Archive for the ‘Μνημόνιο & Κοινωνία’ Category

«Ὑπέρ Φαήλου Λόγος»

11/04/2014

-Τὶ πάθανε τὰ μπουγαδοκάναλα,  διαμορφωτές γνώμης, ΜΜΕ, πολιτικοὶ ἀπὸ ὅλο τὸ πολιτικὸ φάσμα , ἀναλυτὲς κλπ νὰ παραμερίζουν τὶς ἀρχές δεοντολογίας καὶ τὶς ὅποιες διαφορὲς τους καὶ καταφέρονται κοπαδηδόν ἐνάντια στὸν Φαῆλο Κρανιδιώτη, γιὰ νὰ μὴν μπῇ στὸ εὐρωψηφοδέλτιο τῆς ΝΔ; Ἕναν δικηγόρο χωρὶς καμμιὰ ἄλλη θεσμικὴ ἰδιότητα; Καὶ τοῦ ἀπεργάζονται δολοφονικὰ, ἕνα προφὶλ, ὅπου μπροστὰ του οἱ χρυσαυγίτες μοιάζουν μὲ προσκοπάκια τοῦ κατηχητικοῦ;

Ποιὸ εἶναι τὸ πρόβλημὰ τους; Ὅτι ὁ Φαῆλος- καὶ ὁ κάθε Φαῆλος, πρῶτον ἔννοεῖ αὐτὰ ποὺ λέει καὶ λέει αὐτὰ ποὺ ἐννοεῖ. Δεύτερον βασίζεται σὲ ἀλήθειες τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Πατάει, μὲ ἄλλα λόγια, γερὰ σὲ ὤμους γιγάντων. Τρίτον ἔχει βρέξει, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενο, τὴν φανέλλα. Συνεπῶς δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ ‘καλοὺς καὶ τάχα μου δῆθεν’ τρόπους  καὶ χειροφιλήματα. Ἤταν καὶ ὁ μόνος ποὺ ὑπερασπίστηκε τὸν Ὀτσαλὰν ὅταν οὶ ἀλλοι, μαζὶ καὶ οἱ πολυπολιτισμικοί, τὸ ἔπαιζαν Πιλᾶτοι στοὺς μεμέτηδες.

Τὶ ἔχει πεῖ ὁ Φαῆλος; ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτη ἡ ταύτιση τοῦ ἐθνικοῦ (πολιτικῆς, δημοσίου συμφέροντος, παιδείας) μὲ φασισμό, ρατσισμό, ἀκροδεξιά….

Τὶ ἄλλο ἔχει βροντοφωνάξει ὁ Φαῆλος; Ἔχει ζητήσει «αίμα». Τιμωρία. Αὐτό τὸ οἰκονομικό 1922 χρειάζεται τὸ δικό του Γουδή. Ὄχι γιὰ νὰ θολώσουν τὰ μάτια τοῦ πόπολου. Γιὰ νὰ ἀποδοθῇ Δικαιοσύνη. Χωρὶς νὰ «χυθῇ» πολιτικὸ καὶ παρασιτικό ἐπιχειρηματικό «αἶμα», χωρὶς νὰ κάτσουν στὸ σκαμνί τουλάχιστον οἱ πρωταίτιοι ἀπό τὸν πολιτικό κι ἐπιχειρηματικό κόσμο, τότε σὲ ἐνδεχόμενη ἀποτυχία τοῦ προγράμματος, ἔστω ἀπὸ ἐξωγενεῖς παράγοντες, οἱ ἐξελίξεις στἠν κοινωνία θὰ εἶναι χαοτικές….

