Posts Tagged ‘Ουκρανία’

«Οὐκρανικὰ μαθήματα II»

21/03/2014

Κάποιοι, ἀπὸ τὰ στρατοβιομηχανικὰ συμπλέγματα, ποὺ ἔλεγε καὶ ὁ ἀξέχαστος John Kenneth Galbraith, ἀρέσκονται στὸ νὰ παίζουν μὲ τὴν φωτιά. Καὶ νὰ κάνουν προκλήσεις στὸ μαλακὸ ὑπογάστριο τῆς Ρωσσίας. Στόχος τους βέβαια, ἦταν ἡ Κριμαία, ὄχι ἡ Δυτικὴ Οὐκρανία, ποὺ ἀνέκαθεν ἔβλεπε δυτικὰ ἠ καὶ ναζιστικὰ. Καὶ ἡ ὁποία ἐνδιέφερε ἐπίσης τὴν Ρωσσία, ὄχι ἐδαφικὰ, ἀλλὰ κυρίως γιὰ τὴν ὁμαλὴ ροὴ φυσικοῦ ἀερίου μέσῳ Οὺκρανίας. Μέχρι νὰ ἑτοιμασθῆ ἐναλλακτικὸς Νότιος Ἀγωγός.

Ἔτσι μαζί μὲ τὶς νεογερακίσιες πολιτικὲς τους (μέχρι νὰ βροῦν τὸν κατάλληλο ἑπόμενο ρεπουμπλικάνο Πρόεδρο), ποὺ δὲν ἀπέδωσαν γιὰ γενικώτερη ἀνάφλεξη στὴν Συρία, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ νὰ ρέῃ πάλι πρὸς αὐτὰ, δημόσιο (δηλαδὴ τῶν πολιτῶν) χρήμα, εὶς βάρος φυσικὰ τῶν κοινωνικῶν δαπανῶν, ἀποφάσισαν νὰ τεστάρουν τὰ ἀνακλαστικὰ τῆς Ρωσσίας.

Ἡ ὁποία βεβαίως δὲν θὰ κιότευε. Ὁπως πχ δὲν θὰ ὁλιγωροῦσαν οἱ ΗΠΑ στὴν περίπτωση ποὺ ὁ Ἀντρέας (ἕνας εἶναι) ἀποφάσιζε πραγματικά, νὰ ἐξωπετάξῃ τὶς … βάσεις, τότε, παλιά!

Ἄς σημειωθῆ ὅτι ἡ Ἀμερικὴ εἶχε παλαιότερα, προσπαθήσει νὰ κλείσῃ τὴν ροὴ ρωσσικοῦ ἀερίου μέσω τῆς Οὺκρανίας, καὶ μάλιστα ὁ ἀπίθανος πρόεδρος τῆς ΕΕ, Μπαρόζο, εἶχε πῆ (μὲ ἴδια ἐκφραση ὅπως ὁ δικὸς μας ἀπίθανος Σημίτης), ὅτι ὅποιος ἔχει πρόβλημα ἀπὸ τὴν διακοπὴ νὰ πάῃ στὰ δικαστήρια τῆς Χάγης.

Τὴν παρτίδα ἔσωσε ἀπρόσμενα ἡ …Κίνα. Ἡ ὁποία ἁπλὰ ψιθύρισε στὴν διεθνὴ κοινότητα, ὅτι εἶχε συσσωρεύσει στὸ θησαυροφυλάκιὸ της, πολὺ χαρτούμπα ἀπὸ ἀμερικάνικα καὶ ἄλλα ὁμόλογα καὶ ὅτι ἐπείγετο νὰ τῆς δοθῇ κάποια ἐγγύηση (δηλαδὴ ρευστὸ ἤ χρυσός).

Καὶ ὤ! τοῦ θαύματος, σὰν νὰ πῆραν ὅλοι μαζί, λεξοτανίλ, οἱ φωνὲς καταλάγιασαν, ἡ Ἀγγλία διέρρευσε ὅτι μόνο φραστικὲς εἶναι οἱ ἀντιρρήσεις της, ἡ Γερμανία θυμήθηκε τὴν εὶδικὴ σχέση (δηλαδὴ τιμὴ) ποὺ ἔχει μὲ τὴν ρωσσικὴ Γκάζπρον, βασικὴ προμηθεύτρια φυσικοῦ ἀερίου, οὶ ΗΠΑ διαμήνυσαν θορυβωδῶς ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωρίσουν τὸ δημοψήφισμα τῆς Κριμαίας καὶ μάλιστα θὰ πάρουν οικονομικὰ μέτρα. Ὅμως λιγώτερο θορυβωδῶς, αὐτὰ ἦσαν μέτρα κατὰ μερικῶν …..ρώσσων πολιτῶν (!!). Καὶ ἄξαφνα, σὰν νὰ πῆραν σῆμα ταυτοχρόνως, ὅλα τὰ διεθνῆ ΜΜΕ ἔπαιζαν σὰν κεντρικὸ θέμα, μέχρι παρωδίας, τὴν ἐξαφάνιση τοῦ Μαλαισιανοῦ Μποϊνγκ .Ἡ αἰτίαση ἐξωγήϊνων γιὰ τὴν κατάρριψη, θεωρήθηκε μᾶλλον ὑπερβολικὴ καὶ δὲν πολυπαίχτηκε στὰ δίκτυα. Ἔτσι ἀπέμειναν ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὸ ΔΝΤ νὰ ὑπόσχωνται καὶ ξεϋπόσχωνται στοὺς ἀπίθανους μαυροπορτοκαλλί τῆς ὑπόλοιπης Οὺκρανίας, καλύτερες μέρες.

