Archive for the ‘Κοινωνία’ Category

«Ἀγορήνδε»

25/04/2014

Σημαίνει στὴν συνέλευση, στὴν ἀγορά. Ἡ τελευταία προέρχεται ἀπὸ τὸ ἀγείρω καὶ μὲ τὴν σειρά του ἀπὸ τὸ γαργαίρω δηλαδὴ φέρω, συναθροίζω, βρίθω (Ι.Σταματάκου). Ἡ ἀγορὰ εἶναι τόπος συνάθροισης ἀνθρώπων, ὅπου συντελοῦνται συζητήσεις, γνωριμίες, δημηγορίες, ἀλλὰ καὶ ἀγοραπωλησίες προϊόντων, ἀγαθῶν καὶ ζώων.

Περπάτησα τὴν Ἀγορὰ τῆς πόλης, στοὺς κεντρικοὺς δρόμους καὶ τὶς πλατεῖες. Ἀντίκρυσα πλῆθος κόσμου. Ἄλλους καθισμένους στὰ τραπεζάκια τῶν καφὲ, στὰ σκαμπὼ τῶν μπάρα καὶ στὰ ρεστωράν. Ἄλλους νὰ περπατοῦν παρέες παρέες σὲ πεζοδρόμια καὶ πλατεῖες καὶ ἄλλους νὰ μπαινοβγαίνουν, κατὰ κύματα, στὰ μαγαζιὰ κοιτώντας καὶ ψωνίζοντας. Μεγάλο Σάββατο, γάρ.

Ὁμιλίες δυσδιάκριτες, γέλια αὐθεντικὰ, ἀλλὰ καὶ γάργαρα νεανικὰ, ἠχοῦσαν ὁλοῦθε. Κἀτι δὲν πάει καλὰ, σκέφθηκα. Ἐκτὸς ἄν ἔχασα κάτι στὶς εἰδήσεις καὶ βγήκαμε ἀπὸ τὸ μνημόνιο, ποὺ ὁ ἀλήστου μνήμης ΓΑΠ τέτοιο καιρὸ, τῷ 2010, μᾶς ἔνέτασσε ὕπουλα, χωρὶς τὴν ἔγκρισή μας, διαγράφοντας ξεδιάντροπα, ὅσα ἀντίθετα ἔλεγε, λίγο πιὸ πρίν.

Ἀποφάσισα νὰ ἐπισκεφθῶ μερικὰ μαγαζιὰ, κάνοντας τὸν δύσκολο πελάτη, ἀφοῦ ἔτσι κι’ ἀλλοιῶς, δὲν εἶχα σκοπό νὰ ἀγοράσω, ἀλλὰ νὰ δῶ τρόπους ἀντιμετώπισης. Ἐπέλεξα ἕνα παπουτσάδικο, μὲ ἀθλητικὰ καὶ καθημερινὰ παπούτσια.

«-Γιὰ ποιὸ στύλ κοιτᾶμε σήμερα», μὲ ὑποδέχθηκε, ἀνεπιτήδευτα, ὁ πρόσχαρος πωλητὴς. Αἰσθάνθηκα ὅτι εἶχε ήδη ‘σκανάρει’ τὸ στύλ μου, ἀναγνωρίσει τὰ παπούτσια ποὺ φοροῦσα καὶ ἐκτιμήσει τὸ νούμερό μου. Ἕκανα κάποιες ἐρωτήσεις, φέρνοντας στὴν κουβέντα ἀνταγωνιστικό μοντέλλο. Χωρὶς νὰ τὸ κατηγορήσει, ἐξεθείασε τὸ δικό του, δίνοντας ἔμφαση σὲ χαρακτηριστικά, ποὺ θεώρησε ὅτι ταίριαζαν στὸ στύλ καὶ τὴν ἡλικία μου• ὅπως ‘ἀνάλαφρα’, «βοηθοῦν τὴν καμάρα τοῦ πέλματος» καὶ ‘δὲν δημιουργοῦν κάλους’. Ἔφερε δύο τρία παρεμφερῆ δείγματα καὶ νούμερα ἀνάλογα μὲ τοῦ κατασκευαστῆ, μιὰ καὶ, ὅπως δἠλωσε, ὑπάρχει διαφορά φόρμας. Στὸ τέλος μὲ «βοήθησε» στὶς ‘δυσκολίες’ τῆς …πιστωτικῆς κάρτας.