..Γιατὶ κακά τα ψέμματα, ἡ οἱονεί «ἀστική» τάξη ποὺ ἔχουμε, αὐτὸς ὁ λοῦμπεν σινιὲ ἀχταρμᾶς ἀπὸ ἀπογόνους μαυραγοριτῶν, δωσιλόγων, ἀνακυκλωμένων ἀριστερῶν, μεγαλοπρομηθευτῶν κι ἐργολάβων, τὴν πρόδωσε τὴν πατρίδα. Μαζὶ μὲ ἀρκετούς τραπεζίτες καὶ μέρος τῆς πολιτικῆς τάξης, εἶναι οἱ αὐτουργοὶ τῆς μακρόχρονης λεηλασίας καὶ κακοδιαχείρισης. Αὐτοὶ κατασπάραξαν μέχρι φόδρα τὰ ἱμάτια τῆς Ἑλλάδος, ἔδωσαν τὸ «ἅρατε πύλας» κι ἔχασκαν, ἐνῷ ἡ Πατρίδα πλημμύρισε ἀπό ἑνάμιση ἑκατομμύριο σουνίτες λαθρους.. Τὸ παρὸν θεσμικὸ πλαίσιο, κομμένο καὶ ραμμένο στὰ μέτρα τῶν λεηλατῶν τῆς Πατρίδας, μὲ τὶς παραγραφὲς καὶ τὰ περί Εὐθύνης Ὑπουργῶν, ἀφήνει ἐλάχιστα περιθώρια γιὰ τὴν τιμωρία τῶν ἐνόχων….

..Πῶς μπορεῖ νὰ ξεπεραστοῦν αὐτά; Μὲ ἄμεση ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 48 τοῦ Συντάγματος περί καταστάσεως πολιορκίας, παραδειγματική τιμωρία τῶν ἐνόχων μὲ συνοπτική διαδικασία καὶ νομιμοποίησὴ της μὲ δημοψήφισμα καὶ παράλληλη ἐκλογή Συντακτικῆς Ἐθνοσυνέλευσης. Γιὰ νὰ περάσουμε στὴ Νέα Ἑλληνική Πολιτεία…στήν “Νέα Μεταπολίτευση” που λένε…

Βλέπετε κάτι «ἀκροδεξιό», φασιστικὸ ἤ παράλογο σὲ αὐτὰ;  Ἐνάντια στὴν κοινωνία; Διακρίνετε κάποια ἀναλήθεια; Γιατὶ ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι τό πρόβλημα γιὰ τὸ σύστημα· ποὺ νοιώθει ὅτι ἄν ἀποκαλυφθῇ ἡ ἀλήθεια, τὰ κεφἀλια τους, θεσμικὰ καὶ πραγματικὰ, δὲν θὰ καλοστέκουν στοὺς ὤμους τους. Γι῾αυτὸ καὶ ἔχει ἀνάγκη ἄλογα ὄντα νὰ τὸ ὑπηρετοῦν. Γιατὶ ἡ ὕπαρξή του ἀπειλεῖται, ὅταν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ νοήμονες ἀνθρώπους. Ἀπὸ μόνη της ἡ κάθε φράση ποὺ παραθέσαμε, ἀρκεῖ γιὰ νὰ τὸν «δολοφονήσῃ» το σύστημα. Σὲ ἀγαστὴ συνεργασία καὶ διακομματικά.!!

Τό πρόβλημα ἐπίσης εἶναι ὄτι ἡ ἴδια ἠ παράταξὴ του, ἀπεμπόλησε αὐτὰ ποὺ αἰσθάνεται ὡς ἀρχὲς ὁ Φαῆλος. Καὶ τὸν ἐγκατέλειψε. Ὄχι τώρα. Χρόνια πρίν. Ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινε σταδιακὰ κακέκτυπο τοῦ Πασόκ. Μάταια ὁ Κωστάκης προσπάθησε νὰ σταματήσῃ τὸν κατήφορο.

«Δὲν φοβᾶμαι τὸν Ξηρό, τὸν Στουρνάρα φοβᾶμαι»

21/02/2014

Στὴν πρὸ ἡμερῶν, ἑβδομαδιαία ἐκπομπὴ τοῦ Νίκου Χατζηνικολάου, μὲ προσκεκλημένο τὸν Ὑπουργὸ κ. Δένδια, ἀφοῦ ὁ τελευταῖος ἔκανε καταφανὴ προσπάθεια ἀντιτρομοκρατικῆς ρητορικῆς, ἕνας ἁπλὸς πολίτης τοῦ εἶπε ἀπερίφραστα: «δὲν φοβᾶμαι τὸν Ξηρό, τὸν Στουρνάρα φοβᾶμαι». Καὶ τὸν τάπωσε!