Ἄ, ναὶ, ἔμεινε ὁ Μπένυ νὰ παίζῃ τὸν ΥΠΕΞ τῆς ΕΕ καὶ, μαζί μὲ τὴν Τουρκιὰ, νὰ μὴν ξέρουν τὶ θὰ τοὺς ξημερώσῃ. Εἰδικὰ ἡ τελευταία ἔχει χοντρό πρόβλημα. Μὲ τὰ ἑκατομμύρια τῶν Κούρδων. Ποὺ ξέρουν νὰ περιμένουν, γεννοβολῶντες στὸ μεσοδιάστημα. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν πολιτικὴ τῶν Ρώσσων.

Αὐτὸ ποὺ φοβοῦνται, εἰδικὰ πλέον, οἱ γείτονες, εἶναι ὅτι ὅπως φαίνεται, ἡ Ρωσσία ἐγκατέλειψε τὶς Λενινιστικὲς καὶ Σταλινικὲς ἐπιδιώξεις (παράλληλες μὲ τὶς Γερμανικὲς) ποὺ ἐπέφεραν ἐπικράτηση τῶν Νεότουρκων καὶ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος στὴν Μικρὰ Ἀσία, στὸ τέλος τοῦ Α᾽Παγκοσμίου Πολέμου. Καὶ ἐπιστρέφει στὴν Τσαρικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ, ποὺ μὲ τὴν σειρὰ της ἠταν ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικὴ στρατηγικὴ καὶ διπλωματία τῆς Βυζαντινῆς (λεγομένης) Αὐτοκρατορίας.

Advertisements

«Οὐκρανικὰ μαθήματα»

28/02/2014

«Οὐκρανικὰ μαθήματα»

Τὶ μᾶς διδάσκουν τὰ συμβάντα σὲ Αἴγυπτο, Συρία, Γεωργία καὶ,τελευταίως, στὴν Οὐκρανία; Ὅτι ἡ ἀμυντικὴ πολιτικὴ (ἀσφάλεια, ἔνοπλες δυνάμεις, παιδεία) καὶ ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ, ἑνὸς σοβαροῦ κράτους, εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἀπασχολῇ καὶ ἀνησυχῇ συνεχῶς κάθε κυβέρνησή. Καὶ ἐκεῖ νὰ τοποθετοῦνται οἱ ἱκανὠτεροι, ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα χαρακτηριστικό: Τήν, χωρὶς προϋποθέσεις, φιλοπατρία, ποὺ εἶναι ἀνασχετικὸ φάρμακο κάθε ἀπειλῆς, ἀκόμη καὶ τῆς “ἀσθένειας” τῆς … ὀσφυοκαμψίας.

Ὅλες οἱ παραπάνω χῶρες, ἔγιναν θέατρο συγκρούσεων γεωστρατηγικῶν συμφερόντων ἄλλων χωρῶν, ποὺ μέ κάθε μέσο προσπάθησαν νὰ ἐπιβάλουν αὐτά. Εἰς βάρος τῶν λαῶν αὐτῶν, ποὺ έξωθήθηκαν σὲ ἐμφύλιες συρράξεις, μὲ ἀνυπολόγιστες καταστροφὲς, διχασμοὺς, νεκρούς. Μὲ διείσδυση ξένων κέντρων ποὺ χρησιμοποίησαν, μὲ τὸ ἀζημίωτο, ντόπιους δωσίλογους σὲ περίεργους ὀργανισμοὺς καὶ ΜΜΕ, καθὼς καὶ πρόθυμους ἠλίθιους, ἔτσι ὥστε νὰ προκληθοῦν «πορτοκαλί» δῆθεν ἐξεγέρσεις, μὲ στόχο τὴν παραπλάνηση τοῦ λαοῦ, ποὺ θὰ ἐκδιώξῃ «λαϊκῶς» τὶς μὴ ἀρεστές, πλὴν νόμιμες κυβερνήσεις. Καλοῦ κακοῦ μάλιστα, κάθε «λαϊκή» ἀντίδραση ὑποβοηθεῖτο κατάλληλα, ἀπὸ σῶμα ἐνόπλων (μὲ πυρῆνα ξένων συνήθως) ποὺ «ὅλως τυχαίως» ἤτο παρόν, ὥστε νὰ ὑπάρξη τὸ ἀπαραίτητο γιὰ ἐξελίξεις αἷμα.