Παρόμοια καὶ σὲ ρουχάδικο, οἱ πωλητὲς δὲν ἦσαν καθόλου καταπιεστικοὶ, ἔφερναν τὰ νούμερὰ μου καὶ σὲ ὅσα δὲν εἶχαν, δὲν δίσταζαν νὰ μοῦ τὸ δηλώσουν καὶ νὰ μὲ κατευθύνουν σὲ κάτι ἄλλο, ἀντὶ νὰ μοῦ φέρουν μεγαλύτερα ἤ μικρότερα. Οὔτε στραβομουτσούνιασαν ὅταν δὲν πῆρα τίποτε. Ἄντίθετα μὲ ξεπροβόδισαν εὐχόμενοι «Καλὴ Ἀνάσταση».

Τελειώνοντας μὲ τὰ ψώνια, κατὰλαβα ὅτι κάποια πράγματα δεν ἦταν «σωστὰ» σὲ αὐτὴ τὴν Ἀγορὰ: α) στὸ παπουτσάδικο ὁ ἀέρας εἶχε μιὰ ἐλαφρά μυρωδιὰ ἀπὸ δέρμα καὶ στὸ ρουχάδικο ἀπὸ ροῦχα. «Πρωτόγωνο» βέβαια, ἄν θεωρήσει κανεὶς μαγαζιὰ ἄλλων πόλεων ποὺ ἔχουν μηχσνήματα ποῦ ξερνοῦν συνθετικὰ καυτερά ἀρώματα, ἀντὶ νὰ ἀφήνουν νὰ διαχέωνται οἱ ἀναμενόμενες μυρωδιὲς τῶν προϊόντων τους. β)Στὰ περισσότερα δὲν ὑπῆρχε μουσική καὶ ὄπου ὑπῆρχε μετὰ βίας ἀκουγόταν, ἐπιτρέποντας νὰ ταξιδεύουν στὸν ἀέρα, οἱ συνομιλίες πελατῶν πωλητῶν, μεταφέροντας ἐμπειρίες, ἀντιρρήσεις, προτάσεις.γ) Ὑπῆρχαν παντοῦ καθίσματα γιὰ τοὺς «ἄτυχους» συζύγους ὤστε νὰ καταπιοῦν ἀκούραστα τὴν λυπητερὴ!! δ) δὲν ὑπῆρχε οὔτε 1 διπλοπαρκάρισμα.

Πεπεισμένος ὄτι κάτι δὲν πάει καλὰ ἐπισκέφθηκα διαδοχικά καφὲ, μπάρ καὶ φαγάδικο στὴν πλατεία. Καμμία μουσικὴ δὲν ἀκουγόταν στὰ τραπεζάκια ἔξω. Οἱ συνδαιτημόνες ἀκουγαν, ἀκούγοντο, συνομιλοῦσαν. Χωρὶς ξελαρυγγιάσματα καὶ φωνές. Ἕνα πολύβουο πλήθος δημιουργοῦσε μιὰ πρωτόγνωρη, εὐχάριστη, γιορτινὴ, ἀτμόσφαιρα κυριολεκτικά, Ἀγορᾶς. Αἰσθάνθηκα πρὸς στιγμήν «πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπ’ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους…» (Οδύσσεια, Α.180-). Πῶς; Ὄχι δὲν ἀναφέρομαι στὴν πόλη μας. Ἀλλὰ στὴν Καλαμάτα. Τὴν Ὁμηρικὴ Σπάρτη (σύμφωνα μὲ τὸν Ε. Πανταζῆ). Σὲ μιὰ Ἀγορά, τὸν τρόπο τῆς ὁποίας συνιστῶ.

Advertisements

«Ὑπέρ Φαήλου Λόγος»

11/04/2014

-Τὶ πάθανε τὰ μπουγαδοκάναλα,  διαμορφωτές γνώμης, ΜΜΕ, πολιτικοὶ ἀπὸ ὅλο τὸ πολιτικὸ φάσμα , ἀναλυτὲς κλπ νὰ παραμερίζουν τὶς ἀρχές δεοντολογίας καὶ τὶς ὅποιες διαφορὲς τους καὶ καταφέρονται κοπαδηδόν ἐνάντια στὸν Φαῆλο Κρανιδιώτη, γιὰ νὰ μὴν μπῇ στὸ εὐρωψηφοδέλτιο τῆς ΝΔ; Ἕναν δικηγόρο χωρὶς καμμιὰ ἄλλη θεσμικὴ ἰδιότητα; Καὶ τοῦ ἀπεργάζονται δολοφονικὰ, ἕνα προφὶλ, ὅπου μπροστὰ του οἱ χρυσαυγίτες μοιάζουν μὲ προσκοπάκια τοῦ κατηχητικοῦ;

