ ψήφους ὑπὲρ τοῦ φυλλοροοῦντος πασοκηδείου.

Εἶναι ἔνα πρᾶγμα τό, εὑρυματικῶν διαλόγων, φίλμ «Τὀ κλουβί μὲ τὶς Τρελλὲς» καὶ ἄλλο πρᾶγμα ἡ στανικὴ ἐπιβολὴ ἀλλότριων προτύπων. Γιατὶ ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ ἐξαίρετη ἔρευνα τοῦ Α. Γεωργιάδη γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα. Μὲ πολλὲς ἐκπλήξεις.

‘Ἀνεμοδαρμένα Νούμερα’

06/12/2013

Μᾶς λέει ἀνερυθρίαστα ἡ ἐδῶ ἐκπρόσωπος τῆς τρόϊκας ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ὅτι ἐχουμε πρωτογενὲς πλεόνασμα κάποιων ἐκατοντάδων ἑκατομμυρίων. Ἡ μαύρη φυσικὰ ἀλήθεια εἶναι ὅτι θὰ θέλανε νὰ ἔχουμε πλεόνασμα, πλὴν ὅμως μᾶς προέκυψε μόλις 6 δις ἔλλειμμα!!!.

Μὴν τὰ λέει αὐτὰ κάποιος ἀμετανόητος ‘ἀντικυβερνητικὸς’; Ναί, ἄν θεωρηθῇ ἀντικυβερνητικὴ ἡ …. κυβέρνηση, μὲ τοὐς δικοὺς της λογαριασμούς. Μιὰ μαύρη τρύπα ποὺ θὰ ἀποτελειώσῃ σύντομα τὴν οίκονομία. Ὅσο γιὰ τὴν προβλεπόμενη ἀνάπτυξη τῷ 2013, ἁπλούστατα ἔχουμε -4%, δηλαδὴ ὕφεση. Ἔ, λένε οὶ ἐγχώριοι τροϊκανοὶ καὶ τὰ παπαγαλάκια τους, δὲν ἔγινε καὶ τίποτε, θὰ ποῦμε ὅτι οὶ …προβολὲς μας, ἀφοροῦν πρόβλεψη γιὰ τὸ ’14 καὶ μάλιστα στὸ ἕν δέκατον (0,4%)

Ἡ ἀξία τῶν προβολῶν τους δὲν ἀξίζει κἄν τὸ χαρτὶ στὸ ὁποῖο τυπώνονται. Ὅπως συνἐβη καὶ τῷ 2012, ποὺ προέβλεπαν ..ἀνάπτυξη κοντὰ 3%.  Ἀποτέλεσμα -6.4% (ὕφεση ἤ -7.1% σὲ τιμὲς ἀγορᾶς). Ἔχουν μιὰ, ἄς ποῦμε φυσικὴ, τἀση οἱ ἄνθρωποι, νὰ μὴν ἄντιλαμβάνονται μεγάλους ἀριθμοὺς εὔκολα, τοὺς δὲ μικροὺς νὰ τοὺς θεωροῦν άμελητέες ποσότητες• «ντἄξη, καὶ τὶ ἔγινε γιὰ λίγο πάνω ἤ κάτω;» θὰ πῇ κάποιος. Κατανοητὸν, πῶς θὰ σᾶς φαινόταν ὅμως ἄν σᾶς ἔλεγε κάποιος ὅτι κάθε μονάδα κάτω ‘ἀστοχίας’ εἶναι κοντὰ 2 δις;