Ἀπτόητος, ὅμως, ὁ συνεντευξιαζόμενος ὑπουργὸς ἄρχισε νέα φοβικὴ ρητορικὴ ὅτι δῆθεν δὲν θὰ ἔρθουν ξἐνοι ἐπενδυτὲς ἀπὸ τὸν φόβο τῶν τρομοκρατῶν, ἀλλὰ καὶ διανθισμένη μὲ νεοφιλελεύθερα ἰδεολογήματα περὶ λειτουργίας ἀγορῶν ἀναμεμιγμένα μὲ ὁλίγη φοβία ἀπὸ τὴν ἀριστερὰ τῶν Σκουριῶν. Δείχνοντας, φυσικά, ἀπύθμενη ἀντίφαση μὲ τὰ προλεγόμενὰ του ὅτι ἡ τρομοκρατία δὲν ἀφορᾶ τοὺς ἰσχυρούς, διότι … προστατεύονται, ἀλλὰ καὶ ἀνεπίτρεπτη ἐνασχόληση μὲ θέματα ποὺ ἐκφεύγουν πλήρως τοῦ καθήκοντος ἑνὸς ὐπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως (προπο).

Αὐτὸ τὸ «τὸν Στουρνάρα φοβᾶμαι» δείχνει τὸν παραλογισμὸ τῶν ἀγορῶν, ποὺ θέλουν νὰ ἀφαιμάξουν κράτος καὶ πολῖτες, ἐνῶ ὁ Δένδιας ἐπιμένει στὸν παραλογισμὸ τοῦ κρατισμοῦ (σοσιαλισμοῦ ὅποιας κοπῆς), ποὺ διὰ τῶν ἐπιδοτήσεων ὑπονομεύει τὶς ἀγορές.

Στὴν πράξη αὐτοὶ οἱ παραλογισμοὶ πάνε ἀγκάλι. Καὶ ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν έξυπηρέτηση ἀτομικῶν, ὁμαδικῶν, κομματικῶν καὶ ἐξουσιαστικῶν σκοπιμοτήτων καὶ συμφερόντων καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ δημοσίου συμφέροντος.

Μὲ πρῶτο καὶ καλύτερο τὴν μετατροπὴ τοῦ χρήματος ἀπὸ ἀνταλλακτικὸ μέσο ἐμπορίας σὲ… ἐμπόρευμα. Ποὺ πυροδότησε καὶ ἕνα σωρὸ ἀλλες χρηματιστηριακὲς ἠλιθιότητες, ὅπως τὰ παράγωγα (derivatives, options καὶ futures).

Ἀρκεῑ νὰ παραθέσω τὰ ἑξῆς: Κατὰ τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 2000, τὰ συνολικὰ προϊόντα καὶ ὑπηρεσίες ἀνήλθαν στὰ 63 τρις δολλάρια, ἐνῶ τὰ παράγωγα (ἀέρας μελλοντικὸς καὶ κοπανιστὸς) ἀνῆλθαν στὰ 601 τρις καὶ οἱ δοσοληψίες μὲ τὰ νομίσματα στὰ 955 τρις !!! (Βλ. Αρβιν Μάλερ κ.ἄ. ‘ἀγορὲς ἐκτὸς ἐλέγχου’). Ἔτσι, μαζὶ μὲ τὸ ψηφοθηρικὸ παγκοσμίως, σύστημα ἐπιδοτήσεων καὶ τεχνητῆς συντήρησης κρατικῶν ὀργανισμῶν,  τὸ θέμα τοῦ παραλογισμοῦ τῶν ἀγορῶν καὶ ἐξουσίας δὲν ἦταν ἄν θὰ ὑπάρξῃ κρίση, ἀλλὰ πότε.

Τὶ ἔκαναν οἱ πολιτικοὶ γιὰ νὰ τὴν ἀποτρέψουν; Οἰ λίγοι ἔχτιζαν ἀμμουδερὰ φράγματα γιὰ νὰ ἀνατρέψουν τσουνάμι. Οί πολλοὶ ἁπλῶς τὸ ξόρκιζαν. Καὶ ἀποδέχονταν τὴν μεγαλύτερη ληστρικὴ ἀναδιανομὴ εἰσοδημάτων. Μὲ ἀποτέλεσμα τὸ 85% τοῦ παγκοσμίου πλούτου νὰ εὑρίσκεται στὰ χέρια τοῦ 10%.