Ποιὸ εἶναι τὸ πρόβλημὰ τους; Ὅτι ὁ Φαῆλος- καὶ ὁ κάθε Φαῆλος, πρῶτον ἔννοεῖ αὐτὰ ποὺ λέει καὶ λέει αὐτὰ ποὺ ἐννοεῖ. Δεύτερον βασίζεται σὲ ἀλήθειες τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Πατάει, μὲ ἄλλα λόγια, γερὰ σὲ ὤμους γιγάντων. Τρίτον ἔχει βρέξει, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενο, τὴν φανέλλα. Συνεπῶς δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ ‘καλοὺς καὶ τάχα μου δῆθεν’ τρόπους  καὶ χειροφιλήματα. Ἤταν καὶ ὁ μόνος ποὺ ὑπερασπίστηκε τὸν Ὀτσαλὰν ὅταν οὶ ἀλλοι, μαζὶ καὶ οἱ πολυπολιτισμικοί, τὸ ἔπαιζαν Πιλᾶτοι στοὺς μεμέτηδες.

Τὶ ἔχει πεῖ ὁ Φαῆλος; ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτη ἡ ταύτιση τοῦ ἐθνικοῦ (πολιτικῆς, δημοσίου συμφέροντος, παιδείας) μὲ φασισμό, ρατσισμό, ἀκροδεξιά….

Τὶ ἄλλο ἔχει βροντοφωνάξει ὁ Φαῆλος; Ἔχει ζητήσει «αίμα». Τιμωρία. Αὐτό τὸ οἰκονομικό 1922 χρειάζεται τὸ δικό του Γουδή. Ὄχι γιὰ νὰ θολώσουν τὰ μάτια τοῦ πόπολου. Γιὰ νὰ ἀποδοθῇ Δικαιοσύνη. Χωρὶς νὰ «χυθῇ» πολιτικὸ καὶ παρασιτικό ἐπιχειρηματικό «αἶμα», χωρὶς νὰ κάτσουν στὸ σκαμνί τουλάχιστον οἱ πρωταίτιοι ἀπό τὸν πολιτικό κι ἐπιχειρηματικό κόσμο, τότε σὲ ἐνδεχόμενη ἀποτυχία τοῦ προγράμματος, ἔστω ἀπὸ ἐξωγενεῖς παράγοντες, οἱ ἐξελίξεις στἠν κοινωνία θὰ εἶναι χαοτικές….

..Γιατὶ κακά τα ψέμματα, ἡ οἱονεί «ἀστική» τάξη ποὺ ἔχουμε, αὐτὸς ὁ λοῦμπεν σινιὲ ἀχταρμᾶς ἀπὸ ἀπογόνους μαυραγοριτῶν, δωσιλόγων, ἀνακυκλωμένων ἀριστερῶν, μεγαλοπρομηθευτῶν κι ἐργολάβων, τὴν πρόδωσε τὴν πατρίδα. Μαζὶ μὲ ἀρκετούς τραπεζίτες καὶ μέρος τῆς πολιτικῆς τάξης, εἶναι οἱ αὐτουργοὶ τῆς μακρόχρονης λεηλασίας καὶ κακοδιαχείρισης. Αὐτοὶ κατασπάραξαν μέχρι φόδρα τὰ ἱμάτια τῆς Ἑλλάδος, ἔδωσαν τὸ «ἅρατε πύλας» κι ἔχασκαν, ἐνῷ ἡ Πατρίδα πλημμύρισε ἀπό ἑνάμιση ἑκατομμύριο σουνίτες λαθρους.. Τὸ παρὸν θεσμικὸ πλαίσιο, κομμένο καὶ ραμμένο στὰ μέτρα τῶν λεηλατῶν τῆς Πατρίδας, μὲ τὶς παραγραφὲς καὶ τὰ περί Εὐθύνης Ὑπουργῶν, ἀφήνει ἐλάχιστα περιθώρια γιὰ τὴν τιμωρία τῶν ἐνόχων….