Τό εἴδαμε στὴν Συρία, ποὺ γλύτωσε τὸν διαμελισμὸ χάρις στὴν Ρωσσία. Τὸ βλέπουμε νὰ ἐπαναλαμβάνεται στὴν Οὐκρανία. Ἐπειδὴ ἀποφάσισε ὁ Πρόεδρός της νὰ μὴν (ξανα) πέση στά χέρια …. δανειστῶν (ΕΕ καὶ ΔΝΤ) ἡ χώρα. Φυσικά, τὰ πραγματικὰ αἴτια εἶναι ἄλλα: ἡ Οὐκρανία εἶναι χῶρος συγκρούσεων τῆς γερμανικῆς προσπάθειας ἐπαναφορᾶς τῆς μεσευρώπης (Mitteleuropa). Τὸ ἀπέδειξε μὲ τὴν πολιτικὴ της στὰ Βαλκάνια, μετὰ τὴν πτώση τοῦ ὑπαρκτοῦ, τῷ ’90, ποὺ ἀφρόνως ἀντρεοσημίτηδες ἀποδέχθηκαν. Καὶ τῆς ἀμερικανικῆς στρατηγικῆς ἀνάσχεσης τῆς, ἐπανακάμπτουσας γεωστρατηγικῶς, Ρωσσίας.  Ἀνάσχεση, ποὺ προσπάθησαν νὰ ἐπιφέρουν, ἀρχικὰ μὲ τὴν Πολωνία καὶ τὶς ἄλλες πρώην ἀνατολικοῦ μπλόκ, χῶρες. Καὶ ἐν συνεχείᾳ μέ τὴν Γεωργία (ὅπου ἀπέτυχαν παταγωδῶς) καὶ μὲ τὴν Οὐκρανία, τώρα.

Ἡ Ούκρανία ὅμως ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα τμῆμα (Δυτικό) ποὺ συνήθως ἀνῆκε σὲ Αὐστρία καὶ Πολωνία, καὶ ἕνα τμῆμα (Ἀνατολικό) στὴν Ρωσσία. Ἀντίστοιχη παραλλαγή ὑπάρχει καὶ στὸ Θρήσκευμα. Χωρὶς τὴν Οὐκρανία ἡ Ρωσσία εἶναι εὐρασιατικό κράτος. Μὲ τὴν Ούκρανία καθίσταται καὶ Εὐρωπαϊκό. Κάτι ποὺ τρέμουν Ἀμερικανοί, Βρεττανοί (ποὺ δὲν εἶναι γεωστρατηγικοὶ παῖκτες), Γερμανοί. Μετὰ τὸν ὑπαρκτό, ἡ Οὐκρανία παραδόθηκε στὴν «βοήθεια» ΔΝΤ, Παγκόσμιας Τράπεζας, ΕΕ καὶ ΗΠΑ. Ἀποτέλεσμα, ἡ διάλυση τῆς οἰκονομίας, ἀποβιομηχάνιση, κατάρρευση τῆς παραγωγῆς σιτηρῶν πρὸς ὄφελος τῶν … ἀμερικανικῶν, 8-χρονη ὕφεαη. Ἀκόμη κι ὁ ἀποχωρήσας κάθε ἄλλο παρὰ δημοκράτης, πρόεδρὸς της, μπροστὰ στὴν τελειωτικὴ διάλυση τῆς χώρας, ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύνδεση μὲ τὴν ΕΕ. Καὶ ἀμέσως ἐπιστρατεύθηκαν ἀναβιωμένοι ούκρανοὶ ναζιστὲς. Μὲ ἐπαπειλούμενο, γενικευμένο τεχνητὸ ἐμφύλιος, πρὸς ὄφελος ἀδίστακτων ἀμερικανῶν, Γερμανῶν καὶ ἄθλιων Βρυξελλιωτῶν.

Φυσικὰ ἡ Ρωσσία δὲν θὰ ἀνεχθῆ ἀπορρόφηση ὁλόκληρης τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὴν Δύση. Καὶ εἶναι πιθανὸν ἡ Ἀνατολικη Οὺκρανία νὰ ἀποσχισθῇ καὶ νὰ συμμετάσχῃ στὴν Κοινοπολιτεία Ἀνεξάρτητων κρατῶν μὲ προεξάρχουσα τὴν Ρωσσία. Ἡ ὁποία θὰ τῆς ἐγγυηθῆ τὴν ἀκεραιότητα, μιὰ καὶ οἱ ἔνοπλες δυνάμεις τὴς Οὐκρανίας εἶναι διαλυμένες ἀπὸ τὶς «βοήθειες» τὶς πορτοκαλλί ἐπαναστάσεις, τὶς «παγκοσμιοποιημένες» οίκονομίες.
Τὰ γνωρίσαμε καλὰ στὸ πετσί μας, ὡς χώρα.  Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὰ ξαναζήσουμε. Γι’ αὐτὸ ἄς ξεκινήση ἄμεσο ξεσκαρτάρισμα ὁ Ἀντώνης. Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο ἐξωτερικῶν τεμενάδων. Καὶ ἄς τὸ μετατρέψη στὸ παραγωγικώτερο ὑπουργεῖο τῆς χώρας. Ξηλώνοντας ὅλο τὸ πασοκο- συριζο- ντορικό σύμπλεγμα. Δηλαδὴ ὅπως λέμε ‘complex’.