Γιὰ νὰ ἀρθοῦν αὐτὲς οἰ ἀνισότητες καὶ κυρίως τὰ ὑπέρογκα χρέη, πρέπει οἰ πολιτικοι νὰ κατανοήσουν ὅτι τὰ χρέη δὲν ἀποκλιμακώνωνται χωρὶς ἀποκλιμάκωση τῶν ἐξωφρενικῶν περουσιῶν (βλ. Μ.Σμιτ Σαλομον: «’ὄχι ἄλλοι βλάκες στὴν ἐξουσία», 2012, ἐκδ. Γράμματα).

Βλέπετε ὅμως, πολιτικοὺς πρόθυμους νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὶς αίτίες τῶν πραγμάτων; Καὶ νὰ σταματήσουν τὰ παιχνίδια μὲ τὶς φοῦσκες;

Μᾶλλον ἀπίθανο, ἄν κρίνουμε ἀπὸ τὴν προαναφερθεῖσα συνέντευξη.

«Γιάννη, ξέχνα ’το»

17/01/2014

..Καὶ τὸ ξέχασε. Καὶ τὀτε ἔφριξαν, καταισχυνθέντα, τὰ κόκκαλα τῶν Πατέρων, ἀπὸ τὴν ἀναίσχυντη ὁμολογία· τοῦ γιοῦ τους, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἄλλου, τοῦ ἀρχηγοῦ -τρόπος τοῦ λέγειν, τῶν Ἑλλήνων.

«Ὁ Πὼλ Τόμσεν  καὶ ἡ Κριστὶν Λαγκὰρντ εἶπαν ὅτι ἔπρεπε νὰ σταθῶ στὸ πλευρὸ τους…Εῖπα: ἐντάξει, ἄν ἔρθω μὲ τὴν πλευρὰ σας, εἶναι κάτι ποὺ θὰ βοηθήσῃ πραγματικὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἶναι καὶ κάτι ποὺ δὲν γίνεται. Ὁ Σόϊμπλε μοῦ εἶπε,  ‘Γιάννη ξέχνα το’. Ὁπότε δὲν μπορεῖ νὰ γίνει, ἐγὼ λοιπὸν τὶ μπορῶ νὰ κάνω;».

Τὸ ἀνωτέρῳ ἀπόσπασμα εἶναι ἀπὸ τὴν πρώτη ἐφετεινὴ συνέντευξη τοῦ Γιάννη Στουρνάρα στοὺς Financial Times. Ὅπου ὁμολογεῖ ἀπροκάλυπτα ὅτι ….. ἀντιστάθηκε (ΝΑΙ!!!)  στὴν Κριστίν Λαγκάρντ και τον Πολ Τόμσεν τοῦ ΔΝΤ, ποὺ τὸν παρότρυναν (ἄκουσον, ἄκουσον) νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη, ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸν γερμανὸ ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν Β. Σόιμπλε, νὰ ἀποδεχθοῦν ἕνα  κούρεμα τοῦ, ἀποδεδειγμένα μὴ βιώσιμου, ἑλληνικοῦ χρέους. Αὐτὰ τὸ καλοκαίρι τοῦ 2012, ὅταν τὸ ΔΝΤ, ΗΠΑ καὶ λοιποὶ πλήν εύρωζώνης, εἶχαν συνειδητοποιήσει ἐν ὄψει τῶν ἐπερχόμενων ἑλληνικῶν χρηματοδοτικῶν κενῶν, τὶς λάθος συνταγὲς (ποὺ ἔλεγε προεκλογικὰ βεβαίως, βεβαίως καὶ ὁ Ἀντώνης) καὶ κυρίως τὴν ἀνάγκη νὰ σταματήσουν νὰ φορτώνουν μὲ νέα δάνεια καὶ μὲ ὑπέρογκους φόρους τὰ χρεωκοπημένα κράτη. Καὶ νὰ προχωρήσουν σὲ βαθὺ κούρεμα ἀνεξαιρέτως.