Ἄν συνυπολογισθῇ καὶ ἡ συρρίκνωση ὄχι μόνο τῶν εἰσοδημάτων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσφαλίσεων, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἐφιαλτικό. Εἰδικὰ γιὰ τὶς τελευταῖες, ἀπεκαλύφθη ὅτι μέχρι τὸ 2060 οἱ συντάξεις θὰ ἀποτελοῦν σταθερὸ ποσοστὸ τοῦ ΑΕΠ !!!!!. Δεδομένης μάλιστα τῆς δημογραφικῆς ἀποψίλωσης ἀπὸ νέους, καὶ τῆς ἀδυναμίας αὔξησης τοῦ ΑΕΠ, οὶ συντάξεις θὰ εἶναι σὲ ἐλεύθερη πτώση κοντὰ καὶ κάτω ἀπὸ τὰ 380 εὐρὼ. Μὲ ἁπλὴ ὑπουργικὴ ἀπόφαση. Γι’ αὐτὸ καὶ ἔχουν βαλθῆ κυβέρνηση καὶ παπαγαλάκια νὰ ὠθήσουν ἀρκετὸ κόσμο σὲ σύνταξη.

Τὴν δικαιολογία τὴν ἔχουν φυσικὰ ἕτοιμη. Φταῖνε οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, φταῖνε οὶ συντάξεις μαϊμοῦδες κτλ. Ἄν ὅμως κάνετε ἕναν ἁπλὸ ὑπολογισμὸ γιὰ τὰ πόσα χάσαμε, δὲν θὰ εἶναι πάνω ἀπὸ λίγα δὶς συνολικὰ γιὰ τὰ τελευταῖα δέκα χρόνια, ἀπὸ τότε ποὺ μπήκαμε στὸ ἀλήστου μνήμης εὐρώ. Δὲν εἶναι ἀμελητέο πλὴν ὅμως ἔναντι τῶν 360 δις χρέους, εἶναι ἀμελητέο. Γιατὶ δὲν εἶναι ὁ κύριος λόγος ποὺ φτάσαμε ὥς ἐδῶ.

Ἄν στὰ ἀνωτέρω προστεθοῦν κομπασμοὶ γιὰ ἐπενδύσεις ποὺ δὲν ἔρχονται, ἔργα δρόμων ποὺ ξεκινᾶνε καὶ σταματᾶνε μόλις φύγουν οἱ κάμερες, ἡ ὁλοένα καὶ διογκούμενη μετανάστευση νέων ἐπιστημόνων, ἡ ἐκρηκτικὴ ἀνεργία νέων ποὺ δὲν θὰ μειωθῇ, ὅσο καὶ νὰ τὴν ξορκίζῃ ὁ κ. Ι. Βρούτσης, ἔ τότε τὸ μῖγμα εἶναι κυριολεκτικὰ ἐπικίνδυνο.

Καὶ ὄχι μόνο δὲν βγαίνει κανεὶς νὰ ψελίσῃ ἕνα συγγνώμη καὶ νὰ στείλῃ στὸν ἀγύριστο αὐτὲς τὶς αὐτοτροφοδοτούμενες προσδοκίες καὶ τὶς ἐξ αὐτῶν πολιτικὲς, ἀλλὰ ἀντὶθετα συνεχίζουν τὶς ἴδιες, κάνοντας τοὺς μουγγοὺς σὲ κάθε εὐρωπαϊκὴ συνάθροιση. Πολιτικὲς ποὺ ὁδηγοῦν τὴν ΕΕ σὲ διάλυση.

Καὶ σὰν τὸν Χήθκλιφ, τὸν κεντρικὸ χαρακτῆρα τοῦ ἔργου «Ἀνεμοδαρμένα Ὕψη» τῆς Αἰμιλίας Μπροντέ, οὶ συνθῆκες τῆς μνημονιακῆς ζωῆς συνετέλεσαν στὸ νὰ ἀπωθήσουν καὶ νὰ ἐξουδετερώσουν κάθε ψυχικὴ ἀρετή καὶ νὰ μεταβάλλουν σὲ στεγνὰ ὑποκείμενα, μὲ αὶσθήματα, λὲς, κακότητας καὶ ἐκδίκησης, τοὺς πολιτικοὺς μας. Κρῖμα.