..Πῶς μπορεῖ νὰ ξεπεραστοῦν αὐτά; Μὲ ἄμεση ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 48 τοῦ Συντάγματος περί καταστάσεως πολιορκίας, παραδειγματική τιμωρία τῶν ἐνόχων μὲ συνοπτική διαδικασία καὶ νομιμοποίησὴ της μὲ δημοψήφισμα καὶ παράλληλη ἐκλογή Συντακτικῆς Ἐθνοσυνέλευσης. Γιὰ νὰ περάσουμε στὴ Νέα Ἑλληνική Πολιτεία…στήν “Νέα Μεταπολίτευση” που λένε…

Βλέπετε κάτι «ἀκροδεξιό», φασιστικὸ ἤ παράλογο σὲ αὐτὰ;  Ἐνάντια στὴν κοινωνία; Διακρίνετε κάποια ἀναλήθεια; Γιατὶ ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι τό πρόβλημα γιὰ τὸ σύστημα· ποὺ νοιώθει ὅτι ἄν ἀποκαλυφθῇ ἡ ἀλήθεια, τὰ κεφἀλια τους, θεσμικὰ καὶ πραγματικὰ, δὲν θὰ καλοστέκουν στοὺς ὤμους τους. Γι῾αυτὸ καὶ ἔχει ἀνάγκη ἄλογα ὄντα νὰ τὸ ὑπηρετοῦν. Γιατὶ ἡ ὕπαρξή του ἀπειλεῖται, ὅταν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ νοήμονες ἀνθρώπους. Ἀπὸ μόνη της ἡ κάθε φράση ποὺ παραθέσαμε, ἀρκεῖ γιὰ νὰ τὸν «δολοφονήσῃ» το σύστημα. Σὲ ἀγαστὴ συνεργασία καὶ διακομματικά.!!

Τό πρόβλημα ἐπίσης εἶναι ὄτι ἡ ἴδια ἠ παράταξὴ του, ἀπεμπόλησε αὐτὰ ποὺ αἰσθάνεται ὡς ἀρχὲς ὁ Φαῆλος. Καὶ τὸν ἐγκατέλειψε. Ὄχι τώρα. Χρόνια πρίν. Ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινε σταδιακὰ κακέκτυπο τοῦ Πασόκ. Μάταια ὁ Κωστάκης προσπάθησε νὰ σταματήσῃ τὸν κατήφορο.

«Ἀνάλαφρα …Γεωπολιτικὰ μαθήματα»

28/03/2014

«Ὑπάρχει σαφής ἑτερότητα στὴν Ὀρθοδοξία, μιὰ μεγάλη παγκόσμια θρησκεία. Ἔτσι οἱ Ορθόδοξες χῶρες δὲν διακρίνονται γιὰ ἀπολυτότητα τῶν θεσμῶν… Ἡ λέξη κλειδί στὴν Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ‘Ανατολική’. Ἕνας Χριστιανισμὸς ποὺ ἔχει πολεμήσει τὸν Δυτικὸ Ρωμαιοκαθολικισμό , ὅπως ἀκριβώς καὶ τὸ Ἰσλάμ. .. Όμως τὸ νὰ πῶ ὁτι πολιτισμός καὶ ἡ θρησκεία ἁπλά δὲν συμβάλλουν καθόλου στὴν ανάπτυξη προτύπων δεν είναι λογικό… Τὸ νὰ διαγράφουμε τὸ παρελθόν καὶ νὰ λέμε ὅτι εἴμαστε ξαφνικά ὅλοι πανομοιότυπα πλάσματα σε ἕνα παγκόσμιο χωριὸ, εἶναι ὁ ὁρισμὸς τῆς τρέλας»

« Οἱ γραφειοκράτες τῶν Βρυξελλῶν δὲν ἔχουν ἰδέα περὶ ἱστορίας. Ἡ Εὐρώπη δὲν εἶναι μόνο οἰκονομική ἱστορία . Εἶναι μιὰ πολιτική ἱστορία , καὶ ὡς ἐκ τούτου, μιὰ γεωπολιτική»

-Ποιὸς τὰ λέει αὐτὰ. Μὴν τὰ λέει ὁ Χριστόδουλος ἀπὸ τὸν τάφο; Μὴν κανένας ἐθνικιστὴς τοῦ κερατᾶ; Ὄχι, τὰ λέει, σὲ ἐλεύθερη ἀπόδοση,  ὁ Robert Caplan, ἐπὶ κεφαλῆς γεωπολιτικὸς ἀναλυτὴς τοῦ Stratford μὲ ἄρθρο του (20/3/14). Καὶ σέρνει ἕνα ἐξάψαλμο στοὺς ἀνιστόρητους εὐρωκράτες.