Δηλαδὴ τὸ ΔΝΤ καὶ οἱ Ἄμερικανοὶ λένε σὲ ἐμᾶς, στὴν Γαλλία καὶ, κυρίως,  στὴν Γερμανία, νὰ ἀφήσουμε τὶς σαχλαμάρες καὶ νὰ δοῦμε τὴν πραγματικότητα τῆς συστημικῆς κρίσης τῆς εὐρωζώνης. Μάλιστα προσφέροντας τὴν πλήρη βοήθεια καὶ στήριξὴ τους σὲ …ἐμᾶς.

Καὶ ὁ Στουρνάρας, δηλαδὴ ὁ Πρωθυπουργὸς Σαμαρᾶς, τὴν ἀπορρίπτουν,  διότι, ὅπως ὁμολογοῦν, ὁ Σόϊμπλε τοὺς εἶπε ἁπλὰ, ξεχᾶστε το. Καὶ τὸ ξέχασαν. Σ’ αὐτὲς τὶς τρεῖς λέξεις (Γιὰννη, ξέχνα ’το) κρύβεται ὅλη ἡ κακομοιριά, ὁ χατζηαβατισμὸς καὶ ὁ γραικυλισμὸς τῶν ταγῶν τοῦ νεοελληνικοῦ κομματικοῦ μορφώματος, ποὺ λέγεται ἑλληνικὸ κρατίδιο.

Προσέξτε τὴν τραγικὴ εἰρωνία τοῦ πράγματος: ὁ ἴδιος ὁ Στουρνάρας, δηλαδὴ ὁ Πρωθυπουργὸς, συνομολογοῦν ὅτι αὐτὰ ποὺ προτείνει τὸ ΔΝΤ καὶ ὁ ὑπουργὸς οἰκονομικῶν τῶν ΗΠΑ (ποὺ δὲν ξέχασε τὶς καταπρόσωπο προσβολὲς τῶν ὑπερφίαλων εὐρωπαίων, ὅταν τοὺς ἀπέδειξε ὅτι δὲν εἶναι στραβὸς ὁ γιαλός, ἀλλὰ στραβὰ ἁρμενίζουν) εἶναι τὰ μόνα ποῦ θα βοηθήσουν καὶ μάλιστα «πραγματικὰ» τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἀντὶ νὰ θέσουν στοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες τὸ πρόβλημα, σφίγγουν τὰ πέτα τοῦ σακκακιοῦ τους καὶ κακομοίρικα ψελλίζουν ‘ἐγὼ τὶ μπορῶ νὰ κάνω;’ Μὰ νὰ πᾶτε σπίτι σας, Κύριοι, ἄν δειλιάζετε. Γιατὶ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ὁ εὔλογος φόβος καὶ ἐντελῶς ἄλλο ἡ δειλία.

Στὴν προκειμένη περίπτωση, τὸ μόνο ποὺ εἶχε, χωρὶς κανὲνα κόστος, νὰ κάνῃ ἡ Ἑλλάδα, ἦταν νὰ θέσῃ ἁπλὰ καὶ ἀπροειδοποίητα τὸ θέμα σὲ συνάντηση κορυφῆς. Δὲν εἶχε τίποτε νὰ χάσῃ, γιατί, τό πολύ πολύ νὰ ἀρνοῦντο. Εἲχε ὅμως νὰ κερδίσῃ, ἀπὸ τὴν ἄμεση συμπαράταξη Ἰρλανδίας, Ἰσπανίας, Ἰταλίας. Ἁκριβῶς ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὸν Ντράγκι. Ποὺ ὑποχρέωσε τὸν Σὀϊμπλε σὲ ἄμεση ὑποχώρηση, στὸ θέμα τῆς ἑνοποίησης τραπεζικοῦ συστήματος.

Πῶς ἀλήθεια λέγεται, αὐτὴ ἡ χωρὶς οὔτε μία λέξη, γιὰ τὴν τιμὴ τῶν ὁπλων, ρὲ ἀδελφέ, ὑποχὼρηση, ὑποταγὴ καὶ παράδοση στὶς λανθασμένες προτροπὲς, ἐνάντια στὸ, κατὰ τὴν δικὴ τους ὁμολογία, συμφέρον τῆς χώρας;