-Ἔρχεται καὶ ο πρόεδρος Πούτιν νὰ διακηρύττῃ ὅτι θεωρεῖ θεμέλιο τοῦ Ρωσσικοῦ κράτους, τὴν Ὁρθοδοξία. Εἰδικὰ μάλιστα τὴν Ρωσσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὴν θεωρεῖ πυλῶνα καὶ φύλακα τῆς Ἑνότητος, ὄχι μόνο τοῦ ρωσσικοῦ κράτους, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ρωσσικοῦ Ἐθνους, παγκοσμίως.  Δίνει μάλιστα, ἐξαιρετικὴ σημασία στοὺς ὁμογενεῖς του (Ρώσσους), ὁμοεθνεῖς του καὶ ὁμοδόξους του.

Ἀκριβῶς ὅπως …. ἐμεῖς!! Ποὺ τοὺς ἀντίστοιχους τοὺς θεωροῦμε περίπου γραφικοὺς καὶ μόνο νὰ ἔρχονται καὶ νὰ αφήνουν κανὰ φράγκο τὸ καλοκαίρι. Ὅσο γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία τὴν βλέπουμε μόνο ὥς γραφικὸ τουρισμό. Γιὰ νὰ μὴν μᾶς περνᾶνε, μάλιστα, γιὰ ὀπισθοδρομικούς, ‘ἐπιτρέπουμε’ νὰ διδάσκωνται τὰ παιδιὰ μας στὰ σχολειὰ, μόνο θρησκειολογία ἤ ἄντε ὁλίγον ἀλληλεγγύη, ἐλεημοσύνη καὶ τὰ συναφῆ.

-Τὴν Ὀρθοδοξία, τὸ πιὸ ἐλεύθερο σύστημα  ἐκκλησιῶν σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο, τὸ ὑποβιβάσανε, ὅλοι αὐτοὶ σε θρησκεία ἀσπρόμαυρων διλημμάτων ἠθικῆς. Πρόθυμοι νὰ δέχωνται ἀσμένως ἰσλαμοφασιστικὲς ἀναλύσεις καὶ παιδιαρίσματα ζενικοῦ τύπου.

Φρόντισε γι῾αὐτό, ὅλη ἡ ἀριστεράντζα ιντελιγκέτσια καὶ τὰ κοπιαριστίρια της, πασοκνουδοῦ κακέκτυπα. Ἔτσι ὥστε τὰ βιβλία νὰ εἶναι ἀνάλατα καὶ ἀνούσια, οἱ δὲ θεολόγοι νὰ αὐτολογοκρίνωνται, μιλῶντας οὐδέτερα, ἀκόμη καὶ σὲ περιπτώσεις κατάφωρης ἐκτροπὴς τῆς λογικῆς ἀπὸ τὰ παιδιὰ, μὲ τὴν ἐκτέλεση κομματικῶν (!!!) ἐντολῶν.

-Θλίβεται κανεὶς ὅταν σκεφτῆ ὅτι ἐμεῖς, πρῶτοι,  ἐφηύραμε τὴν ἐκκλησία. Τὸ πλέον ἐπαναστατικὸ σύστημα σχέσεων. Τὸν 5ο π.Χ αἰῶνα. Καὶ μάλιστα πρὶν ἀκόμη ἀπὸ τὸν Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη, ποὺ ξεκαθάρισε ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶν, προηγήθηκε ἡ Ἀντιγόνη τοῦ Σοφοκλέους, ποὺ τὀτε, ἀπὸ τὸ 441 π.Χ. ἔτος περίπου, δηλώνει θαρραλέα στὸν Κρέοντα, στὸν στίχο 523, ὅτι «οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν». Γεννήθηκε. δηλαδή, ὄχι γιὰ νὰ ἐχθρεύεται τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀγαπᾶ. Ὅπως εὔστοχα ἐπισημαίνει τὸ χωρίον, ὁ Β. Μαρκεζίνης.

Ναὶ ἡ ἴδια Ἀντιγόνη, ποὺ τὰ παιδιὰ μου ἐλάχιστα «ἔμαθαν» στὴν Β’θμια. Δὲν ἐχρειάζετο ἄλλωστε κάτι παραπάνω γιὰ νὰ πάη, σούμπιτη, σὲ μαύρη λίστα. Μὲ ὄλες τὶς γεωπολιτικὲς συνέπειες, διἀλυσης τῆς Ἑλλάδος.

«Δὲν φοβᾶμαι τὸν Ξηρό, τὸν Στουρνάρα φοβᾶμαι»

21/02/2014

Στὴν πρὸ ἡμερῶν, ἑβδομαδιαία ἐκπομπὴ τοῦ Νίκου Χατζηνικολάου, μὲ προσκεκλημένο τὸν Ὑπουργὸ κ. Δένδια, ἀφοῦ ὁ τελευταῖος ἔκανε καταφανὴ προσπάθεια ἀντιτρομοκρατικῆς ρητορικῆς, ἕνας ἁπλὸς πολίτης τοῦ εἶπε ἀπερίφραστα: «δὲν φοβᾶμαι τὸν Ξηρό, τὸν Στουρνάρα φοβᾶμαι». Καὶ τὸν τάπωσε!

Ἀπτόητος, ὅμως, ὁ συνεντευξιαζόμενος ὑπουργὸς ἄρχισε νέα φοβικὴ ρητορικὴ ὅτι δῆθεν δὲν θὰ ἔρθουν ξἐνοι ἐπενδυτὲς ἀπὸ τὸν φόβο τῶν τρομοκρατῶν, ἀλλὰ καὶ διανθισμένη μὲ νεοφιλελεύθερα ἰδεολογήματα περὶ λειτουργίας ἀγορῶν ἀναμεμιγμένα μὲ ὁλίγη φοβία ἀπὸ τὴν ἀριστερὰ τῶν Σκουριῶν. Δείχνοντας, φυσικά, ἀπύθμενη ἀντίφαση μὲ τὰ προλεγόμενὰ του ὅτι ἡ τρομοκρατία δὲν ἀφορᾶ τοὺς ἰσχυρούς, διότι … προστατεύονται, ἀλλὰ καὶ ἀνεπίτρεπτη ἐνασχόληση μὲ θέματα ποὺ ἐκφεύγουν πλήρως τοῦ καθήκοντος ἑνὸς ὐπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως (προπο).

Αὐτὸ τὸ «τὸν Στουρνάρα φοβᾶμαι» δείχνει τὸν παραλογισμὸ τῶν ἀγορῶν, ποὺ θέλουν νὰ ἀφαιμάξουν κράτος καὶ πολῖτες, ἐνῶ ὁ Δένδιας ἐπιμένει στὸν παραλογισμὸ τοῦ κρατισμοῦ (σοσιαλισμοῦ ὅποιας κοπῆς), ποὺ διὰ τῶν ἐπιδοτήσεων ὑπονομεύει τὶς ἀγορές.

Στὴν πράξη αὐτοὶ οἱ παραλογισμοὶ πάνε ἀγκάλι. Καὶ ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν έξυπηρέτηση ἀτομικῶν, ὁμαδικῶν, κομματικῶν καὶ ἐξουσιαστικῶν σκοπιμοτήτων καὶ συμφερόντων καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ δημοσίου συμφέροντος.

Μὲ πρῶτο καὶ καλύτερο τὴν μετατροπὴ τοῦ χρήματος ἀπὸ ἀνταλλακτικὸ μέσο ἐμπορίας σὲ… ἐμπόρευμα. Ποὺ πυροδότησε καὶ ἕνα σωρὸ ἀλλες χρηματιστηριακὲς ἠλιθιότητες, ὅπως τὰ παράγωγα (derivatives, options καὶ futures).

Ἀρκεῑ νὰ παραθέσω τὰ ἑξῆς: Κατὰ τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 2000, τὰ συνολικὰ προϊόντα καὶ ὑπηρεσίες ἀνήλθαν στὰ 63 τρις δολλάρια, ἐνῶ τὰ παράγωγα (ἀέρας μελλοντικὸς καὶ κοπανιστὸς) ἀνῆλθαν στὰ 601 τρις καὶ οἱ δοσοληψίες μὲ τὰ νομίσματα στὰ 955 τρις !!! (Βλ. Αρβιν Μάλερ κ.ἄ. ‘ἀγορὲς ἐκτὸς ἐλέγχου’). Ἔτσι, μαζὶ μὲ τὸ ψηφοθηρικὸ παγκοσμίως, σύστημα ἐπιδοτήσεων καὶ τεχνητῆς συντήρησης κρατικῶν ὀργανισμῶν,  τὸ θέμα τοῦ παραλογισμοῦ τῶν ἀγορῶν καὶ ἐξουσίας δὲν ἦταν ἄν θὰ ὑπάρξῃ κρίση, ἀλλὰ πότε.

Τὶ ἔκαναν οἱ πολιτικοὶ γιὰ νὰ τὴν ἀποτρέψουν; Οἰ λίγοι ἔχτιζαν ἀμμουδερὰ φράγματα γιὰ νὰ ἀνατρέψουν τσουνάμι. Οί πολλοὶ ἁπλῶς τὸ ξόρκιζαν. Καὶ ἀποδέχονταν τὴν μεγαλύτερη ληστρικὴ ἀναδιανομὴ εἰσοδημάτων. Μὲ ἀποτέλεσμα τὸ 85% τοῦ παγκοσμίου πλούτου νὰ εὑρίσκεται στὰ χέρια τοῦ 10%.

Γιὰ νὰ ἀρθοῦν αὐτὲς οἰ ἀνισότητες καὶ κυρίως τὰ ὑπέρογκα χρέη, πρέπει οἰ πολιτικοι νὰ κατανοήσουν ὅτι τὰ χρέη δὲν ἀποκλιμακώνωνται χωρὶς ἀποκλιμάκωση τῶν ἐξωφρενικῶν περουσιῶν (βλ. Μ.Σμιτ Σαλομον: «’ὄχι ἄλλοι βλάκες στὴν ἐξουσία», 2012, ἐκδ. Γράμματα).

Βλέπετε ὅμως, πολιτικοὺς πρόθυμους νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὶς αίτίες τῶν πραγμάτων; Καὶ νὰ σταματήσουν τὰ παιχνίδια μὲ τὶς φοῦσκες;

Μᾶλλον ἀπίθανο, ἄν κρίνουμε ἀπὸ τὴν προαναφερθεῖσα συνέντευξη.

«Cui Bono?»

24/01/2014

Λατινικὴ ἔκφραση, ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Κικέρωνα καὶ σημαίνει «τὶς ὠφελεῖται» ἀπὸ μία ἐνέργεια ἤ πράξη. Κυριολεκτικά,  «σὲ ὄφελος ποίου;». Χρησιμοποιεῖται εἴτε γιὰ νὰ ὑποδειχθῇ ἕνα κρυφὸ κίνητρο ἤ ὅτι ὁ ὑπεύθυνος γιὰ κάτι, ἴσως νὰ μὴν εἶναι αὐτὸς ποὺ ἐμφανίζεται ὡς τέτοιος,  μὲ τὴν πρώτη ματιά.  Συνήθως ὸ ὅρος ἀπαντᾶται σὲ ἐγκλήματα, ὅπου οἱ πραγματικοὶ ἔνοχοι εὑρίσκονται ἀνάμεσα σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν κάτι νὰ κερδίσουν. Συχνὰ οἱ ἔνοχοι ἐκτρέπουν μὲ ἐπιτυχία τὴν προσοχή, σ`ἕνα ‘ἀποδιοπομαῖο τράγο’. Πᾶρτε παράδειγμα τὴν αἰφνίδια ἔξαρση τρομολογίας, μὲ τὰ βίντεο διαγγέλματα, τοῦ Χρ. Ξηροῦ:

-Πείθει κανένα αὐτὸ τὸ ξέπνοο διάβασμα, μὲ ἐπίπεδη φωνὴ καὶ μηδὲν συναίσθημα, ἑνὸς κειμένου ποὺ, θεωρητικὰ μιλῶντας, θἄπρεπε νὰ παρακινήσῃ τὸν κόσμο νὰ σηκωθῇ ἀπὸ τὴν ἀποχαύνωση; Ἀκόμη καὶ τὰ διανυκτερεύοντα φαρμακεῖα ἤ τὶς ἀναζητἠσεις τοῦ Ἑρυθροῦ Σταυροῦ νὰ διάβαζε, περισσότερο συναίσθημα θὰ ὑπῆρχε. Στὰ γραπτὰ καὶ τὴν φωνή. Ἀκόμη καὶ ἄν δὲν τὰ γράφει αὐτὸς, τὸ σίγουρο εἶναι ὅτι δὲν τὰ νοιώθει. Εἰδικὰ μὲ ἕνα ντεκόρ Κολοκοτρώνη & Καραϊσκάκη ἀνάμικτο μὲ ὁλίγη Τσὲ καὶ Βελουχιώτη. Καὶ ἄντε νὰ δεχθοῦμε τοὺς τελευταίους, οἱ πρῶτοι, ὅμως, τὶ ρόλο παίζουν; Ὁπότε ἀβίαστα τίθεται τὸ ἐρώτημα «cui bono?».

Ἄν θυμᾶστε, τὰ διαγγέλματα τῶν διαφόρων τρομοκρατῶν καὶ ‘τρομοκρατῶν’ ἐγχώριας κοπῆς, ἦταν μῖγμα μαρξιστικοτσιτάτων, παραγεμισμένων μὲ λουδιτο οικονομικὲς θεωρήσεις, σταλινικοῦ ‘ἀνθρωπισμοῦ’, ‘εἰδικῶν’ τῆς Φραγκφούρτης καὶ ‘ἀρχαιολόγων’ μαρξιστῶν τῶν Παρισίων. Μὲ πρόσθετη ρητορικὴ περὶ φασιστικοῦ καὶ ρατσιστικοῦ ‘κινδύνου’. Συνόδευαν δολοφονίες, ληστεῖες κτλ, ἐκτελεσμένες τόσο ἀπὸ ἄτομα ἀμφίβολης συγκρότησης καὶ πάντως ὄχι ἐλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὅσο καὶ  ἀπὸ ἄτομα ἐξαιρετικῆς ‘ἐπιχειρησιακῆς’ ἱκανότητος, ἄρα προφανῶς, ἀντίστοιχης ἐκπαίδευσης.

Λύση τοῦ τρομοκρατικοῦ προβλήματος δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ, ὅσο ἀντιμετωπίζεται ὡς ἀστυνομικὸ πρόβλημα, ἀπὸ ἀπίθανους Χρυσοχοϊδηδες (στὸ παρελθόν) καὶ Δένδιες. Τότε, ἐν μέσῳ τρομοκρατικῆς ἄπνοιας καὶ προϊοῦσας κατάρρευσης τοῦ συστήματος πασοκ, ἔξαφνα ‘συνελήφθησαν’ – ἀκριβέστερα ‘ἀπεκαλύφθησαν’, τρομοκράτες καὶ ὠφελήθησαν ἑταιρεῖες τῶν πάσης φύσεως C4I, ἐν ὄψει Ὀλυμπιακῶν. Προειδοποιῶντας κατάλληλα τὴν ἑπομένη κυβέρνηση.

Τώρα, οὐσιαστικὰ καθυβρίζονται συλλήβδην οἱ μορφὲς Κολοκοτρώνη καὶ Καραϊσκάκη, ποὺ συμβολίζουν τὴν Παλιγγενεσία ἑνὸς, συνώνυμου τῆς ἐλευθερίας, λαοῦ καὶ τίθενται ὥς φόντο, ὕποπτων, ἄν ὄχι παρακρατικῶν, φυσιογνωμιῶν,  ποὺ τὴν πατρίδα τὴν θεωροῦσαν προσβολὴ τῶν διεθνιστικῶν ὀνειρώξεών τους, παρέα στὸ ἴδιο φόντο, μὲ ἀμφιλεγόμενα, τουλάχιστον, πρόσωπα, ὥστε οἱαδήποτε ἀναφορὰ στὸν πατριωτισμὸ καὶ προτροπὴ γιὰ δράση, δηλαδὴ γιὰ ἐλευθερία, κυριαρχία, ἀνεξαρτησία, νὰ ἀκυρώνεται πολιτικὰ, νὰ ἐξετάζεται ἀστυνομικά καὶ νὰ διώκεται ποινικά. Δηλαδὴ νὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία σὲ γκετοποίηση καὶ νὰ παραλύσῃ κάθε πρωτοβουλία μακροπρόθεσμης στρατηγικῆς, ίδιαίτερα στὴν Ἐξωτερικὴ Πολιτικὴ, Ἄμυνα, Οίκονομία, Παιδεία. Ποῦ συνιστοῦν Ἐλεύθερη Πατρίδα.

Ὅμως ἡ τρομοκρατία εἶναι δομικὸ πρόβλημα τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας· εἶναι ἡ ἀπαξίωση τοῦ θεσμικοῦ πλασίου. (Γιάννης Γεράσης, Μεταπολίτευση Ἐνοχες & Ὑποτέλεια, Ροές 1998)

Συνεπῶς, ἡ άντιμετώπισή της εἶναι μία καὶ μοναδική: ὁ σεβασμὸς, κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ τὸ κράτος τοῦ κύρους, τῆς ἰσχύος καὶ ἱερότητος τῶν Θεσμῶν Δικαιοσύνης, Δήμου, Ἀσφάλειας. Καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὴν ἐνίσχυση τῆς Παιδείας, δηλαδὴ ἐλευθερίας καὶ τῆς παραγωγῆς. Τὴν καταρράκωση καὶ ἀπουσία τῶν ὁποίων ἐπέβαλε καὶ συνεχίζει νὰ ἐπιβάλλῃ, ἕνα χρεοκοπημένο ἱστορικά, πολιτικὸ καθεστώς;